In de keuze schemert een voorliefde door voor sfeervolle post-bop, maar in principe komt elk genre in aanmerking. Deze “Next Generation” serie is inmiddels aan nummer 16 toe, gewijd aan de Zwitserse groep Jochen Baldes Subnoder. Net als de prachtige cd van het Tobi Hoffmann Quintet die eerder in deze reeks verscheen, zet ook dit kwintet in op subtiel samenspel en fraaie, licht melancholische harmonieën. Originaliteit staat niet als hoogste in het vaandel van dit gezelschap geschreven, maar de groep weet zich prima raad met de traditie.

Het loopje van “The creator has a masterplan” wordt in “Pharoah” bijvoorbeeld heel smaakvol aangewend om de eigen compositie te ondersteunen. Anders dan Pharoah Sanders naaar wie de titel natuurlijk verwijst, speelt Baldes zelf zo zacht en subtiel mogelijk. Michael Gassmann heeft een soortgelijke stijl waardoor de vergelijking met Miles Davis en Chet Baker voor de hand ligt. In een reeks die “Next generation” heet, zou je misschien hemelbestormende, baanbrekende muziek verwachten. Zo’n groep is Jochen Baldes Subnoder beslist niet, maar de composities zitten goed in elkaar en het vakmanschap van de muzikanten is groot. Op de beste momenten is “The Moholo Songs” zelfs bijzonder mooi.