25 Jun '10 -Avant-gardist Hampel intens ondanks geringe opkomst
CONCERTRECENSIE. Gunter Hampel European Quartet, Bimhuis Amsterdam, 23 juni 2010
beeld: Frans Goddijn
door: Jan Jasper Tamboer
Gunter Hampel European Quartet komt op als in een processie, de Duitser voorop, spelend op zijn basklarinet, daarna Johannes Schleiermacher op tenorsax, gevolgd door de andere bandleden met handpercussie-instrumenten. Dat zich maar een kleine groep toeschouwers in het Bimhuis bevindt, lijkt hen niet te deren. De inzet van de muzikanten deze avond is bewonderenswaardig, hoewel een groter publiek de sfeer en ook de overgave van de artiesten flink had kunnen oppeppen.
De 73-jarige Gunther Hampel temidden van 'jonkies' Andreas Lang en Johannes Schleiermacher.
Het is alsof de muzikanten door elkaar ieder hun eigen soloconcert spelen. Het klinkt alsof ze onderling niet communiceren en niet op elkaar reageren. Alsof ze ieder op hun eigen eilandje zitten. Maar schijn bedriegt. Er zit meer structuur en communicatie in deze muziek dan alleen een afgesproken toonsoort. Dat blijkt wel als de noten elkaar soms lijken te raken. Het blijkt ook doordat het geluid altijd helder en doorzichtig blijft, het wordt nergens diffuus. Dat is het knappe van deze collectieve improvisatie, want dat is het uiteindelijk.
Avant-gardist Hampel, die in de jaren zestig al samenwerkte met Willem Breuker en Pierre Courbois, speelt naast basklarinet ook vibrafoon en fluit. Althans, daar beperkt hij zich in dit gezelschap toe, want hij hanteert nog meer instrumenten. Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat de vibrafoon zo weinig bespeeld wordt in de jazz, want het is een zwierig instrument met een heerlijke galm. Hampel en Schleiermacher duelleren op dwarsfluit en dat geeft de instrumentatie meteen een heel ander beeld. Al met al worden er rijke, gevarieerde mogelijkheden op het podium getoond.
Hoewel Hampel veel freejazz heeft gespeeld, heeft hij zich daar later van gedistantieerd. 'Ellenbogen-musik' noemt hij het nu. Toch komt de stijl vanavond weer voorbij, waarbij de spelers elkaar bepaald niet opzij dringen. Een aantal nummers moet het geheel zonder akkoordenschema doen. Ook komen bop-thema's aan bod, die in een hoog tempo aangestipt worden. Een enkele keer ontstaat iets van een groove, maar die krijgt nergens de kans om eens goed door te zetten.
Slagwerker Bernd Oezsevim, Hampel op vibrafoon, Schleiermacher en Hampel.
Na de pauze is het bandgeluid hechter. Hampel beperkt zich voornamelijk tot het bezigen van de basklarinet en gaat dialogen aan met de tenorsaxofonist, waarbij de twee elkaar regelmatig unisono overlappen. Samenzweerderig staan ze voorovergebogen naar elkaar toe en turen naar vellen papier, waarop meer lijkt te staan dan een paar aantekeningen. Ofschoon de tonen van het kwartet overwegend cerebraal overkomen, geeft Schleiermacher zich volledig in een zinderende, schoksgewijze tenorsolo, die eindigt in mooi, sereen en harmonisch samenspel met Hampel.
Andreas Lang speelt met rechterhand of strijkstok nogal hoekige klanken met zijn contrabas en is zeer inventief in het op allerlei wijze toon halen uit het instrument. Zo wrijft hij met zijn vlakke hand over de rug van de klankkast. Drummer Bernd Oezsevim is razendsnel in zijn roffels. Hij moet het niet hebben van kracht en grote gebaren, maar van raffinement. Hij voelt zich vrij om veel versieringen aan te brengen, maar dat gaat nooit ten koste van de beat.
De bijna 73-jarige Hampel weet zich omringd door jonkies; hij heeft onmiskenbaar een neus voor jong talent. Muzikaal speelt het leeftijdsverschil geen rol, zijn geest staat nog steeds wijd open voor nieuwe impulsen. Er moeten toch meer mensen zijn die dit weten te waarderen.
hey, thx for considering.if anyone likes to know more, here is my website
http://www.gunterhampelmusic.de
hope to see you soon
best
gh
gunter hampel () - 29 Juni '10 - 20:40
Goede recensie en helemaal met de juiste essentie.
Onbegrijpelijk dat er niet meer mensen op de concerten afkomen, want voor iedereen die eens echt wat nieuwe muziek wil is Gunter met zijn band de aangewezen persoon. Ik snap niet waarom zo iemand niet wat meer het respect krijgt wat hij ook echt verdient. Gunter is echt baanbrekend bezig en dan al meer als 50 jaar ! Ook het concert in Klif12 op Texel was weer van een ongekend niveau, maar ook hier een matige opkomst, terwijl velen die het concert in 2009 hadden bijgewoond, om een terugkomst hadden verzocht, maar die lieten het allemaal afweten, dus ook hier maar de helft van het verwachtte aantal bezoekers. Maar het aanwezige publiek kreeg een inspiratievol concert voorgeschoteld van grote klasse. Ook de opnamedagen waren fantastisch en ik weet zeker dat er weer een prachtige cd van komt.
Ik kan alleen maar hopen dat er bij de concerten van volgend jaar, meer mensen het door zullen krijgen wat ze missen door niet te gaan.
Ger Schäfer () - 01 Juli '10 - 16:14