Renato Borghetti Quartet prachtige opener Accordeonslag CONCERTRECENSIE. Festival Accordeonslag, Paradox Tilburg, Renato Borghetti Quartet, 18 maart 2007
beeld: Werner Maresch
door: Rinus van der Heijden
De ‘sectie Tilburg’ – waar het initiatief voor het festival de Accordeonslag is geboren – begon afgelopen zondagmiddag aan een achtdaagse estafette. Dat gebeurde met een concert van het Renato Borghetti Quartet. Het is te hopen dat de rest van het evenement even spannend verloopt. Want Borghetti c.s. zorgden volop voor knallend vuurwerk.
Renato Borghetii en gitarist Daniel de Sá Leite
Dat begon al met de bezetting: accordeon, fluit en sopraansax, gitaar en piano. Bij Borghetti zijn het solo-instrumenten, die geen begeleiding behoeven, gewoon omdat ze elkaar zo opjutten. Bovendien: wie ze nooit eerder samen hoorde, beseft niet hoe dicht accordeon en fluit en sax bij elkaar liggen. Wel logisch echter, want alle drie instrumenten komen tot klinken door bewegende lucht.
Het intrigerende van de instrumentkeuze versterkte Borghetti door de scherpe, harde en trefzekere toon van zijn kleine knoppenaccordeon, de gaita ponto. Al klinkt dat als een cliché, de vier groepsleden zijn rasmuzikanten. Hun vanzelfsprekend lijkende vakmanschap lag als een waas over hun optreden.
De muziek van het Renato Borghetti Quartet, afkomstig uit het zuiden van Brazilië, is een mengeling van alle invloeden die de Europese landveroveraars eeuwen geleden meebrachten. Zo kwamen Portugese fado, maar ook tango, samba, jazz, musette en zydeco voorbij. En een flard van oud-Hollandse volksmuziek, een element waar Borghetti’s zeemanspofbroek aardig op aansloot.
Het eerste deel van het concert was gebouwd op sensatie. Een duet tussen accordeon en gitaar bestond eruit dat Borghetti razendsnelle riedels noten uit zijn instrument trok, die een milliseconde later door Daniel de Sá Leite op gitaar werden gekopieerd. Om dat kunstje even later te herhalen met fluitist Pedro Figueiredo. De laatste beschikt over een ver uitgebouwde circulaire ademhalingstechniek waarmee hij minutenlang, schijnbaar zonder ademhaling, kan blijven doorblazen.
Hoewel naarmate het concert vorderde, het steeds meer op een recital ging lijken, was de keuze voor Renato Borghetti als openingsact een gouden greep. In Tilburg volgen zeven avonden op rij concerten, masterclasses en sessies, alle op een na in Paradox.
© Jazzenzo 2010