• Dinant Jazz Nights 2010

Willem Breuker Kollektief - Amsterdamned Jazz
1994

Eric Vaarzon Morel presenteert in augustus de eerste Nederlandse flamenco-opera.

El Greco de Toledo wordt uitgevoerd tijdens Theaterfestival Boulevard in Den Bosch, Festival Achter de Linie te Zeist, het Concertgebouw en in het openluchttheater Caprera in Bloemendaal.

Naast Eric Vaarzon Morel op flamencogitaar en trompettis Eric Vloeimans werken aan de opera mee: mezzosopraan Xenia Meijer, countertenor Maarten Engeltjes, flamencozangeres Ginesa Ortega, flamencozanger Carlos Denia, flamencodanseres Eli la Truco, en een strijkkwartet onder leiding van Oene van Geel. De regie is in handen van Javier López Piñon.

Fiësta en mystiek
De opera vertelt het verhaal van kunstschilder El Greco ('De Griek') in Toledo, eind 16e eeuw. Hoewel zijn ambities als hofschilder mislukken, komt zijn schilderkunst tot ongekende bloei. Zoals dat 300 jaar geleden in de straten van Toledo gebeurde, worden ook nu weer de zonden tijdens de Semana Santa bezongen, klinkt de kolkende fiësta en komt de mystiek van de duisternis tot leven.

Eric Vaarzon Morel vooruitlopend op de uitvoering in Zeist waar de opera onderdeel is van Festival Achter de Linie: “De omgeving van Slot Zeist biedt een meerwaarde voor de beleving van de voorstelling. De mystieke en spirituele sfeer waarin het leven van El Greco zich afspeelt, krijgt in de openlucht in Zeist een mooie vertaling bij het vallen van de avond.”

Programma
10 en 11 augustus, 20.00 uur, Den Bosch, Theaterfestival Boulevard - Theater aan de Parade
www.festivalboulevard.nl

12 en 13 augustus, 20.30 uur, Zeist, Festival Achter de Linie - Openlucht Theater Slot Zeist
www.achterdelinie.nl

14 augustus, 20.15 uur, Amsterdam, Concertgebouw - concertante uitvoering
www.robecozomerconcerten.nl

15 augustus, 20.30 uur, Bloemendaal, Theater Caprera, openluchttheater
www.openluchttheaterbloemendaal.nl

David Binney - Aliso

David Binney - Third Occasion

Interview David Binney n.a.v. 'Aliso' inclusief muziek - deel I
door TVJazz.tv



Interview David Binney n.a.v. 'Aliso' inclusief muziek - deel II
door TVJazz.tv

Jazz in een intieme sfeer; Harmen Fraanje, Eric Vloeimans, Niko Langehuijsen, Onno Govaert. Foto © Marcel Mutsaers.

Live in Your Living Room is een structureel en professioneel huisconcertennetwerk in Nederland en België. Volgens de Stichting Live in Your Living Room wordt de muziekbeleving door zowel host als publiek zeer gewaardeerd en geven veel jazzmusici aan de huiskamer als perfect podium voor hun muziek te hebben ontdekt. Naast eerder genoemden speelden tijdens North Sea Round Town ook Rob van de Wouw, Artvark Saxophone Quartet, Roos Jonker, Jeroen van Vliet Trio, Rembrandt Frerichs Trio en Peter Beets in de diverse huiskamers.

Organiseren of bezoeken
Het idee is simpel: tijdens een reguliere editie van Live in Your Living Room bestaat een concertavond meestal uit twee akoestische sets in een daartoe ingerichte huiskamer ergens in Nederland of België. In de pauze vindt kruisbestuiving plaats tussen publiek en musici. De huiskamer wordt opengesteld door een host, die het wel spannend vindt om artiesten direct in zijn of haar huiskamer te zien optreden. In 2009 bezochten ongeveer vierduizend mensen een Live in Your living Room-concert. De entreeprijs van de jazzconcerten bij Live in Your Living Room staat op 25 euro, waarbij drankjes en hapjes zijn inbegrepen.

Naast de reguliere edities organiseert Live in Your Living Room ook privéconcerten onder de naam Live in Your Living Room Privé, waarbij er geen open inschrijving van bezoekers is. Live in Your Living Room Privé biedt een huisconcert op maat, en alleen bestemt voor bezoekers die door de host zijn uitgenodigd en zijn gratis. Desgewenst zorgt Live in Your Living Room voor de catering.

Voor informatie over het in huis halen of bezoeken van een thuisconcert klik hier en hier, of stuur een mail naar jazz@liveinyourlivingroom.nl

Kim Hoorweg tijdens een thuisconcert.
Opgenomen door NPS, tijdens NSJ 2009.

• Franz Hautzinger - Luc Ex - Siewert Klingt - Oren Ambarchi

Kristina Fuchs.

Speciaal onderdeel van het project is het Jazzplayseurope Laboratory; een internationaal ensemble met onder andere Fuchs en pianist Oliver Maas uit Essen.

Componist en trompettiste Sanne van Hek vormt als Improviser in Residence een van de onderdelen van NL-RUHR, dat met meer dan 200 evenementen de Nederlandse cultuur op de kaart zet in het Ruhrgebied. Van Hek componeerde met laptop-artist Koenraad Ecker het stuk ‘Krapp/Basement’ voor de telefooncentrale van Jazzfestival Moers waar het duo ook zal optreden. Bovendien speelt Van Hek in oktober met Jim Campbell in de Audiodigitale, in het kader van het programma No Blah Blah van Jazzwerkruhr.

MCN, NL-RUHR, Trytone en RUHR.2010 zijn de verschillende organisatoren van de diverse activiteiten.

Klassiek
In oktober staan ook de Nederlandse klassieke- en hedendaagse muziek in het Holland Panorama in Dortmund in de schijnwerpers. Een balletgala toont de hoogtepunten van de Nederlandse dans. Op het Melez Festival bovendien, bouwen vier Nederlandse bands met multiculturele wortels en vier Nederlandse theatergroepen een feestje.

Meer informatie: www.nl-ruhr.de - www.mcn.nl

Zie ook:
15-02-10 Sanne van Hek Improviser in Residence in Moers

Trijntje Oosterhuis liep op North Sea Jazz Herbie Hancock tegen het lijf. Gitarist Leonardo Amuedo (l) was er ook bij.

In de Ahoy in Rotterdam waar North Sea Jazz dit jaar voor de vijfde maal plaatsvond, kon het publiek drie dagen genieten van 165 artiesten die concerten gaven op de vijftien podia die het festival rijk is.

Het sfeervolle meer kleinschalige Gent Jazz Festival in Vlaanderen trok tijdens het vierdaagse jazzluik 17.000 bezoekers. Op het centrale podium in de concerttent aan de Bijlokesite speelden gemiddeld vier ensembles per avond, zoals die van Chick Corea, Toots Thielemans, Hiromi en Ornette Coleman. Van 15 tot en met 18 juli wordt het tweede gedeelte van het festival afgewerkt. Dan treden onder meer Mariza, Madness en Gilberto Gil op.

Recensies van beide festivals zijn te vinden op Jazzenzo.

• Gent Jazz Festival 2010

Catel/Van Damme Kwartet winnaar Dutch Jazz Competition 2010.
Foto © Ruud Zinzen.

De jury, met de New Yorkse tenorsaxofonist Eric Alexander, bassist Hein Van de Geyn en saxofonist Jasper Blom in de gelederen, vond de vier finalisten gewaagd aan elkaar, maar verkoos na lang beraad het Castel/Van Damme Kwartet op grond van het 'voortreffelijke samenspel, de goede solisten en het brede jazzspectrum wat ze met hun originele composities weten aan te boren'.

De eerste prijs bestaat uit: een cd-opname, een tournee langs Nederlandse podia, een optreden tijdens North Sea Jazz 2011 en deelname aan de voorronde van de European Jazz Competition.

Jasper van Damme, saxofonist van het kwartet, won tijdens de halve finale ook al de NORMA Prijs Beste Solist 2010. Juryrapport: Jasper weet op voortdurend hoog niveau met grote intensiteit een eigen verhaal te vertellen.

De overige drie finalisten waren Alex Koo Trio, Felix Schlarmann Group en het Christian Pabst Trio.

De prijs voor de Beste Eigen Compositie van de Dutch Jazz Competition 2010, verkozen uit de ingezonden stukken van alle ingeschreven groepen, is gewonnen door zus en broer Jelske en Pieter Hoogervorst  van de groep Liquid Lefty met: frozen fish.

Zie voor de finale van de Dutch Jazz Competion ook het zaterdagverslag van North Sea Jazz 2010.

• Gent Jazz Festival 2010

Het album 'SING!' van Fay Claassen verschijnt in september.

In 2008 bracht Claassen met het album 'Red, Hot & Blue' een ode aan de muziek van Cole Porter. Op 'SING!' brengt de zangeres een ode aan grote zangeressen 'van Ella Fitzgerald tot Björk en van Nina Simone tot Joni Mitchell en nog veel meer' aldus Fay Claassen. Het album is gearrangeerd door Michael Abene, eveneens dirigent van de orkesten.

De productie van het album is in handen van Castus, een Nederlandse organisatie die mensen, organisaties, ideeën en creativiteit met elkaar verbindt en naast muziekproducties onder meer ook radio- en tv-producties produceert.

Bekijk de video voor een voorproefje op Fay Claassen's SING!

Trailer van 'SING!' met Fay Claassen en
WDR Big Band en het Rundfunk Orkest

Op ‘Hope’ wordt niet alleen jazz in uiteenlopende stijlen gespeeld, maar maakt de groep ook uitstapjes naar volksmuziek, (hard)rock en dance. Zeker bij de elektronische breakbeats in het afsluitende titelnummer is Bearzatti wat al te begaan met het modern willen zijn. Nu zes jaar later blijkt dat bovendien het meest gedateerde stuk.

Ondanks die verscheidenheid klinkt ‘Hope’ toch tamelijk hecht. Dat zit hem niet in de composities, maar in het musiceren. Bearzatti en zijn oude rottenband hebben een knap evenwicht gevonden tussen loom spel en een op de grens van nonchalant verkerende relaxedheid enerzijds, en een hevige en zangerige emotionaliteit. ‘Hope’ is een plaat van grote verschillen. Het fluisterstille ‘Caorle’ is nauwelijks geëindigd of de aan Led Zeppelin herinnerende rockriff van ‘End of this Love’ wordt ingezet. Bearzatti is een gretig musicus die soms wat vergaloppeerd. Maar zijn muziek is niet vlak en steeds verrassend. ‘Hope’ blijft zes jaar na dato makkelijk overeind.         

T.e.a.b.

De organisatie van North Sea Jazz benadrukt dat het rekening zal houden met de WK-finale waarin Nederland aantreedt. Zo zal het concert van Stevie Wonder dat aanvankelijk gepland stond omstreeks 22.15 uur, pas van start gaan als de voetbalfinale is afgelopen. Concertgangers die niets om voetbal geven zullen geen last ondervinden van de grote schermen die op verschillende plekken op het festivalterrein worden neergezet.

Op zondag 11 juli treden onder meer op: Diana Krall, Sonny Rollins (plusconcerten), Joss Stone, Stevie Wonder, McCoy Tyner, Stanly Clarke, Sven Hammond Soul, Katie Melua, Ricky Lee Jones, Carmen Souza, Franz von Chossy en artist in residence Ornette Coleman. North Sea Jazz gaat vrijdag 9 juli van start.

Goedkope kaarten kopen voor zondag 11 juli? Kijk voor het aanbod op Marktplaats.

De gala avond van de 35e editie van het North Sea Jazz festival op donderdag 8 juli is het officiële startschot van het festival. Radio 6 zendt de feestelijke opening met muziek van Waylon en soulster Al Green van 22.00 tot 24.00 uur rechtstreeks uit. Van 9 tot en met 11 juli van 14.00 tot 1.00 uur horen de Radio 6 luisteraars sfeerverslagen, interviews en live muziek van onder andere Sonny Rollins, Stevie Wonder, Jools Holland, Ornette Coleman, Caro Emerald, New Cool Collective en Trijntje Oosterhuis. Tijdens North Sea Jazz en de week erna draait Radio 6 live tracks die op het festival zijn opgenomen.

Programmering Radio 6 (vr/za/zo)
14.00 – 16.00 uur: Sylvana Simons
16.00 – 19.00 uur: Mijke van Wijk
19.00 – 22.00 uur: Jaap Brienen
22.00 – 01.00 uur: Winfried Baijens

NPS op tv
Op televisie doet NPS elke avond verslag van North Sea Jazz rond de klok van elf. Andrew Makkinga, Sylvana Simons en Winfried Baijens presenteren grote namen uit soul, world, jazz en funk.

Vrijdag 9 juli, 23.20-00.35 uur op Ned. 3
Verslag van de eerste dag van North Sea Jazz met bekende namen uit de wereld van soul, world, jazz en funk (onder voorbehoud): Norah Jones, Marcus Miller, Dianne Reeves, Earth, Wind & Fire, Caetano Veloso en een project van het Metropole Orkest New York State of Mind. Presentatie: Sylvana Simons en Winfried Baijens

Zaterdag 10 juli, 23.13-00.33 uur op Ned. 2
Verslag van de tweede festivaldag met bekende jazznamen (onder voorbehoud): Herbie Hancock, Ornette Coleman, Chick Corea Freedom Band, Caetano Veloso en Dee Dee Bridgewater. Presentatie: Sylvana Simons & Winfried Baijens

Zondag 11 juli, 23.07-24.22 uur op Ned. 3
In de uitzending van de laatste festivaldag, zondag, ligt het accent op soul. Met (onder voorbehoud): Waylon, Lee Fields, Swamp Dogg, Sharon Jones & the Dap Kings, Macy Gray, Joss Stone, Ben Harper & Stevie Wonder. Presentatie: Andrew Makkinga, Sylvana Simons & Winfried Baijens.

Cultura
Op het digitale televisienet Cultura24 is North Sea Jazz zaterdag en zondag vanaf 18.00 uur te volgen tot aan de uitzending op respectievelijk Ned. 2 en 3 (die ook te zien zijn via Cultura24). Enkele namen: Ornette Coleman, Dee Dee Bridgewater en Norah Jones.

• Informatie: www.northseajazz.com - www.radio6.nl - www.nps.nl - www.cultura.nps.nl
  

Muziekproducent en oprichter van ECM Manfred Eicher wint voor derde maal DownBeat Critics Poll. Foto © Luca d 'Agostino / ECM.

Manfred Eicher richtte in 1969 platenmaatschappij ECM Records (Edition of Contemporary Music) op. Hij produceerde honderden elpees en compact discs onder zijn artistieke leiding van met name Keith Jarrett, Jan Garbarek, Chick Corea, Gary Burton, Dave Holland, Egberto Gismonti, Paul Bley, Pat Metheny, Paul Motian, Dino Saluzzi, John Surman, Ralph Towner, Terje Rypdal, Bobo Stenson en het Art Ensemble of Chicago. Daarnaast is Eicher contrabassist en componist.

ECM viert dit jaar zijn veertig jarig bestaan, merendeels tijdens de Europese festivals, met een speciaal accent op ECM tijdens het Umbria Jazz Festival in Perugia. Umbria’s programma omvat onder andere een discussie tussen Manfred Eicher en schrijven Gary Giddins en muziek van Bobo Stenson Trio, Louis Sclavis Quintet, Tarkovsky Quartet, Stefano Bollani, Chick Corea Quartet, Nik Bärtsch’s Ronin, Enrico Rava en Pat Metheny Group.

Ook op het Italiaanse festival Atina Festival presenteert ECM zich prominent met 'Concerto evento ECM'. Te gast is dan de Argentijnse bandoneonist Dino Saluzzi met vrienden uit allerlei windstreken - Argentinië, Duitsland, Engeland, Denemarken en Italië - in nieuwe combinaties. Musici zijn naast Dino onder andere Felix Saluzzi, John Surman, Palle Mikkelborg, Anja Lechner en UT Gandhi.

Op North Sea Jazz 2010 spelen de ECM gerelateerde ensembles Tomasz Stanko Quartet, Tord Gustavsen Ensemble, Anouar Brahem Quartet, Nik Bärtsch's Ronin, Andy Sheppard 'Movements In Colour' en het Marcin Wasilewski Trio.

In het najaar heeft ECM releases gepland van onder meer Norma Winstone Trio, Arvo Pärt’s 'Symphony No. 4', Jan Garbarek, het Hilliard Ensemble en nieuwe albums van het Charles Lloyd Quartet en Nik Bärtsch.

• Aka Moon - Baba Sissoko
  

Tip SJU jouw favoriete vakantieband voor een optreden op Utrecht Jazz Fest 2011! (Afbeelding: 'Strandduet' van Twan de Vos)

Tipgevers wordt gevraagd te vermelden welk ensemble het betreft, waar ze deze hebben gezien en waarom ze volgens hen op het Utrecht Jazz Fest moeten spelen.

De spelregels:
- het gaat om Europese niet-Nederlandse ensembles/solisten
- het moet passen in sfeer en stijl van het festival: 'Jazz with a Bite'
- het moet passen in één van de zalen
- het moet betaalbaar zijn
- aanmelden van een vakantieliefde garandeert niet dat SJU deze kan programmeren
- de organisatie blijft eindverantwoordelijk voor de programmering
- mail je tips voor 1 september 2010 naar: vakantieliefdes@sjujazz.nl

Voor meer informatie: klik hier

Twee jaar terug won drummer Pierre Courbois de prestigieuze VPRO/Boy Edgarprijs. Het leverde hem behalve het geld en de plastiek van Jan Wolkers die bij de prijs horen, ook een uitgebreide tournee op met zijn 5/4 sextet.  Nu, ter gelegenheid van zijn zeventigste verjaardag is er het omvangrijke boek Pierre Courbois > Révocation.  Of dat net zo’n luxe uitgave was geworden als Courbois de grote prijs niet in de wacht had gesleept, valt te betwijfelen. Hoe dan ook, het boek is er en zonder er meteen weer een wedstrijd van te willen maken; elke musicus zou willen dat er zo’n mooi boek aan hem werd gewijd.

Het boek is zo mooi vanwege de hoofdpersoon: Pierre Courbois, die als een laconieke belhamel zelf een weg zocht in het grote avontuur van de jazz. Dat hij eigengereid dikwijls tegen de stroom van de tijd inzwom, kostte hem jaren eerder de toekenning van de Boy Edgarprijs, omdat een van de toenmalige juryleden faliekant tegen was. De beweegredenen zijn mij onbekend, maar het kan eigenlijk niet anders dan dat zijn afkeur te maken had met het sektarisme dat de Nederlandse jazz in de jaren zestig en zeventig in de ban hield. Je moest een club kiezen, hoorde bij de nette jongens van de Hilversum-jazz of bij het zootje ongeregeld dat aan de wieg van het Bimhuis stond. Je speelde óf rockjazz of freejazz en niet allebei zoals Courbois deed.

“Vreemd genoeg moet je in Nederland altijd keuzes maken en prioriteiten stellen. Maar dat wil ik helemaal niet! Keuzes maken, daar heb ik mijn hele leven al een bloedhekel aan gehad. Waarom zou ik moeten kiezen tussen vrij spelen en rock? Ik doe het allebei graag, los van elkaar en ook tegelijkertijd. Dat wordt hier door een aantal critici en ook door een gedeelte van het publiek niet gewaardeerd. Jammer natuurlijk, maar ik heb me daar nooit iets van aangetrokken.”

Zijn onbevooroordeelde opstelling bracht Courbois in contact met zeer uiteenlopende musici en zorgde er onbedoeld maar ongewenst voor dat de Arnhemse drummer menigmaal in de frontlinies van een nieuwe stijl terechtkwam. Hij was een van de eerste die een soort van freejazz speelde, experimenteerde met elektronica en pionierde met fusion. Hij heeft zich nooit beperkt en belangrijker nog; uit al die experimenten en ontmoetingen het volgens hem beste bewaard. De feilloze brushestechniek die hij van de meesterlijke Kenny Clarke leerde, maar ook de dubbele bassdrumpedaal die wel in zwang is in de ruigere metal genres, maar niet in jazz.

Zijn vooruitstrevende mentaliteit levert hem in het boek herhaaldelijk de bijnaam ‘de Nederlandse Miles Davis’ op. Dat is wel begrijpelijk maar niet helemaal juist. Miles wilde per se steeds een nieuwe stijl creëren, keerde zich telkens af van wat hij daarvoor had gedaan. Bij Courbois ligt dat toch anders:

“Ik verander inderdaad om de zoveel tijd, maar ik blijf dingen die ik in het verleden gebruikte wel toepassen als ik dat nodig vind. In principe speel ik hetzelfde als vijftig jaar geleden, maar daar is in de loop der jaren een heleboel bijgekomen. Ik kan putten uit de ervaring van de dixieland, bebop, freejazz, jazzrock, elektronica, schoolconcert, grote bezettingen, kleine bezettingen, noem maar op.”

Aan de hand van een rebel tegen wil en dank wordt de lezer door de naoorlogse jazzgeschiedenis geleid, ziet hoeveel er verloren is gegaan, hoeveel er nog te ontdekken valt. De drang tot verandering blijft, maar al lezende realiseer je dat veel verandert naar hoe het al eens was.


Pierre Courbois > Révocation.
Uitgeverij van Gruting: www.vangruting.nl
Met bijdragen van onder meer Bert Vuijsje, Martin Fondse en Jeroen de Valk.
Samenstelling en redactie: Paul Kusters en Titus Schulz.
isbn 97890-75879-537

Deze column verscheen eerder in het Vlaamse jazztijdschrift Jazzmozaïek.

Het logo van de nieuwe Rotterdamse jazzclub BIRD.

De programma's in BIRD worden gecombineerd met een diner, waarvan de eerste in het teken staat van de beginperiode van de Rotterdamse jazz, gepresenteerd door Jorgen Raymann, en vormen de generale repetitie voor verdere programma’s. Het eerste diner staat in het teken van Lodewijk Rudolf Arthur Parisius (1911 – 1963), beter bekend als 'Kid Dynamite', een tenorsaxofonist van Surinaamse afkomst die voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog een belangrijks rol speelde in de ontwikkeling van de Nederlandse jazzscene.

Het programma bestaat onder meer uit twee films: 'Lekker loopje, A tribute to Kid Dynamite' en de NPS documentaire 'Verboden voor Duitsers, Katendrecht in Oorlogstijd'. Aan het woord komen jazzkenner Hans Zirkzee die momenteel aan het boek 'Jazz in Rotterdam' werkt, muzikant Vincent Henar (Fra Fra Sound) en filmmaker Vincent Soekra. De muzikale omlijsting is in handen van het jazztrio Bags Overweight en DJ Thelonious.

BIRD wordt uitgebaat door voormalig WATT-programmeur Philip Powell, samen met twee partners en is gevestigd aan de Raampoortstraat 3 in Rotterdam, onder het voormalige Station Hofplein.

BIRD organiseert op 9 en 10 oktober de eerste editie van BIRDfest, een festival waarbij eveneens de actuele zwarte muziek centraal staat.

Informatie: website BIRD

• Dr Lonnie Smith
  

Zie ook:
22-12-09 Dr. Lonnie Smith – The Art of Organizing (cd-recensie)
05-04-09 Dr. Lonnie Smith - Rise up! (cd-recensie)

Driemaal Benjamin Herman in Concertgebouw.

Sax & Lyrics
In 2005 speelde Benjamin Herman op het debuutalbum 'Mindstate' van Pete Philly en Perquisite. Inmiddels is Pete Philly uitgegroeid tot hiphopfenomeen en kruisen hun paden weer in het Concertgebouw. Herman zal deze avond ook werk van zijn met een Edison onderscheidden cd ‘Campert’ ten gehore brengen, met als speciale gast: de dichter zelf, Remco Campert. Deze muziek is sinds het verschijnen van dit album in 2007 slechts twee keer live uitgevoerd.

Vrijdag 6 augustus: bezetting: Benjamin Herman, Pete Philly, Remco Campert, Gideon van Gelder, Kasper Kalf, Joost Kroon, dj Jules Deelder.

Living Legends
Zaterdag treedt Herman op met een aantal van zijn helden waaronder Stan Tracey en Piet Noordijk. De 83-jarige Godfather of British Jazz, pianist Stan Tracey heeft meer dan veertig albums op zijn naam staan, waaronder de best verkopende Engelse jazzplaat aller tijden 'Under Milk Wood' met onder andere saxofonist Bobby Wellins (74), die ook van de partij is. In 2005 nam Benjamin met Tracey het bop-album 'The London Session' op.

Piet Noordijk (78) speelde met bijna alle grootheden uit de geschiedenis van de jazz. Hij is de keizer van de altsaxofoon in Europa en kreeg veel onderscheidingen, waaronder de Bird Award en de Wessel Ilcken Award. In 1997 werd hij benoemd tot ‘Ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw’. Tegenwoordig is Noordijk nog volop aan het spelen.

De Groningse pianist Rein de Graaff (67) zal samen met Noordijk in het tweede gedeelte van de avond aanschuiven.

Zaterdag 7 augustus: bezetting: Benjamin Herman, Bobby Wellins, Stan Tracey, Andrew Cleyndert, Clark Tracey, Piet Noordijk, Rein de Graaff, Ernst Glerum, Joost Patocka, dj Jules Deelder.

Herman meets Hamel
Herman heeft de afgelopen jaren over de hele wereld samen gewerkt met vocalist Wouter Hamel. Hij is trots op zijn bijdrage aan zijn albums, waarvan ze met band en strijkers een selectie zullen spelen.

Zondag 8 augustus: bezetting: Benjamin Herman, Wouter Hamel, Pieter de Graaf, Rory Ronde, Sven Happel, Gijs Anders van Straalen, Jasper van Hulten & Strijkorkest.

Afterparty’s
Dichter, dj, en nachtburgemeester Jules Deelder ging het afgelopen jaar met New Cool Collective mee op tournee. Op vrijdagavond en zaterdagavond zal Deelder na de concerten dansbare jazzplaatjes draaien uit zijn gigantische vinylcollectie.

Op zondag zal er in het Robeco Zomercafe een optreden plaatsvinden met een aantal van Benjamins favoriete jonge musici.

Informatie en tickets: www.robecozomerconcerten.nl

Zie ook:
29-03-08 Benjamin Herman over rookvrije jazz en zijn nieuwste CD ‘Campert’ (interview)
22-12-07 Campert, Herman en het mirakel van de inspiratie (concertrecensie)

Ed Baatsen – Up Close And Personal

‘Up Close And Personal’ bevat elf eigen stukken. Zes zijn ter plekke ontstaan, instant composing heet die werkwijze, met dank aan Misha Mengelberg. Eén van die improvisaties is getiteld ‘The Impressionist’ en daarmee dekt Ed Baatsen zich toe met een vlag die álle lading van het album dekt. Want deze cd is tot stand gekomen vanuit het hart, niet vanuit de rede. Of de elf composities nu onder de noemer ‘gecomponeerd’ of ‘geïmproviseerd’ vallen, uit alles spreekt het gemoed van Ed Baatsen. De pianist, die onder andere deel uitmaakt van Special Delivery, laat zichzelf in zijn zelfgekozen eenzaamheid volledig gaan, geeft zich doodeerlijk over aan zijn muziek, die soms twinkelend, dan weer bedachtzaam, uiterst naturel en intrigerend vanaf de toetsen de oren van de luisteraar instroomt.

Waar naar het schijnt solo-albums zichzelf tot in het kwadraat hebben bewezen en daardoor uitgemolken zijn, ziet Ed Baatsen kans, alleen maar door zichzelf te blijven, zijn muziek in elke compositie van de cd zichzelf te laten opbouwen. Met vrije geest, die los van elke frustratie of beklemming die een beroepsmusicus kan voelen, zijn visie laat stromen. Het product daarvan is dat elke noot het persoonlijke stempel van Ed Baatsen meekrijgt; dat die noot ter plekke ontstaat, maar bij het klinken ervan eeuwigheidswaarde meekrijgt. Deze impressionistische aanpak houdt Ed Baatsen van begin tot einde vol en daarom is ‘Up Close And Personal’ van compositie één tot elf intrigerend en altijd beluisterbaar.

Fred Anderson 1929 - 2010

Anderson was in 1960 mede-oprichter van de Association for the Advancement of Creative Musicians, een groep, waarin onder meer Henry Threadgill, Anthony Braxton en Roscoe Mitchell, die zich ten doel stelde de Chicago-jazz sterk te maken.

Fred Anderson bewoog zich als improvisator op het snijvlak van hardbop en freejazz. In de jaren zestig werkte hij aan verschillende avant-garde albums mee, zoals die van saxofonist Joseph Jarman. Tot aan de jaren tachtig nam hij nauwelijks meer op.

Bekendheid verwierf Anderson vooral sinds de jaren negentig toen platenmaatschappijen werk van hem uitbrachten. Dat bracht de tenorsaxofonist terug op de jazzpodia in de Verenigde Staten en Europa.

De laatste jaren werkte Anderson regelmatig samen met slagwerker Hamid Drake en speelde hij op een paar albums van Ken Vandermark zoals het in 1996 uitgebrachte Fred Anderson & DKV Trio. Anderson was de voorbije jaren te horen op een heel lijstje live-albums waaronder de dvd/cd 'Timeless: Live At The Velvet Lounge' uit 2006 dat hij onder eigen naam opnam.

Vorig jaar verscheen ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag de dvd '21st Century Chase' die hij eveneens in de Velvet Lounge opnam.

Zie ook:
23-12-09 Fred Anderson - 21st Century Chase (dvd-recensie)

Fred Anderson - Timeless
dvd-trailer 2006

Fred Anderson - 21st Century Chase
dvd-trailer 2009

• Gunter Hampel - Myspace
  

Zo’n veertig jaar later is er een comeback-cd met naast veel Logan-composities een enkele klassieker. Miles Davis’ ‘Freddie Freeloader’ bijvoorbeeld. Ook in zijn jonge jaren was Logan een blazer die het meer van expressiviteit dan van vaardigheid moest hebben, maar de eerste tonen maken meteen duidelijk dat Logan technisch gezien tot een bedenkelijk niveau is afgezakt.

Alsof een astmaticus op een regenpijp blaast. Eenmaal aan die zwabberende toon gewend, krijgt deze cd toch een zekere charme. Er klinkt een onstellende drang om zich te uiten in door die vanwege de beperkte techniek en broze fysieke gesteldheid een aansprekende kwetsbaarheid krijgt. Daarnaast is er de lovenswaardige inbreng van pianist Dave Burrell die niet alleen het kwintet tot een geheel smeedt, maar ook een sprankelend weerwoord geeft aan het gesputter en de vitaliteit van de muziek daarmee nog eens onderstreept.

Manu Katché is Peter van Dinant Jazz Nights 2010. Foto © Jos L. Knaepen.

De Franse drummer Katché (1958) beweegt zich zowel binnen de pop als de jazz. Hij speelde onder meer met Peter Gabriel, Joni Mitchell, Dire Straits en Simple Minds maar ook met Jan Garbarek, Michel Petrucciani, Tomasz Stanko, Ralph Towner, David Sanborn, Marcus Miller en Al Di Meola.

Manu Katché speelt niet alleen met zijn gloednieuwe kwartet 'Third Round' op 17 juli tijdens het festival, maar is tevens medeverantwoordelijk voor het programma van Dinant Jazz Nights.

Eerbetonen
Op zondag 18 juli worden twee grootheden uit de jazz geëerd. De Amerikaanse jazzzangeres Dee Dee Bridgewater zal in haar programma 'To Billie with Love – A Celebration of a Lady Day' haar gelijknamige cd vertolken; een eerbetoon aan Billie Holiday. Daarnaast zal de Franse pianist Franck Avitabile met zijn trio  een eerbetoon brengen aan de in 1999 overleden Frans-Italiaanse pianist Michel Petrucciani.

Overige aansprekende namen die naar Dinant Jazz Nights komen zijn onder meer Jan Garbarek, Joshua Redman Double Trio, David Sanborn, Till Brönner & Eric Legnini Trio, Philip Catherine Quartet en David Sanborn. Het festival wordt afgesloten door Matt Bianco die met een elfkoppige band het podium zal betreden.

Het festival in Dinant wordt gehouden in de Tuinen van de abdij van Leffe, in Park Sint Norbert.

Informatie en programma: www.dinantjazznights.org

I Compani - Last Tango in Paris

Frerichs en Varekamp gaven in mei drie concerten in New York, onder meer in jazzclub Birdland met de in New York woonachtige Nederlandse bassist Joris Teepe. Het nieuwe album 'Sehnsucht' bestaat louter uit eigen werk en zal in Nederland na de zomer worden uitgebracht.

Rembrandt Frerichs en Michael Varekamp in jazzclub Birdland, New York
Joris Teepe op contrabas, mei 2010

Zie ook:
19-05-10 Frerichs en Varekamp presenteren cd in New York (nieuws)
13-12-08 Rembrandt Frerichs, kunstenaar achter het Zelfportret (interview)
25-03-07 Rembrandt Frerichs – Self Portrait (cd-recensie)

Jarrett en Haden werden in 2007 opnieuw samengebracht vanwege opnamen voor een documentaire over de contrabassist. Daarna werd in de thuisstudio van Jarrett ontspannen gemusiceerd dat uiteindelijk resulteerde in ‘Jasmine’, zonder al te veel repetities, hoofdzakelijk ‘direct opgenomen’. Voor Jarrett heel bijzonder; in de afgelopen twintig jaar bracht hij enkel solo- of trio-albums (met Jack DeJohnette en Garry Peacock) uit, doorgaans live opgenomen.

Opvallend is hoe ontspannen het repertoire van jazz standards en liefdesliedjes op ‘Jasmine’ wordt uitgevoerd. Haden is een meditatieve speler. Recht uit het hart spelend met een perfecte controle over zijn contrabas brengt hij de rust in Jarrett boven. Beiden vergrijpen zich niet aan langdurige solo’s, maar onderzoeken de samenhang van timbre en nuance in de goed, en op het lijf gekozen stukken zoals ‘Body and Soul’, ‘For all we know’, ‘Goodbye’, Peggy Lee’s ‘Where can I go Without you’ en  Joe Sample’s ‘One day I’ll fly away’.

Het zijn vooral spontane uitvoeringen, direct en helder, zo veel mogelijk de boodschap van de stukken intact latend. Comfortabel, gemoedelijk en toegankelijk. En, een hele verademing, het gebruikelijke gekreun van Jarrett blijft nagenoeg achterwege. In vele opzichten een historisch album dus.

Keith Jarrett & Charlie Haden
Jasmine

De Ethiopische zangeres Minyeshu komt naar diVERStival (zie video).

Premières
De huidige VERS-projectmakers realiseerden drie producties. Gitarist Thomas Martens (Cube), Marieke Berendsen (Paskamer) en Lucas Schlicher (By Familiar Light) vieren de première van hun projecten op respectievelijk vrijdag 25 juni en zaterdag 26 juni.

De andere muzikanten op diVERStival zijn aan het doorbreken. Sabine de Lat  kreeg eind 2009 goede kritieken voor haar EP ‘The Window In My Mind’. Het debuut ‘The Abyss’, van Joris Posthumus Quartet werd door de nationale pers goed ontvangen en speelt op 9 juli op het North Sea Jazz Festival. De bassist van het Joris Posthumus Quartet, Jurriaan Dekker, treedt een dag later op met de gitarist/componist Bram Stadhouders.

Verder op het programma: Sanne van Hek, zangeres Minyeshu, Harmen Fraanje en Jeffrey Bruinsma en DJ Roger Martinez met het 3D-geluidsinstrument Rot8ion en saxofonist Guido Nijs (BEAM).

VERS is een ontwikkelingsplek voor jonge talentvolle musici van Productiehuis Muzieklab Brabant. Ieder jaar biedt Muzieklab drie jonge makers de mogelijkheid om de artistieke uitdaging aan te gaan. Met behulp van financiële, productionele en inhoudelijke ondersteuning, helpt VERS om hun concept te realiseren.

diVERStival: 25, 26 juni, Paradox Tilburg, entree 10 euro

Bron: Muziek Centrum Nederland

Minyeshu & New Cool Collective - Buna
Uitmarkt Amsterdam, 2008

Zlatco Kaučič - 30th Anniversary Concerts

Kaučič is geen alledaags muzikant en twee van de drie optredens werden dan ook in een ongebruikelijke bezetting gegeven. Een met zang, bas en ground drums, een met baritonzang, rieten en drums. Bij de eerste is de Turkse zangeres Saadet Türköz de blikvanger, bij de tweede de Duitse blazer Peter Brötzmann. De samenstelling mag dan intrigerend zijn en de muziek buitengewoon knap en vitaal uitgevoerd, het heeft er toch van weg dat Kaučič daarmee al te nadrukkelijk probeert bijzonder te zijn. Een opmerkelijk - want zeer krachtig en expressief - musicus is hij zonder meer. Dat hoeft hij niet met klem te bewijzen en komt het best tot uiting op de cd in de klassieke triobezetting sax, bas, drums waar hij van de Italiaanse bassist Salvatore Maiore en de indrukwekkende Argentijnse saxofonist Javier Girotto indringend tegenspel krijgt. Zo fantasierijk en sterk gespeeld dat ook deze voor de hand liggende bezetting geen moment alledaags klinkt. 

Vijay Iyer werd in meerdere categorieën genomineerd en werd uiteindelijk verkozen tot ‘Musician of the Year’. Foto © Jos L. Knaepen.

De telkens vijf genomineerden in 42 categorieën en uiteindelijke winnaars worden door een onafhankelijke groep van 60 Amerikaanse journalisten bepaald. Niet alleen muzikanten en labels worden gelauwerd, ook jazzwebsites, blogs en fotografen dingen mee naar de awards.

Saxofonist en fluitist James Moody (1925) won de Lifetime Achievement in Jazz Award. Daarmee hield hij onder meer de genomineerden Wayne Shorter en Paul Motion achter zich.

Muzikant van het jaar werd de pianist Vijay Iyer. Beste componist werd Maria Schneider en een award voor 'beste talent' was er voor de Canadese jazzcomponist en bandleider Darcy James Argue. Argue is onder meer leider van de 18-koppige band Secret Society.

Label
Pi Recordings werd verkozen tot beste label van het jaar dat daarmee ECM, Blue Note Records, Clean Feed Records en Sunnside Records versloeg. In de stal van Pi Recordings zitten onder meer Marc Ribot, Anthony Braxton, Rudresh Mahanthappa (verkozen tot beste altsaxofonist van het jaar), Henry Threadgill en Vijay Iyer. Blue Note Records leverde wel het beste album van het jaar: 'Folk Art' van Joe Lovano.

Kenny Baron versloeg Keith Jarrett, Jason Moran, Vijay Iyer en Matthew Shipp in de strijd om 'beste pianist'. Dr. Lonny Smith – die op 27 juni in Lantaren Venster optreedt - werd verkozen tot beste organist. Beste zanger werd Kurt Elling, beste zangeres Roberta Gambarini.

Beste gitarist werd Jim Hall. Terence Blanchard werd door de Jazz Journalists Association verkozen tot ‘Trumpeter of the Year ‘. AllAboutJazz.com is volgens de journalisten de beste Amerikaanse website die over jazzmuziek bericht.

Alle prijswinnaars en genomineerden in de 42 categorieën.

• The Hague Jazz

• Mete Erker
• Festival Mundial: 18, 19, 20 juni in het Leijpark in Tilburg

Alle arrangementen voor het 50-koppige orkest - voornamelijk bestaande uit strijkers en blazers en onder leiding van Damon Gupton - werden geschreven door Miller. Een hele klus, maar voor de bassist die zich de laatste jaren ook toelegt op het schrijven van filmmuziek, geen ongewone.

Het gespeelde repertoire is even gevarieerd als de uitvoering ervan. Jazzstandaards als ‘I Loves You Porgy’, I’m Glad There Is You en Miles Davis’ ‘So What’ passeren de revue evenals werk van Miller en Raul Midón. Allemaal meesterwerken die door Miller in een harmonieus en opwindend orkestraal jasje worden gehesen.

De losse, razendsnelle melodielijnen uit de funky groovende elektrische bas van Miller vormen een fraai contrast binnen de orkestrale bewerkingen, hier en daar elektronisch bijgekleurd door draaitafelspecialist DJ Logic. Dat levert spectaculaire uitvoeringen op zoals het oosters getinte ‘Blast!’, maar ook ingetogen stukken, aangezet door orkest. Roy Hargrove, gastmuzikant op twee stukken, klinkt groots en meeslepend op het deinende karakter van het Monte-Carlo Philharmonic Orchestra.

Als bonustrack voegde Miller, nu op basklarinet, ‘Starnge Fruit’ aan het album toe dat hij in de studio opnam met Herbie Hancock plus orkest. Een pareltje op een toch al indrukwekkend album dat een fantastische concertavond weergeeft.

Marcus Miller - Blast
A Night In Monte-Carlo

Barnicle Bill Trio - Almost Blue (Elvis Costello)
VPRO Vrije Geluiden 2010

Steve Tibbetts - Natural Causes

Hindoeïstisch en boeddhistisch klinkende songtitels als Sitavana, Padre-yaga en Attahasa geven al een indicatie van het karakter van deze cd. En inderdaad, je bevindt je hier in een new age-achtige setting. Er is veel open ruimte in de muziek, wat een suggestie van stilte geeft. De nummers zijn eerder sfeerschetsen dan doorgewerkte composities en melodische rijkdom vind je hier niet. De songs op 'Natural Causes' kennen weinig ontwikkeling en komen daardoor nogal richtingloos over.

Deze muziek beluister je niet, je ondergaat het. Hoewel dit album uit dertien afzonderlijke tracks bestaat, lijkt het alsof ze één langgerekte suite omvatten. Het is bijna niet te doen om verschillen in luisterervaring te onderscheiden, ook niet na herhaaldelijk afdraaien.

Anders dan bij ambient is 'Natural Causes' een akoestische plaat, met veel ruimte voor tokkelwerk van Tibbetts op zijn twaalfsnarige Martin, maar hij speelt ook in mindere mate piano, kalimba (duimpiano) en bouzouki. Marc Anderson hanteert verschillende percussie-instrumenten, af en toe steel drum en laat veelvuldig de holle geluiden van een gong horen. Het klankbeeld is zo heel transparant en blijft voortdurend overzichtelijk.

Klinkt 'Natural Causes' bij de eerste nummers nog wel verfrissend en verruimend, het album gaat na verloop van tijd tegenstaan vanwege de maar niet ophoudende kabbeling en monotonie. Als je daar niet in meegaat, valt er verder weinig te beleven en vormt de plaat niet meer dan een muzikaal sfeerdecor in de huiskamer. Dan maar liever lopen door het zand.

Archie Shepp naar Jazz Middelheim 2010. Foto © Ron Beenen

Hank Jones, die tot aan zijn dood actief bleef binnen de muziek en nog volop optrad, overleed op 16 mei jongstleden op 91-jarige leeftijd. Hij was de oudste broer van de - eveneens legendarische - jazzdrummer Elvin Jones die in 2004 overleed, en van Thad Jones die trompettist en orkestleider was.

Archie Shepp vervangt Hank Jones. Hij komt met zijn kwartet naar Antwerpen met als speciale gasten Roswell Rudd en Leon Parker. Eerder kondigde Jazz Middelheim al de komst aan van Wayne Shorter Quartet, Ahmad Jamal, Toots Thielemans, McCoy Tyner Trio met Joe Lovano en Dave Holland Flamenco Project. Jazz Middelheim, dat gehouden wordt in  Park Den Brandt in Antwerpen, vindt plaats van 12 tot en met 15 augustus.

Informatie en programma: www.jazzmiddelheim.be

Zie ook:
17-05-10 Jazzpianist Hank Jones (91) overleden
06-05-10 Roots en jazziconen op Jazz Middelheim 2010 (programma)
23-02-10 Archie Shepp onverslijtbaar en vitaal (concertrecensie)

• Corrie van Binsbergen - Josse de Pauw
• 'over de bergen' in Het Journaal (B) : video

Zie ook:
28-05-10 ‘Laat klinken dame de goede gitaar’ (Interview met Corrie van Binsbergen n.a.v. 'over de bergen')

Gutbucket - A Modest Proposal

Gutbucket - C'mon It's Just a Dollar (A Modest Proposal)
Opgenomen tijdens MS Stubnitz, Amsterdam, 2009
www.stubnitz.com

• Simin Tander - Eric Vloeimans - Jeroen van Vliet

Jasper van Damme verkozen tot 'Beste Solist'.

De halve finale werd over twee ronden gehouden, op 29 mei in Lantaren Venster en op 3 juni in Bimhuis. De finale wordt gehouden op zaterdag 10 juli tijdens het North Sea Jazz Festival. Winnaars worden geselecteerd in de categorieën 'Beste Groep', 'Beste Eigen Compositie' en 'Beste Solist'.

De 'Beste Solist' werd gisteren in het Bimhuis al bekend gemaakt door presentator Hans Mantel. Dat is alt- en sopraan saxofonist Jasper van Damme.

Inzendingen van deelnemers van de tweejaarlijkse competitie worden door een jury geselecteerd. Dit jaar deden naast de finalisten ook het Folkert Oosterbeek Trio, Azure, Julia Oschewsky,  Synaesthetik, Simin Tander en Perron 19 aan de competie mee.

Meer informatie: www.dutchjazzcompetition.nl

Concert Erik Truffaz & Malcolm Braff op Radio 6.

VPROJazzLive is een programma dat actuele concertopnames van nieuwe jazz en impro en crossovers die ertoe doen brengt. Het programma is elke donderdag en vrijdag tussen 22.00 en 24.00 uur te beluisteren op Radio 6. Ongeveer eens per maand wordt op de zaterdagavond vanaf 20.30 uur live vanuit het Bimhuis uitgezonden.

Naast Erik Truffaz & Malcolm Braff traden op het VPRO ToneJazz Festival ook Franz von Chossy Trio, Tuur Florizoone Tricycle, Nils Wogram Septet, Barnicle Bill en Pocket Brass Band op. Elke vrijdag te beluisteren op Radio 6.

Meer informatie: www.vprojazzlive.radio6.nl

Carmen Gomes naar Jazz By Duurstede. Foto © Vincent Carmiggelt

Het festival is er voor vele doelgroepen. Op de Markt staat een dansbaar programma voor jong en oud. In de theaters, op het podium op het Klooster Leuterpleintje en in de Horeca is er een programma voor liefhebbers van specifieke jazzsoorten. Ook is er een bluespodium.

Naast bovengenoemde musici staan onder meer Wicked Jazz Sounds Band, Buzz Bros en Jazz Connection op het programma. Bekijk het hele programma van het gratis festival Jazz By Duurstede op: www.jazzbyduurstede.nl

'Sol 6' bevat een aantal nummers van oprichter en bandleider Luc Ex, voormalig bassist van punkband The Ex, en ook composities van onder anderen Charles Ives en Erik Satie. Het is een gevarieerd en veelzijdig repertoire, dat toch een eenheid vormt door de benadering van het materiaal en de bijzondere instrumentatie die het idee geeft van een kamerorkest. Een verdwaald nummer is hier niet te bekennen. Kamermuziek in de klassieke zin van het woord klinkt hier echter niet, wel eigentijdse gecomponeerde muziek met jazz en improvisatie.

Dit is geen plaat voor de late avonduren, eerder voor bij het krieken van de dag. Hij maakt je wakker, hij maakt je alert en hij enerveert. De klanken van Sol 6 vormen een precisiebombardement aan prikkels en impulsen die een overweldigende indruk achterlaten. Deze cd bevat alle elementen die moderne muziek zo aantrekkelijk maken: spanning, verrassende accenten, onverwachte wendingen, transparantie, ontregeling, abstractie, ideeënrijkdom en tegendraadsheid.

Het album kent verstilling en ook hier en daar een hels kabaal waarin de dissonante klanken op wonderlijke wijze goed bij elkaar passen. De totale chaos blijft uit, integendeel, deze muzikanten weten tot in detail waar ze mee bezig zijn. De ongetwijfeld ironisch bedoelde uitvoering van het overbekende 'Close To You' van Burt Bacharach eindigt in een kakofonie waarom de componist zelf hopelijk kan lachen, maar de onbevangen luisteraar zeker.

De track 'And The World Might Bb After All' is opgebouwd rond een syncopische groove die uit balans lijkt te raken en wankelt en dreigt te kantelen. Het is een onweerstaanbaar bruisend nummer met knarsende vioolstreken en gierende en piepende saxofoonsolo. Credits: Luc Ex. De plaat kent meer absurd aandoende titels die de lading volledig dekken, zoals 'Brain Boilingly Obvious', 'Autistic African Samba' en 'Amputation In Economy'.

Pianist en medeoprichter Veryan Weston is niet alleen virtuoos, maar vooral creatief en inventief, zijn spel is beslist onderscheidend. Eigenlijk verdienen alle zes de leden van het ensemble hier aparte vermelding voor hun relevante en gedurfde inbreng. Verschillende van de krachtigste en onstuimigste nummers zijn die van de hand van Luc Ex. Wordt het misschien tijd voor een soloalbum?

Quincy Jones wint Paul Acket Award Special Appreciation.

Quincy Jones is al meer dan zestig jaar actief in de muziekindustrie, zowel op als achter het podium. Hij is een meester in het creëren van fusion van verschillende muziekstijlen. Door stijlen als soul, pop, hip-hop, jazz, klassiek, Afrikaanse en Braziliaanse muziek op ingenieuze wijze met elkaar te combineren creëerde hij nieuwe standaarden in de hedendaagse muziek. Hij is ook bekend als producent van Michael Jacksons’ Thriller; het best verkochte album aller tijden.

Eerder werd bekend dat de Paul Acket Award Artist Deserving Wider Recognition dit jaar toekomt aan trompettist Christian Scott.

De onderscheidingen zijn vernoemd naar de oprichter van het North Sea Jazz Festival, Paul Acket. Vanaf 1985 tot 2006 stond deze internationale prijs bekend onder de naam ‘Bird Award’.

North Sea Jazz heeft dit jaar plaats op vrijdag 9, zaterdag 10 en zondag 11 juli.

Zie ook:
13-05-10 Christian Scott winnaar Paul Acket Award 2010
28-04-10 NSJ 2010 verbindt zich met hedendaagse ontwikkelingen binnen jazz (programma) 
23-04-10 Compositieopdracht North Sea Jazz 2010 voor Tobias Klein

Drijvende kracht achter het Komeda Project zijn twee Polen; saxofonist Krzysztof Medyna en pianist Andrzej Winnicki die zelf ook composities bijdraagt. Het vijftal wordt vervolmaakt met drie Amerikanen. Trompettist Russ Johnson was er op de eerste cd ook al bij, de geweldige ritmesectie Scott Colley (b) en Nasheet Waits (d) is nieuw.

Mede dankzij hun inbreng klinkt ‘Requiem’ wat energieker dan de voorganger, dit keer ligt de nadruk bovendien wat meer op Komeda’s melancholische composities. Die stukken blijven sterk met hun nadrukkelijke dramatiek die de muziek heel beeldend maakt en toch krachtig genoeg om zonder filmische begeleiding te overtuigen. ‘Crazy Girl’ was al geslaagd, ‘Requiem’ is nog beter. Komeda heeft in zijn korte leven veel muziek geschreven dus een derde cd waarop het beste van zijn musici bovenkomt, behoort vast en zeker tot de mogelijkheden.

Zie ook:
25-09-07 Komeda Project - Crazy Girl (cd-recensie)

• Scheldejazz

Benjamin Herman Quartet speelt op South East Jazz Festival.
Foto © Frank Hanswijk.

Boerderij Langerlust staat in de toptien van geheime terrassen van Amsterdam en omgeving. Het programma, dat om 15.30 uur van start gaat en duurt tot na middernacht, speelt zich af op twee podia en wordt gepresenteerd door Co de Kloet en Sylvana Simons.

Het programma wordt geopend door de Surinaams- Caribische band Fra Fra Sound. Verder treden op Renske Taminiau, Esra Dalfidan, gitarist/zanger Orville Breeveld met Trio d'or, de band Sinas, Michiel Borstlap Trio, Neco Novellas, Benjamin Herman Quartet met Jesse van Ruller, en Ronald Snijders en band. Het festival wordt afgesloten door de South East Jazz Band. Kaarten kosten 25 euro.

Het festival kent ook een South East Jazz Talent Award voor musici tussen de twintig en vijfendertig jaar. De winnaar mag volgend jaar optreden tijdens het festival.

Zaterdag 5 juni. Meer informatie en programma: www.southeastjazz.nl

Jazzfotograaf Eddy Westveer exposeert in Terneuzen tijdens festival Scheldejazz.

Begin 2009 presenteerde Westveer zijn expositie Jazz in the City in het stadskantoor van Goes. Trompettist Rik Mol zorgde bij de opening voor muzikale ondersteuning. De expositie behelsde 43 foto's, portretten van nationale en internationale jazzartiesten waaronder Benjamin Herman, Hein van de Geyn en Willem Breuker ook Roy Hargrove, Esbjörn Svensson, Toots Thielemans en Archie Shepp. Hij publiceerde deze foto’s ook in een gelijknamig boek. In Kolkzicht komen hier negen portretten van terug en Westveer voegde er elf nieuwe aan toe.

Tijdens Scheldejazz treden onder meer Jan Akkerman, Jules Deelder, Rembrandt Frerichs & Jan Menu op en is er een dubbelconcert van de Young Vips, zangeres Simin Tander en het Joris Posthumus Quartet. De concerten vinden plaats in de binnenstad van Terneuzen, de Grote Kerk en Porgy en Bess.

Eddy Westveer is de vaste fotograaf van festival Scheldejazz en jazzclub Porgy en Bess, waar hij een vaste expositie heeft. Daarnaast fotografeert hij voor Jazzenzo, musici, dagbladen, (jazz)tijdschriften en werd een foto van Archie Shepp opgenomen in de Amerikaanse Jazz Bridge kalender.

De expositie van Eddy Westveer in Restaurant Kolkzicht aan de Blokken 1-4 in Terneuzen is tot en met zondag 30 mei te bezoeken. Een selectie van zijn foto's vindt u hier.

Simin Tander is één van de halve finalisten van de Dutch Jazz Competition.
Foto © Elton Eerkens

De Dutch Jazz Competition is een landelijke concours voor Nederlandse jazzmuziek. Een jury selecteerde uit de inzendingen tien kandidaten.

Op zaterdag 29 mei spelen in Lantaren Venster in Rotterdam de eerste vijf halve finalisten: Castel/van Damme Trio, Synaestik, Simin Tander, Perron 19 en Christian Pabst Trio.

Op donderdag 3 juni wordt de tweede halve finale gehouden, in Bimhuis Amsterdam. Dan spelen het Folkert Oosterbeek Trio, Azure, Julia Oschewsky, Felix Schlarmann Group en Alex Koo Trio. De presentatie wordt verzorgd door Hans Mantel.

De jury selecteert vier groepen die doorgaan naar de finale op zaterdag 10 juli in de Volga zaal tijdens het North Sea Jazz Festival. Na afloop van de laatste semi-finale in het Bimhuis worden bovendien de winnaars van de prijzen 'Norma Prijs Beste Solist' en de 'SNS REAAL Prijs Beste Compositie' bekend gemaakt.

De jury bestaat uit  Toon Roos (saxofonist, bandleider), Jasper Soffels (pianist Metropole Orkest) en Carrie Janssen (jazzconnaisseur). In 2008 won Srdjan Ivanovic Blazin' Quartet de competitie.

Anton Goudsmit is volgens vakbroeders de beste gitarist.
Foto © Ger Koelemij

De Duiveltjes worden toegekend door collega-muzikanten en is een initiatief van Muziek Centrum Nederland. De jaarlijkse uitreiking had plaats tijdens de tweede editie van het Gala voor de Popmuziek. Anton Goudsmit, onder meer Ploctones en New Cool Collective, kreeg een Duiveltje voor beste gitarist. Joost Kroon, eveneens New Cool Collective en Kane, werd benoemd tot beste drummer. Verder waren er Duiveltjes voor Niels Broos voor beste toetsenist (Kyteman's Hiphop Orkest) en Torre Florim van De Staat voor beste zanger.

Gerard Lohuis van podium P60 in Amstelveen werd door een vakjury gekozen tot beste directeur van het jaar. P60 organiseert naast popconcerten met regelmaat ook jazzconcerten. Beste podium is Rotown en Darko Esser van podium Doornroosje werd gekozen tot beste programmeur. Beste festival is volgens de kenners Lowlands.

Nederland gaf in 2009 1,7 miljard uit aan kunst- en cultuursubsidies.

Aan het onderzoek van RTL Nieuws deden 350 gemeenten mee. In totaal keerden ze vorig jaar ruim 1 miljard euro aan kunst-en cultuursubsidies uit. Van de dertig grootste gemeenten betalen Rotterdammers het meest aan kunst en cultuursubsidie: 188 euro per inwoner. In totaal besteedt Amsterdam het meest, namelijk 135 miljoen euro, wat neerkomt op 176 euro per Amsterdammer. Van de dertig grootste gemeenten geven Dordrecht en Westland het minst uit, circa 30 euro per inwoner.  Van alle gemeentelijke kunst- en cultuursubsidies gaat 65 procent naar de bibliotheek en het Centrum voor de Kunsten, de vroegere ‘muziekschool’.

De rijksoverheid heeft 400 miljoen euro aan subsidies te vergeven. Een kwart daarvan, 100 miljoen euro, gaat naar de grote klassieke orkesten van Nederland. Aan beeldende kunst besteedt het Rijk 45 miljoen euro, wat neerkomt op 11 procent van het totaal.

De Nationale Reisopera ontving, in verhouding tot het aantal bezoekers, de meeste rijkssubsidie: 8,7 miljoen euro. Per bezoeker (45.000 bezoekers) komt dat neer op 194 euro. De Nederlandse Opera in Amsterdam krijgt 25 miljoen euro subsidie van het Rijk. Gezien de 146.000 bezoekers in 2009 is dat 175 euro per bezoeker. Het subsidiebedrag is hoger dan de prijs van het duurste kaartje (1e rang: 110 euro).

Verkiezingen
Voor de komende verkiezingen op 9 juni hebben veel partijen in hun verkiezingsprogramma grote bezuinigingen voor kunst en cultuur aangekondigd. Van alle partijen wil de PVV het meest bezuinigen op kunstsubsidies. De partij karakteriseerd kunst als 'links hobby'.

Bronnen: ANP, RTL Nieuws, De Volkskrant

Masha Bijlsma werkt aan een Abbey Lincoln-album en concerten.

Bijlsma heeft een persoonlijke band met de Amerikaanse zangeres die ze leerde kennen tijdens een festival in het Duitse Gütersloh. Geroerd door het feit dat een toen nog piepjonge Nederlandse zangeres haar nummer 'Tender as a rose' gecovered had op haar debuutalbum 'Winds of Change' verraste Lincoln het publiek én Bijlsma door als toegift 'Tender as a rose' te zingen en die toegift op te dragen aan haar jonge Nederlandse collega. Sinds die tijd heeft Bijlsma Abbey Lincoln meerdere malen ontmoet, materiaal van haar gezongen en een tekst geschreven op 'First Song', aan Abbey Lincoln opgedragen als 'Song for Abbey', te horen op Bijlsma's album 'Profile'.

Op het nieuw te verschijnen album 'For the love of Abbey', dat de opvolger wordt van Bijlsma's laatst verschenen album uit 2008 'Whispers and Moans', spelen onder meer de Amerikaanse saxofonist Bob Malach en de Hongaarse saxofonist Tony Lakatos.

Zie ook:
06-12-08 Masha Bijlsma: een stem die gewoon door griep of verkoudheid heen zingt (interview)
19-11-08 Masha Bijlsma Band – Whispers and Moans (cd-recensie)

Rembrandt Frerichs (foto) en Michiel Varekamp presenteren nieuwe cd in jazzclub Birdland in New York. Foto © Hans Reitzema

Van 17 tot 24 mei zal het duo op tournee zijn in New York voor drie concerten. Bassist Joris Teepe, woonachtig in New York, zal tijdens een van de concerten het duo versterken.

Na een jarenlange concertserie op de eerste zondag van de maand in jazzclub de Regentenkamer te Den Haag, hebben deze twee Haagse improvisatie-musici hun dubuutalbum op genomen als duo. Ze spelen op deze cd uitsluitend eigen werk en vrij geimproviseerde muziek. 'Sehnsucht' komt in Nederland officieel na de zomer uit, en zal te verkrijgen zijn in de jazzspeciaalzaak en op itunes.

Rembrand Frerichs bracht in 2007 zijn eerste album 'Self Portret' op de markt dat genomineerd werd voor een Edison Award en was in datzelfde jaar finalist van de Deloite Jazz Award. Michiel Varekamp treedt in Nederland op met zijn MV Jazz Quartet en The Cosmic Scene.

Zie ook:
13-12-08 Rembrandt Frerichs, kunstenaar achter het Zelfportret (interview)
25-03-07 Rembrandt Frerichs – Self Portrait (cd-recensie)

Pee Wee Ellis te gast op de 26e Music Meeting Nijmegen.
Foto © Roger Humbert

De spil van festival Music Meeting wordt gevormd door genre-overstijgende projecten, uitgevoerd door musici met uiteenlopende culturele en muzikale achtergronden en die niet eerder hebben samengewerkt. Bijvoorbeeld free jazz gekoppeld aan minimal music of een mix van Hebreeuwse soul en Bedoeïnensongs. Daarbij legt Music Meeting het accent op improvisatie, avontuur en experiment.

Op het prograam staat onder meer ‘Still Black, Still Proud’ - An African Tribute to James Brown onder leiding van Pee Wee Ellis met gastmusici uit Zuid-Afrika en Mali. Pee Wee Ellis opent ook het festival, op 22 mei, in een duo-concert met Vieuw Farka.

Een greep uit het overige programma: de Zuid-Afrikaanse zanger Hugh Masekela & The Mahotella Queens, Choc Quib Town uit Colombia, Kottarashky uit Bugarije, José 'Puerto Plata' Cobles uit de Dominicaanse Republiek, Casuarina uit Brazilië, Roberto Fonseca uit Cuba, David Krakauer & Klezmer Madness uit de Verenigde Staten en Besh o droM uit Hongarije.

Uit Nederland zijn onder meer de Ploctones present en speelt de Club van Rome met Yuri Honing en de Amerikaanse altsaxofonist Greg Ward. Ook de groep The First Statement en Boi Akih Group doen het festival aan evenals The Mirror Conspiracy dat een concert geeft met trompettist Erik Truffaz. Ook de Global Village Orchestra komt naar Music Meeting. De groep ontsond uit de 'Music: World Series' die sinds 1998 gehouden worden in SJU Jazzpodium in Utrecht; cross-overs tussen jazz, geïmproviseerde muziek en allerlei vormen van wereldmuziek. Drijvende kracht is bassist Tjitze Vogel.

Naast het hoofdprgramma worden ook films vertoond en zijn er muziekworkshops voor kinderen.

Music Meeting Nijmegen vindt plaats op 22, 23 en 24 mei in Park Brakkenstein en Doornroosje in Nijmegen. Informatie, programma en kaartverkoop: www.musicmeeting.nl

Paul Acket Award 2010-winnaar in het Bimhuis (2008)
Foto © Ger Koelemij.

“Christian Scott is jong maar heeft diepgang. Hij heeft echt wat te vertellen, wat knap is voor zo een jonge artiest.” aldus de jury. "Zijn nieuwe album klinkt weer meer doorleefd dan het vorige, er worden zware thema’s behandeld. Tegelijkertijd is de muziek van deze trompettist toegankelijk. Hij zit in een groovy, aan fusion verwante scene, waarbinnen hij de grenzen flink oprekt. De jury is hierover extra enthousiast aangezien deze scene niet gekenmerkt wordt door het streven naar vernieuwing.”

Christian Scott, geboren in 1983 in New Orleans, speelt onder meer bij Marcus Miller in diens Miles Davis- project Tutu Revisited waarmee hij december 2009 viermaal te horen was in Nederland. In 2009 speelde de trompettist met zijn kwintet op North Sea Jazz. In 2008 speelde Scott in het Bimhuis. Op zijn 19e werd Scott al genomineerd voor een Grammy Award.

Scott bracht als bandleider dit jaar zijn vijfde album uit getiteld Yesterday You Said Tomorrow, geproduceerd door Rudy Van Gelder. In 2002 debuteerde de trompettist bij Impromp2 Records, vervolgens nam hij uitsluitend op voor Concord Records. Daarnaast speelde Scott als sideman op albums van onder meer Nnenna Freelon (Blueprint of a Lady: Sketches of Billie Holiday), Donald Harrison, Erin Boheme en David Benoit. Ook is Scott te horen op het album Planet Earth van Prince dat in 2007 uitkwam.

De overige genomineerden voor de Paul Acket Award waren Tineke Postma, Gerald Clayton, Vijay Iyer en Rudresh Mahanthappa.

Christian Scott zal de Paul Acket Award 2010 ‘Artist Deserving Wider Recognition’ tijdens het aanstaande North Sea Jazz Festival in ontvangst nemen. Daarnaast zal hij een optreden geven in de Yukon, op 10 juli om 21:45 uur.

Christian Scott website, myspace en wikipedia.


Zie ook:
20-10-08 Wonderkind Christian Scott is status van belofte voorbij (concertrecensie)


Meer nieuws over NSJ 2010:
28-04-10 NSJ 2010 verbindt zich met hedendaagse ontwikkelingen binnen jazz (programma) 
23-04-10 Compositieopdracht North Sea Jazz 2010 voor Tobias Klein
20-04-10 Stevie Wonder op North Sea Jazz
13-04-10 North Sea Jazz maakt nieuwe namen bekend
16-03-10 Eerste namen North Sea Jazz

Christian Scott op North Sea Jazz Festival 2009

Lena Horne, 1917 - 2010

Ze begon haar carrière op 16-jarige leeftijd als jazz-zangeres in de Cotton Club, de beroemde nachtclub in New York. Later trok Horne naar Hollywood, waar ze in ruim twintig films speelde, waaronder Cabin in the Sky (1943), Stormy Weather (1943) en The Wiz (1978).

In de film Stormy Weather zong Lena Horne de titelsong, die een enorme hit werd. Toch bleef het echte grote succes in Hollywood uit. Horne trad in 1947 in het huwelijk met de blanke dirigent Lennie Hayton. Ze trouwden in het geheim in Frankrijk, omdat ‘gemengde’ huwelijken in die tijd nog verboden waren in de Amerikaanse staat Californië.

Horne maakte daarna vooral furore als jazz-zangeres. Ze maakte tientallen platen en kreeg daarvoor vier Grammy's.

Broadway
In maart 1980 kondigde Horne haar afscheid aan, maar een jaar later ging haar show ‘Lena Horne: de vrouw en haar muziek’ in première. Zij speelde die alom geprezen voorstelling meer dan driehonderd keer op Broadway.

Horne streed tegen racisme. Om haar progressieve opvattingen kwam zij in Hollywood op de zwarte lijst staan.

Lena Horne had een lichtgetinte huidskleur, maar dat wordt toch vaak als zwart gezien in de Verenigde Staten. ‘Ik was uniek in die zin dat ik de soort zwarte was die blanke mensen konden accepteren’, zei Horne, toen haar werd gevraagd naar haar succes.

© ANP

Lena Horne, A Profile, Part I

Lena Horne, A Profile, Part II

Edison Jazz Oeuvreprijs 2010 voor Chaka Khan.

''Met haar leeftijd en staat van dienst mag je Chaka Khan absoluut een 'grand lady' noemen. Een lady in alle facetten'', zo verklaart de Edison Stichting waarom Khan de prijs verdient.

''Haar kleine maar toch imposante gestalte, haar expressie, maar vooral die dijk van een stem hebben miljoenen mensen over de gehele wereld omarmd.''

Comeback
Chaka Khan - in 1953 geboren als Yvette Marie Stevens - was 20 jaar toen ze zangeres werd bij de funkband Rufus, die doorbrak met het nummer Tell Me Something Good. In de late jaren '70 scoort ze een grote discohit met I'm Every Woman, een nummer dat later door Whitney Houston gecoverd wordt. In de jaren '80 gaat het succes verder met Ain't Nobody en de Prince cover I Feel For You. In 2007 maakte ze een comeback met het album Funk This.

In 2007 komt Kahn na een lange stilte terug met een nieuw album getiteld 'Funk This'. Naast covers als Sign O' The Times van Prince en Castles Made Of Sand van Jimi Hendrix, heeft de 54-jarige zangeres voor het album ook een duet opgenomen met Mary J. Blige, 'Disrespectful'.

De prestigieuze Edisons worden dit jaar voor de vijftigste keer uitgereikt. Er worden ieder jaar in drie categorieën prijzen uitgedeeld: pop, klassiek en jazz/world.

Bron: ANP

Zie ook:
22-11-09 Dianne Reeves grote ster tijdens uitreiking Edisons 2009
02-12-08 Edisons voor Benjamin Herman en Trijntje Oosterhuis

Wayne Shorter, Toots Thielemans en McCoy Tyner op Jazz Middelheim 2010.
Foto © Jos Knaepen, behalve Toots © Eddy Westveer

Tijdens de 29e editie van het festival dat gehouden wordt van 12 tot en met 15 augustus in het sfeervolle Park Den Brandt in Antwerpen, wisselen roots en jazzgeschiedenis elkaar af. Zo is er een Coltrane Project uitgevoerd door José James en de Vlaamse pianist Jef Neve, en staat Chucho Valdés met zijn Afro Cuban Messengers op het affiche evenals Aka Moon met Baba Sissoko & Black Experience en het World Saxophone Quartet met M’Boom.

Op de slotdag van het festival staat het op voorhand bijzondere project van Dave Holland & Pepe Habichuela Flamenco Quintet met Josemi Carmona geprogrammeerd. Wie het festival uiteindelijk afsluit is nog niet bekend gemaakt.

Iconen
Een Vlaams jazzfestival zonder baron Toots Thielemans is nauwelijks denkbaar. De 88-jarige mondharmonicaspeler sluit de zaterdag van Jazz Middelheim 2010 af. Eerder doet McCoy Tyner Trio met Joe Lovano dat op de donderdag, en het Wayne Shorter Quartet vervolgens op vrijdag. De komst van de 91-jarige pianist Hank Jones is zeer bijzonder. Jones speelt nog immer, al moet hij vaker op het laatste moment verstek laten gaan wegens lichamelijk ongemak.

Jazz Middelheim speelt zich af op één podium in een grote concerttent op het terrein van Park Den Brandt in Antwerpen waardoor alle concerten bezocht kunnen worden. Het volledige programma luidt:

Donderdag 12 augustus
17.30 Facing East: The Music of John Coltrane door José James met Jef Neve
19.30 Hank Jones Trio
21.30 McCoy Tyner Trio met Joe Lovano

Vrijdag 13 augustus
17.30 Jeroen Van Herzeele Quartet
19.30 Ahmad Jamal
21.30 Wayne Shorter Quartet

Zaterdag 14 augustus
15.30 Le Pragmatisme Du Barman met Peter Evans
17.30 Aka Moon + Baba Sissoko & Black Machine
19.30 World Saxophone Quartet + M`BOOM
21.30 Toots Thielemans

Zondag 15 augustus
15.30 Chris Joris Experience
17.30 Dave Holland & Pepe Habichuela: Flamenco Quintet met Josemi Carmonabio
19.30 Chucho Valdés & The Afro Cuban Messengers
21.30 Nog onbekend

Informatie en kaartverkoop: www.jazzmiddelheim.be

Zomerjazzfestivals:
28-04-10 North Sea Jazz Festival verbindt zich met hedendaagse ontwikkelingen binnen jazz
08-04-10 Programma The Hague Jazz met Wayne Shorter
06-04-10 Ornette Coleman naar Gent Jazz Festival

Zie ook:
04-05-10 Nederlandse jazzfestivals in mei

Eric Vloeimans treedt op met Korzo Dancers.
Foto © Elton Eerkens

Pure Jazz stort zich enerzijds op Cross Overs tussen Jazz, World, JazzNotJazz en Film, Spoken Word & Dans anderzijds. Steekwoorden daarbij zijn 'ruimte aan avontuur, openheid en tolerantie'. Niet alleen in de kunsten maar ook daarbuiten.

Het programma biedt veel voor de verbeelding. Zo is er een improvisatieconcert tussen Eric Vloeimans en Korzo Dancers, en The Obama Suite Michael Varekamp; een show met 'jazz & film met beelden van Martin Luther King, Nelson Mandela en Barack Obama'. Ook is er een multimediale ode aan Miles Davis’ Kind of Blue onder de noemer '50 years Kind of Blue The Vito Brothers'. De New Yorkse trombonist Steve Turre treedt op met zijn kwintet.

Verder is er op verschillende wijze onder meer aandacht voor 'jazz & photo art', 'jazzjazz', jazz & film', 'hip hop, jazz & poetry', 'world, jazz & video art', en is er een Pure Jazz New Talent Ladies Edition met de zangeressen Ntjam Rosie en Celine Cairo gepresenteerd door zangeres Mischu Laikah.

Pure Jazz vindt plaats op 11 en 12 juni tijdens The Hague Jazz dat gehouden wordt van 9 tot en met 12 juni in het World Forum in Den Haag.

Meer informatie: www.purejazz.nl

Zie ook:
08-04-10 Programma The Hague Jazz met Wayne Shorter

Europese tournee en nieuwe cd's/dvd Paul van Kemenade.
Foto © Marcel Mutsaers

De Europese tournee bestaat uit twaalf concerten, onder meer tweemaal in Londen, op het Belfast International Festival, Brugge, Parijs, Berlin Jazzfest en het Maastricht Jazzfestival. De concerten in Londen, Parijs en Berlijn worden bovendien via de radio uitgezonden.

De tournee start op 16 oktober in het Radio 6-programma Shouting Boots en eindigt op 6 november op het gerenommeerde Berlin Jazzfest. Daar speelt Van Kemenade niet alleen met zijn internationale kwartet, maar ook met het Duitse Borderhopping, bestaande uit Eckard Koltermann Quartet & duo Busch - Van Kemenade.

Direct voor en na het Jazzfest Berlin gaat Borderhopping & duo Busch - Van Kemenade door met een tournee in Duitsland met zo’n tien concerten. De eerste cd van dit gezelschap verschijnt in mei 2011. De cd/dvd van de Europese tournee verschijnt dit najaar en zal gepresenteerd worden tijdens festival Stranger Than Paranoia in Tilburg, waarvan Paul van Kemenade initiatiefnemer en programmeur is.

Ornette Coleman, de ‘uitvinder’ van de free jazz, is dit jaar artist-in-residence. De altsaxofonist treedt de eerste festivalavond aan met zijn kwartet, met als gasten contrabassist Charlie Haden en tenorsaxofonist Joshua Redman. Beiden hebben een lijntje met Coleman: Haden speelde vijftig jaar geleden al met Coleman, maar trad de laatste dertig jaar niet meer met hem op. Joshua Redman is de zoon van Dewey Redman - ook tenorsaxofonist - met wie Ornette Coleman in de jaren zestig samenwerkte.

De tweede festivalavond treedt Ornette Coleman wederom aan met zijn kwartet, bestaande uit twee bassisten en zijn zoon Denardo op slagwerk, maar nu speelt het viertal in de traditie van Prime Time, Ornette Colemans kijk op free-funk. Wellicht het verrassendste optreden om naar uit te kijken verzorgt Coleman op zondagavond, als hij en zijn kwartet samensmelten met Bachir Attar & The Master Musicians of Jajouka. Deze Marokkaanse band werd in 1971  aan de anonimiteit ontrukt, omdat zij een album uitbracht met Brian Jones van de Rolling Stones. Maar de Master Musicians bewaren al vele eeuwenlang de muzikale traditie van Noord-Marokko. En om dit concert een nog exclusiever tintje te geven, sluit ook gitaarwonder James ‘Blood’ Ulmer zich aan bij dit bonte gezelschap.










Jazzicoon Sonny Rollins komt naar North Sea Jazz 2010.
Foto © Jos L. Knaepen

De komst van tenorsaxofonist Sonny Rollins is opmerkelijk. De enige nog levende legende uit de lijn der grote tenorsaxofonisten – Coleman Hawkins-Lester Young-John Coltrane – is met tussenpozen in Nederland te beluisteren, maar heeft het niet zo op festivals. Dit jaar heeft het North Sea Jazz Festival hem evenwel overgehaald om op zondagavond in Rotterdam zijn tachtigste verjaardag te komen vieren.

Opmerkelijk
Op zijn zachtst opmerkelijk mag de stap worden genoemd, die de programmeurs van het NSJF hebben genomen om verbinding te maken met hedendaagse ontwikkelingen in de jazzmuziek. Jazz heeft altijd allerlei dwarsverbindingen gemaakt en een van de laatste is het samengaan van improvisatie en uitgeschreven muziek. ‘Global Brooklyn, NY’ is de naam van het thema dat de componistenstad New York wil belichten. Niet als de plaats waar musicals werden geboren en grote componisten als Duke Ellington hun werk ten gehore brachten. Wel als de plaats waar nog altijd muziek wordt geschreven en waar de jonge componisten hun band met historische voorbeelden niet verloochenen. Zoals Darcey James’ inspiratie door Bob Brookmeyer en Steve Lehman die is gevormd door Anthony Braxton.

Een tweede thema is ‘Hyperrhythm’. Hieronder zijn de ontwikkelingen gevat die zich voordoen bij elektronische media zoals computers. Wereldwijd zijn steden als Los Angeles, Londen, Amsterdam en Glasgow broeihaarden. Op North Sea treden als actueelste vernieuwers onder andere aan Dimlite uit Zwitserland, Mike Slott uit Ierland, Dorian Concept uit Oostenrijk en Hudson Mohawke uit Schotland. Aansluitend aan ´Hyperrhythm’ is ‘OK Computer’, waarin jonge geluidskunstenaars een nieuwe basis scheppen voor improvisatiemuziek. Enkele namen: Machinefabriek/Gareth Davis, Hild Sofie Tafjord/Philip Jeck; Bown/Britton/Arthurs; Fennesz, Brandlmayr and Dafeldecker; Knalpot.











Pop-zanger en componist Stevie Wonder. Foto © Haraz N. Ghanbari

Stevie Wonder
Stevie Wonder is wellicht de aanvoerder van de poppy programmeerkant van North Sea Jazz. Andere namen: Katie Melua, Joss Stone, Elvis Costello, Rickie Lee Jones, Gilberto Gil, Norah Jones, Larry Graham and Central Station en Earth, Wind and Fire. En de jazznamen? Die zijn in de totale programmering te veel om op te noemen. De website van het festival herbergt ze allemaal. Enkele Nederlandse namen: Caro Emerald, Waylon, Eric Vloeimans, Typhoon & New Cool Collective, Jesse van Ruller, Michiel Braam en Ben van Gelder.

Voor het volledige programma en informatie over de kaartverkoop zie www.northseajazz.com 

Zie ook:
23-04-10 Compositieopdracht North Sea Jazz 2010 voor Tobias Klein
20-04-10 Stevie Wonder op North Sea Jazz
13-04-10 North Sea Jazz maakt nieuwe namen bekend
16-03-10 Eerste namen North Sea Jazz

Ornette Coleman Prime Time Band

Jan Akkerman speelt op de 38ste editie van Scheldejazz Terneuzen.
Foto © Marcel Mutsaers

Op diverse locaties in Terneuzen vindt Scheldejazz plaats. Kloppend hart echter is van oudsher de Markt. In jazzclub Porgy en Bess vinden drie optredens plaats en dit jaar is ook het Scheldetheater weer een festivallocatie. Naast concerten biedt Scheldejazz onder meer een streetparade, een kroegentocht en een gitaarclinic (van Ruben Hoeke). Bijzonder is een ode aan de eerder dit jaar overleden Zeeuwse gitarist Erik Larsen; Larsen's Blues Revival op zaterdag om 18.00 uur op de Markt.

Onderdeel van het festival is een dubbelconcert in de reeks Young Vips on Tour. In dat kader treden op het Podium Arsenaalplein de groepen van zangeres Simin en altsaxofonist Joris Posthumus op.

In Porgy en Bess speelt op de openingsavond van Scheldejazz gitarist Philip Catherine met pianist Bert van de Brink. Ook zangeres uit het New Orleans-idioom Lillian Boutté staat op de planken van het jazzpodium evenals Joep Peters en The Terrific Ten, met een programma rondom het repertoire van Elvis Presley.

Zaterdag staat op de Markt de band van Jan Akkerman op het programma. Volgens de organisatie is het nog onbekend met welk repertoire Akkerman aantreedt. "Akkerman is niet te sturen”, zegt voorzitter Peter de Graaf van het bestuur van Scheldejazz. Mogelijk dat Akkerman zijn Tribute To Django Reinhardt ten uitvoer brengt, waarmee Schelde Jazz alsnog de meestergitarist eert.

Volledige programma en informatie Schelde Jazz: www.scheldejazz.nl

Compositieopdracht North Sea Jazz 2010 voor Tobias Klein.

Lackritz streeft naar een combinatie van melodische en harmonische eenvoud en abstracte klanken, en laat zich niet met enige andere formatie in de geïmproviseerde of contemporaine gecomponeerde muziek vergelijken. De bezetting bestaat uit Kristina Fuchs stem en elektronica, Rafael Vanoli elektrische gitaar en elektronica, en Tobias Klein klarinet, basklarinet en elektronica.

Op dit moment zijn de composities van Tobias Klein voor Lackritz nog volop in ontwikkeling. Een impressie van dit proces kunt u vinden op www.mcn.nl/compositieopdracht2010

De Compositieopdracht North Sea Jazz wordt jaarlijks verstrekt aan een jonge beloftevolle Nederlandse componist. In voorgaande jaren viel deze eer onder meer te beurt aan Martin Fondse, Jasper Blom, Jeroen van Vliet, Harmen Fraanje en Jorrit Dijkstra.

Tobias Klein
Tobias Klein maakt onder meer deel uit van het Spinifex Orchestra en van Esra Dalfidan's band Fidan met onder meer Franz von Chossy. Ook is Klein te horen op Tineke Postma's album 'A Journey that matters' uit 2008.

Daarnaast is Klein organisator van de Trytone-concerten in Zaal 100 en de Trytone Dubbelplusconcerten. In februari van dit jaar publiceerde Jazzenzo een interview met Tobias Klein.

Zie ook:
26-01-10 Dertien musici zijn niet uit balans te krijgen (recensie Trytone Dubbelplusconcert)
27-02-10 Muzieklaboratorium: Tobias Klein over de veelzijdige jazzorganisatie Trytone (interview)
06-09-08 Spinifex Orchestra – Triodia (cd-recensie)

Rapper Keith 'Guru' Elam, 1966 - 2010

Guru leed aan kanker en raakte afgelopen zondag in coma. Zijn voormalig muzikaal partner DJ Premier maakte Guru's overlijden dinsdag via twitter bekend.

Guru richtte in 1987 de duoformatie Gang Starr op, dat zich bewoog tussen hiphop en jazz. Belangrijke albums waren Step in the Arena uit 1991 en Daily Operation dat een jaar later verscheen.

Guru richtte zich begin jaren negentig meer op de jazz en bracht in '93 zijn eerste soloalbum uit, Jazzmatazz Vol.1 waarop bekendheden als Donald Byrd, Branford Marsalis, Lonnie Liston Smith, Ronny Jordan, Courtney Pine, Roy Ayers en de Brand New Heavies meespeelden. Twee jaar later verscheen Jazzmatazz Vol. 2 met daarop onder meer Chaka Kahn, Courtney Pine en Donald Byrd. Jazzmatazz Vol. 3 uit 2001 bevatte namen als Herbie Hancock, Erykah Badu, Isaac Hayes en Angie Stone.

In 2007 verscheen het laatste album in de Jazzmatazz-series: Vol 4: The Hip-Hop Jazz Messenger: Back to the Future.

• Guru op myspace en wikipedia
  

Guru featuring Chaka Khan - Watch What You Say
Jazzmatazz Vol. 2, 1995

Stevie Wonder op North Sea Jazz 2010.

“I am looking forward to performing in these venues in Europe. We are going to have some wonderful nights.” aldus Stevie Wonder.

De 59-jarige ster staat op de laatste dag van het festival, dat dit jaar zijn 35e editie viert. North Sea Jazz heeft plaats op 9, 10 en 11 juli in Ahoy in Rotterdam. Verder staan onder anderen Herbie Hancock, Sonny Rollins, Pat Metheny Group, Elvis Costello, Marcus Miller, Macy Gray, Larry Graham, Earth Wind and Fire, Diana Krall, Joss Stone, Norah Jones, Jools Holland en Al Green op het programma.

Het volledige programma van North Sea Jazz 2010 wordt op 28 april bekend gemaakt.

Zie ook:
13-04-10 North Sea Jazz maakt nieuwe namen bekend
16-03-10 Eerste namen North Sea Jazz

Rechtbank vernietigt negatief subsidiebesluit NFPK+ in zaak Willem Breuker.
Foto © Ger Koelemij

In het adviesrapport van het NFPK+ uit 2008, dat stopzetting van de vierjaarlijkse subsidie adviseerde, staat ook dat het Kollektief 'de laatste tien jaar tot stilstand is gekomen'. Vreemd, aldus de rechtbank, omdat in het adviesrapport uit 2004 - 2008 staat dat het gezelschap 'al drie decennia op unieke wijze muziek maakt, over de hele wereld concerten geeft en een belangrijke ambassadeursfunctie vervult voor de Nederlandse gecomponeerde en geïmproviseerde muziek in het buitenland. Binnen Nederland is het Willem Breuker Kollektief behalve een artistiek voorbeeld ook een vraagbaak op organisatorisch en zakelijk gebied'.

De rechter oordeelde dat van een adviescommissie mag worden verwacht dat zij aangeeft waarop het oordeel dat de ontwikkeling van het Willem Breuker Kollektief de laatste tien jaar tot stilstand is gekomen, mede gezien de lovende beoordeling bij de subsidieverlening in 2004, is gebaseerd. Iedere indicatie daarvoor, bijvoorbeeld door een verwijzing naar stukken of naar andere bronnen, ontbreekt echter in het advies, zodat de adviescommissie dat oordeel niet inzichtelijk heeft gemaakt.

Het volledige oordeel, dat op 31 maart werd uitgesproken, kunt u hier lezen.

Zie ook:
21-08-08 Winnaars, maar vooral verliezers na verdeling jazzsubsidies (Nieuws)
20-12-08 Willem Breuker en de grote afbraak (Column)

 









Diana Torto & John Taylor

Azymuth, dat naast oprichter Taylor bestond uit zangeres Norma Winstone en trompettist Kenny Wheeler, speelde delicate kamerjazz en bracht bij ECM drie albums uit. In de jaren tachtig werkte Taylor met grote improvisatoren zoals Jan Garbarek, Enrico Rava, Gil Evans, Lee Konitz en Charlie Mariano. In de jaren negentig nam de pianist vier albums op met de Amerikaanse jazzdrummer Peter Erskine en de Zweedse bassist Palle Danielsson. In 2003 verscheen het album 'Nightfall' van Charlie Haden waaraan Taylor zijn medewerking verleende. Sinds 2006 maakt Taylor deel uit van het Kenny Wheeler Quartet.

Eric Vloeimans, een fervent liefhebber van Taylor's sound, nam twee albums op met de pianist: 'Bitches and Fairytales' en 'Umai'. Ook nam Taylor, in het bijzonder de laatste jaren, veel soloalbums op.

Diana Torto is regelmatig te gast bij Taylors optredens met Kenny Wheeler, maar ook als duo voelen zij en Taylor elkaar heel goed aan. Torto heeft een grote naam opgebouwd in het Italiaanse jazzcircuit. Daarnaast geeft zij zang- en improvisatieles aan diverse conservatoria.

Concerten
James Taylor & Diana Torto: vrijdag 23 april Paradox, Tilburg. Zaterdag 24 april Orgelpark, Amsterdam.

Steve Reid, 1944 - 2010

Reid drumde vanaf zijn zestiende. Zijn muzikale carriere begon hij bij Quincy Jones. In 1970 formeerde Reid de formatie Legendary Master Brotherhood en richtte zijn eigen platenlabel Mustevic Sound op.

Reid, die in 1969 als militaire dienstweigeraar enige tijd de cel in moest, speelde met grootheden als Ornette Coleman, Miles Davis (op het album Tutu), Sun Ra, James Brown en met het Art Ensemble of Chicago, Black Artist's Group, en Tribe, allen vertegenwoordigers van de zwarte jazzmuziek.

De laatste jaren werkte Reid samen met de Engelse muzikant Kieran Hebden, ook bekend onder de naam Four Tet. Met hem nam hij tussen 2006 en 2008 vier platen op: The Exchange Session Vol.1 & 2, Tongues en NYC.

In 2007 speelde Steve Reid met zijn Ensemble nog op North Sea Jazz.

Kieran Hebden & Steve Reid
New York, 2008



Steve Reid Ensemble - Jiggy Jiggy
Bimhuis, Amsterdam, 2008

Het legendarische album Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band van
The Beatles uit 1967. 

Voorafgaand aan het project zendt de AVRO van 12 tot en met 16 april elke avond een Beatles-film uit, waaronder A Hard Day's Night, Help! en de documentaire The First Visit over het eerste bezoek van de Fab Four aan de Verenigde Staten, waar ze toen doorbraken. Ook zijn er beelden van het bezoek van de vier aan Nederland en hun optreden in het plaatsje Blokker.

Arrangeurs en solisten
Een selecte groep arrangeurs orkestreert de twee meest legendarische albums van The Beatles speciaal voor deze gelegenheid voor het Metropole Orkest. Ook werd een groep solisten gecontracteerd. The Madd, Bertolf (in plaats van de eerder aangekondigde Waylon), Manuela Kemp, Frédérique Spigt, Henk Hofstede (Nits) en uit de UK Jon Allen staan die avond op het podium.

Bruggetjes
Eén van de arrangeurs is Jules Buckley, de vaste gastdirigent van het Metropole Orkest. Hij leidt ook dit concert. De stukken van The Beatles worden in een vrij oorspronkelijke vorm uitgevoerd, met orkestrale bruggetjes tussen de originele songs. Voor de pauze Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band en na de pauze Magical Mystery Tour. Dit alles zonder onderbrekingen, zonder fade-outs, in de oorspronkelijke volgorde van de platen.

• Metropole Orkest speelt The Beatles Symphony: 24 april in Vredenburg Leidsche Rijn in Utrecht
  

Ornette Coleman in 2007 tijdens een interview.
Foto © Jos L. Knaepen

De organisatie van het jaarlijks Gentse jazzfestival maakte vandaag verder bekend dat ook Stanley Clarke featuring Hiromi, Kurt Elling, Toots Thielemans, Gilberto Gil, Mariza, Kruder & Dorfmeister, Mariza, Kurt Elling en The Cinematic Orchestra het festival zullen aan doen.

Eerder maakte de organisatie al de komst van Norah Jones, Chick Corea Freedom Band, Vijay Iyer en Christain McBride en Roy Haynes bekend.

Coleman
Ornette Coleman (1930), bespeler van de alt- en tenorsaxofoon, viool en trompet, won in 2007 een ‘lifetime achievement’ Grammy. In dat jaar was hij ook in België te gast tijdens Jazz Middelheim. Zijn album Sound Grammar won een Pulitzer-prijs voor muziek.

Ornette Coleman is niet alleen grondlegger van de free jazz in de jaren zestig, ook in de decennia erna ging zijn muzikale ontwikkeling gewoon door. Hij is de bedenker van het begrip harmolodics, een vlechtwerk van melodieën zonder een vaste harmonische structuur. In de praktijk betekent dat, dat alle groepsleden afzonderlijk improviseren op een melodisch of ritmisch thema.

Gent Jazz Festival wordt gehouden van 7 tot en met 18 juli 2010.

Klik op het affiche voor meer informatie omtrent de Award.

De Award is in het leven geroepen om een extra impuls te geven aan de ontwikkeling van uitzonderlijk getalenteerde jazzstudenten en voor hen wederzijdse inspiratiemomenten te organiseren en uitwisseling te bevorderen. Het evenement bestaat uit concerten, masterclasses en een jamsessie.

De winnaars ontvangen de ‘European Keep an Eye Jazz Award’, een ontwerp van Astri Blokbergen. Daarnaast ontvangt de beste band een werkbudget van 3000 euro. De band op de tweede plaats ontvangt een werkbudget van 1000 euro. De musicus die de beste compositie schrijft ontvangt een werkbudget van 500 euro en voor de beste muzikant  is er een full scholarship voor de Keep an Eye Summer Jazz Workshop 2010.

Zowel tijdens de voorronde op 8 april en de finale op 17 april bestaat de jury uit onder meer Sander Grande (programmeur North Sea Jazz Festival), Tineke Postma, Harmen Fraanje, Joost Lijbaart, Anton Goudsmit, Francien van Tuinen, Martin Fondse en voorzitter Ruud van Dijk (adjunct directeur en hoofd jazz & pop opleidingen Conservatorium van Amsterdam). Ook de Amerikaanse bassist Gary Willis neemt plaats in de jury.

Meer informatie omtrent de Award zoals aanvangstijden workshop en masterclasses, voorronde en finale alsmede de deelnemende studenten vindt u op www.conservatoriumvanamsterdam.nl

Dirk Godts samen met Toots Thielemans.

Toots Thielemans trad gisteren op tijdens Cape Town Jazz Festival met toetsenist Karel Boehlee, slagwerker Hans van Oosterhout en contrabassist Hein Van de Geyn, die in september zijn carrière als professioneel muzikant beëindigd en zich in Zuid-Afrika zal vestigen om er samen met zijn vrouw een bed&breakfast te beginnen. Thielemans' eerstvolgende concert is op 1 mei in Portugal.

Dirk Godts, geboren in 1955, laat zijn vrouw, zoon en vier dochters achter.

• www.redrecords.it
  

Massimo Urbani - Lover Man
1987

Peter Herbolzheimer, 1935 - 2010

Peter Herbolzheimer emigreerde in 1951 vanuit het communistische Roemenië naar Duitsland. Na een muziekstudie aan het Conservatorium van Nürnberg te hebben gevolgd, was hij trombonespeler in verschillende jazz-formaties. Hij speelde enkele jaren als trombonist in de band van Bert Kaempfert samen met jazzgrootheden als Jiggs Whigham en Herb Geller, die hem naar zijn bigband, de in 1969 opgerichte Rhythm Combination & Brass, haalde.

In opdracht van orkestleider Kurt Edelhagen arrangeerde Herbolzheimer samen met Dieter Reith en Jerry van Rooyen de openingsmuziek van de Olympiade 1972 in München. Van 1972 tot 1988 was Herbolzheimer betrokken bij het Udo Lindenbergs Panikorchester en speelde er trombone.

Van de oprichting in 1987 tot het einde van de formatie in 2006 leidde Peter Herbolzheimer het BuJazzO (Bundesjazzorchester). Naast zijn bezigheden als bigbandleider was hij ook een van de beste Duitse jazz arrangeurs. In 1998 kreeg Herbolzheimer de Frankfurter Musikpreis.

In de diverse big bands van Peter Herbolzheimer speelden onder meer Ack van Rooijen, Jan Oosthof, Ferdinand Povel, Bart en Erik van Lier en Peter Tiehuis.

Peter Herbolzheimer met Ack van Rooyen - Comecar di novo
Met Peter Tiehuis, gitaar; John Ruocco, sax; Freddie Santaigo, percussie



Seven steps to heaven - Peter Herbolzheimer RC & Brass
1988

A presentation of Progressive Jazz'

Naar de mening van Shank had de compositie nooit op de plaat gezet mogen worden. Maar dat gebeurde wel: op de 30 cm-elpee ‘A Presentation of Progressive Jazz’ (Capitol  T 172), waarop ook George Weidler van de partij is met een opname uit 1947 van ‘Elegy for Alto’, eveneens gearrangeerd door Pete Rugolo.

Een paar maanden voor de zwanenzang van het Innovations Orkest had Bud Shank in september 1951 nog een bijrolletje (op fluit) in het door Shorty Rogers gearrangeerde ‘Sambo’ (de titel wijst op een dubbele Braziliaanse inspiratiebron). Drummer Shelly Manne en bongospeler Jack Costanzo zorgen voor een opgewekte Latijnsamerikaanse sfeer, Maynard Ferguson torent hoog boven de trompetsectie uit en solo-altist Art Pepper speelt een aardige solo. Maar echt bijzonder is ‘Sambo’ niet en daarom duurt het zeker twintig jaar voordat de Creative World-elpee ‘The Fabulous Alumni of Stan Kenton’ onderdak zal bieden aan dit niemendalletje.

Bud Shank heeft veel vrienden
Twee jaar werken in het Innovations Orkest heeft Bud Shank zes stukken opgeleverd waarin hij een glimp van zijn solistische potentie heeft getoond. Twee stukken springen er duidelijk uit: ‘Love for Sale’ vanwege Shanks vermogen om als aanvoerder een sterk arrangement extra kleur, kracht en spanning te geven en ‘Theme for Alto’ waarin hij als een ware grootmeester in één opname (!) een uitgebalanceerd miniatuurtje neerzet.

Shank had in dit orkest om de haverklap te maken met Latijnsamerikaanse ritmes (ook in zijn eigen ‘solo’stukken). Daar heeft hij als partner van de Braziliaanse gitarist Laurindo Almeida later nog veel plezier van gehad. Eerst in de jaren vijftig en vanaf 1974 in de L.A.Four.

Na de opheffing van het Innovations Orkest, waaraan Stan Kenton uiteindelijk 200.000 dollars heeft verloren, duikt Bud Shank veelvuldig op in het gezelschap van andere Kenton-oudleerlingen: June Christy, Maynard Ferguson, Shorty Rogers, John Graas, Shelly Manne, The Lighthouse All Stars, Pete Rugolo, Bob Cooper, Milt Bernhart en… Art Pepper. Maar als leider van zijn eigen bands werkt hij veelal met musici zonder Kentonverleden (afgezien dan van Shorty Rogers met wie hij tot vlak voor diens dood in 1994 frequent heeft samengewerkt).

In 1984 bezorgde Shorty Rogers zijn maatje een soort standbeeld in de vorm van een vierdelige suite ‘Bud Shank’, die door de big band van regelneef Vic Lewis - met Bud Shank als solist - in Londen op de plaat is gezet (‘Vocalion’). Toen Shank zich als superknecht nog geweldig moest uitsloven in het Innovations Orkest had hij met lede ogen gezien dat enkele (gearriveerde) collega’s een voorkeursbehandeling kregen. Doordat ze werden geëerd met een compositie die hun naam droeg: ‘Maynard Ferguson’, ‘Art Pepper’ en ‘Bob Cooper’ waren klankportretjes van Shorty Rogers en ‘Shelly Manne’ en ‘June Christy’ waren door Stan Kenton ingebracht. Uiteraard realiseerde Shank zich dat hij voor een dergelijk eerbewijs te laag in de pikorde vertoefde. Maar voor iemand die zeker wist dat hij nog grootse wapenfeiten op zijn naam zou schrijven was zoiets moeilijk verteerbaar. In Nederland krijg je na zo’n carriere en op die leeftijd (Shank was bijna 58) een koninklijke onderscheiding. Maar ik denk dat Shank met zijn suite ‘Bud Shank’ net zo blij is als de bekende Amsterdamse antibourgeoismuzikanten Willem Breuker en Hans Dulfer met hun lintjes.

Rugolo en Shank als gladjakkers
Bij het afronden van dit artikel deed ik nog een pikante ontdekking. Hoewel Bud Shank nooit meer lid is geweest van een van de Kentonorkesten, draafde hij af en toe nog wel eens op: soms als vervanger, maar meestal als solist. Zo was hij in de stuurloze nadagen van Kenton betrokken bij de opnames van het Los Angeles Neophonic Orchestra (1965) en de Kenton-interpretatie van ‘Hair’ (1969).

Maar in 1958 bleef hij muzikaal gezien dichter bij huis: Pete Rugolo had hem uitgenodigd als solist bij een vijfmans trombonekoor plus een strijkersgroep van 21 musici plus een ritmesectie. Het was de bedoeling om twee gemakkelijk verkopende platen op de markt te brengen. Daartoe moest Pete Rugolo allerlei overbekende paradepaarden uit het Kentonrepertoire van een stemmige sjabrak voorzien.

 
De albums 'Hair', Lush Interlude' en The Kenton Touch.

En inderdaad: de arrangementen klinken conventioneel, weelderig en loom, prima passend bij een glas wijn en een open haard. Maar er is iets vreemds aan de hand met de eerste plaat, ‘Lush Interlude’, van dit trombones/strijkersproject: Bud Shank is de solist in ‘A Theme for My Lady’. Dat blijkt een schuilnaam te zijn voor ‘Theme for Alto’, een compositie waarover hij ontzettend tekeer is gegaan, vanwege de associatie met George Weidler. En omdat er aan het eind van een lange opnamesessie werd volstaan met maar een opname. Shank: “I have never heard it- and I hope I never do!” Om zijn ‘bedrog’ te rechtvaardigen bespeelt Bud Shank de dwarsfluit in dit altsaxconcertje. Ik ervaar het toch een beetje als verraad aan Shanks eigen meesterwerkje uit 1951, maar dat voelt hij natuurlijk niet zo, want hij heeft het nooit gehoord…

Ook op de tweede plaat, ‘The Kenton Touch’, gaat Shank de confrontatie aan met George Weidler door wederom een befaamd stuk van zijn voorganger onder handen te nemen: ‘Elegy for Alto’. Voornamelijk dankzij de heropname van Pete Rugolo blijft er van het futuristische karakter van dit stuk uit 1947 niet veel over: hij heeft er een conventioneel stukje geoliede stemmingsmuziek van gemaakt. Shank speelt een uitstekende solo, maar echt heel bijzonder wordt het allemaal niet.

De zes hierboven besproken stukken waarin Bud Shank in een min of meer solistische rol bij Stan Kenton is te horen zijn te vinden op drie cd’s:

• Stan Kenton: The Innovations Orchestra; 30 stukken op 2 cd’s (Capitol Jazz-cd)
• Stan Kenton plays Bob Graettinger: City of Glass; 16 tracks uit de periode 1947-1953 (Capitol Jazz-cd)
• Stan Kenton: Easy Go; 20 tracks waarvan 11 door het Innovations Orkest (Capitol Jazz-cd)

• Stan Kenton: Retrospective; 72 stukken op 4 cd’s uit de periode 1943-1968 (Capitol Jazz-cd) (bevat o.m. Elegy for Alto)
• Stan Kenton: Lush Interlude & The Kenton Touch; 20 paradepaardjes uit het Stan Kenton repertoire, gearrangeerd door Pete Rugolo, met Bud Shank als solist in 6 stukken; 2 cd’s in 1 doosje (Capitol Jazz-cd)

• Stan Kenton’s Innovations Orchestra, with June Christy-Live from Sweets Ballroom, Oakland, California 1950; 2 cd’s in 1 doosje (Jazz Band-cd)
• Stan Kenton: Innovations-Live at the Hollywood Palladium, March 1951; (Bandstand-cd)
• Stan Kenton and the Innovations Orchestra: Carnegie Hall, Oct. 1951; (Hep-cd)

• Ebony Band o.l.v. Gunther Schuller: City of Glass-Pete Rugolo, Franklyn Marks, Robert F.Graettinger; bevat de big bandversie van City of Glass uit 1947, de big band plus strijkorkest versie uit 1951 van City of Glass, plus nog 6 stukken van Graettinger, 2 stukken van Rugolo, 1 stuk van Marks; opname: juni 1993 (Channel Crossings-cd)
• Ebony Big Band o.l.v. Werner Herbers: Robert F.Graettinger, world premiere recordings, Live at the Paradiso; 19 stukken; opname: juni en December 1996 (Channel Crossings-cd)

• Vic Lewis Big Band: Tea Break, Back Again & Jazz From Two Sides; bevat de suite Bud Shank, door Shorty Rogers, met als delen Deep Roots (1950), Down Home (1963), Evolving (1984), Full Circle; opname: mei 1984 in Londen; plus nog 11 andere stukken (Vocalion cd)

In de rubriek Elpee Eldorado laat Peter Smids zich inspireren door de elpees die 55 jaar geleden in de etalages van de platenzaken lagen. Verreweg het grootste deel van de toenmalige elpeeproductie is in cd-vorm verkrijgbaar.

Tim Sprangers

Tim Sprangers (1984) is op verschillende fronten actief in de schrijverij. Hij is vanaf 2006 verbonden aan Jazzenzo en sinds 2009 werkzaam als eindredacteur en later hoofdredacteur muziek van het digitale cultuurmagazine 8Weekly. Ook is Sprangers - die psychologie, media en cultuur en muziekwetenschap in Tilburg en Amsterdam studeerde - actief als jazzprogrammeur. Daarnaast beweegt de in Amsterdam woonachtige Brabander zich op het culinaire vlak. Hij zet zich in voor de Youth Food Movement en afgelopen jaar verscheen het kookboek 'Koken Zonder Studeren' van zijn hand in samenwerking met Slow Food.

Tim Sprangers blijft naast zijn werkzaamheden voor de Volkskrant behouden voor Jazzenzo.

Herb Ellis, 1921 - 2010

Ellis debuteerde op plaat in 1946 in de groepen van Jimmy Dorsey. Als voornaamste invloed noemt Herb Ellis zelf Charlie Christian. Het was pas nadat hij deze pionier van de elektrische gitaar had horen spelen dat Herb Ellis jazz ernstig begon op te vatten. Gedurende vijf jaar - van 1953 tot en met 1958 - maakte de gitarist deel uit van het Oscar Peterson Trio. Als enige blanke in het orkest trok hij heel wat aandacht, zeker in een tijd waar racisme wijdverspreid was in de Verenigde Staten. Daarvoor had hij al gewerkt met Glen Gray and the Casa Loma Orchestra, Dorsey en Soft Winds.

Nadat Ellis het trio van Peterson verliet - hij werd vervangen door de onlangs eveneens overleden drummer Ed Thigpen - ging met Ella Fitzgerald op tournee. Later vormde hij met de gitaristen Barney Kessel en Charlie Bird de band Great Guitars. Tussen 1956 en 1998 maakte Ellis meer dan een dozijn albums onder eigen naam. Onder andere een tribute-album aan Charlie Christian (1960).

Gitaar-legende Les Paul zei ooit over Herb Ellis: “If you're not swinging, he’s gonna make you swing. Of the whole bunch of guys who play hollow-body guitar, I think Herb Ellis has got the most drive.”

Herb Ellis overleed in Los Angeles aan de gevolgen van Alzheimer.

Zie ook:
14-01-10 Drummer Ed Thigpen overleden (nieuws)

Herb Ellis Medley, 1986

George Duke in 2003, tijdens een signeersessie in Hilversum.
Foto © Jos L. Knaepen.

Duke brak in 1969 door met het album ' The Jean-Luc Ponty Experience with the George Duke Trio'. In de jaren zeventig speelde hij mee op verschillende Zappa-albums zoals 200 Motels, Bongo Fury en Roxy & Elsewhere.

Eind jaren zeventig begon Duke zijn carrière als muziekproducent met de Braziliaanse instrumentalist Raoul de Souza, zangeres Dee Dee Bridgewater en talloze anderen. Zijn eigen doorbraak kwam met een, door Duke geproduceerd, album van de Amerikaanse band ' A Taste Of Honey'. De single, 'Sukiyaki', werd een hit.

Met zijn prominente en hedendaagse R&B en funk geluid weet hij zijn publiek wereldwijd met gemak te overtuigen. Artiesten als Daft Punk en Kanye West samplen zijn muziek maar al te graag.

In oktober van het vorig jaar trad George Duke nog op met het Metropole Orkest onder leiding van Jules Buckley in de Melkweg, als onderdeel ven het nieuwe Amsterdam Jazz Festival.

Kaarten voor het concert van George Duke in Cultuurpodium Boerderij in Zoetermeer op zondag 16 mei kosten 32 euro, exclusief service kosten, en zijn onder meer verkrijgbaar via de website van de Boerderij.

Zelfportret van Jim Marshall, 1936 - 2010

Marshall maakte ook de hoesomslag van Johnny Cash at San Quentin en was als fotograaf present bij het driedaagse Woodstock festival. Marshall genoot groot vertrouwen bij popmusici en was dan ook de enige fotograaf die tijdens het laatste concert van The Beatles backstage foto’s mocht maken. Hij werd vooral bekend door zijn foto’s van muzikale legendes zoals The Rolling Stones, The Who, Led Zeppelin, Janis Joplin en Bob Dylan.


Johnny Cash steekt in 1969 zijn middelvinger omhoog in de gevangenis San Quentin, John Coltrane,
Thelonious Monk.


Bob Dylan, Janis Joplin, Jimi Hendrix en Mick Jagger, gefotografeerd door Jim Marshall.

In de jaren zeventig raakte de carrière van Marshall door zijn drugsverslaving in het slop. Eind jaren tachtig kwam hij terug, toen populaire bands als The Cult en Red Hot Chili Peppers Marshall vroegen hen te fotograferen.

Marshall werd 74 jaar. Ondanks zijn leeftijd was hij nog steeds aan het werk. Vorig jaar bracht hij nog een fotoboek ‘Trust’ uit. Het werk van Marshall is te zien op honderden albumhoezen. "Ik heb geen kinderen, mijn foto's zijn mijn kinderen", zei de fotograaf eens.