Jazzenzo

09 Feb '09 -Kristina Fuchs – Im Röseligarte

CD-RECENSIE

Kristina Fuchs – Im Röseligarte
bezetting: Kristina Fuchs zang en loopstation; Monica Akihary zang en belletjes; Eric Vloeimans trompet; Jeroen van Vliet piano; Dré Pallemaerts slagwerk en percussie.
opgenomen: oktober en november 2008 Huis van Eustachius Hilversum en Saturnus Studio’s Den Haag
release: 2009
label: Sonic Records
tracks: 10
tijd: 57.44
website: www.roseligarte.com - www.myspace.com/roseligarte
door: Rinus van der Heijden

‘Im Röseligarte’ is een verzameling Zwitserse volksliederen, die een periode van vierhonderd jaar beslaat. Vorig jaar liep de uit Zwitserland afkomstige zangeres Kristina Fuchs zomaar tegen een uitgave van de liederen aan tijdens een overstap op het station van Bern. Zij was al negen jaar op zoek naar partituren van de liederen en toen zij ze eenmaal vond in Bern, was haar plan snel gemaakt: er moest een cd van komen.

Die is er nu. Een fantastisch mooi product is het geworden. De in Nederland wonende Kristina Fuchs is hier vooral bekend als jazzzangeres. Minder bekend is dat zij ook eigentijdse klassieke muziek vertolkt. Als je dit weet dan mag het duidelijk zijn dat wanneer zij beide eigenschappen verenigt, het opnemen van ‘Im Röseligarte’ een klus is die haar op het lijf is geschreven.

De werkwijze van Kristina Fuchs om de volksliederen vast te leggen is uniek. Zij nodigde vier musici uit die nog nooit van Zwitserse volksliederen hadden gehoord en nam met hen tien improvisaties op: twee duo’s met iedere musicus en twee solo’s van haarzelf. Het resultaat is verbijsterend. Niet verwonderlijk, want slagwerker Dré Pallemaerts, pianist Jeroen van Vliet, trompettist Eric Vloeimans en zangeres Monica Akihary zijn meesters in subtiliteit en dat is nu precies waar dit prachtige album op drijft.

Kristina Fuchs ziet kans deze volksliederen in hun oude waarde te laten, maar er een eigen inbreng aan toe te voegen die breekbaar, intiem, tijdloos en ongrijpbaar is. Wie wat van middeleeuwse muziek weet, herkent meteen de aanpak van de zangeres: een stem was in deze verre tijden het enige, rotsvaste instrument. Vedels en primitieve slagwerktuigjes als de voorloper van de tamboerijn vormden de enige begeleiding. Op deze wijze heeft Kristina Fuchs de tien stukken uit ‘Im Röseligarte’ met eerbied behandeld. Het gaat hier echt om haar stem, om de buigzaamheid, het begrip dat alleen een Zwitserse kan hebben van de teksten, de manier van vertolking en de nadruk op authenticiteit.

Je luistert ademloos naar tekst en muziek. De woorden zijn niet te verstaan, omdat ze in oud-Zwitsers worden weergegeven. De liederen ontstonden ooit omdat mensen ze zongen. Nadien werden ze pas genoteerd. Kristina Fuchs en haar musici ‘maakten’ de liederen opnieuw. Ze veranderden ze naar eigen inzicht en schiepen zodoende nieuwe en unieke versies. En voor de sceptici: jazeker, er wordt ook gejodeld. Met Monica Akihary (!) bijvoorbeeld in ‘Der Rosegarten (Niene geit’s so…)’. Maar vraag niet hoe: luister!

Zelf vindt de zangeres deze muziek jazz in de puurste vorm. Daar heeft ze gelijk in. Iedereen die het album aandachtig beluistert, kan niet om deze conclusie heen. Elke noot komt uit de ziel van de uitvoerder(s), is gewikt en gewogen. Het ligt er duimendik bovenop. Topklasse!

-

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:

'European Union Quartet – European Un…' | Jazzenzo | 'Mark Alban Lotz – Bite!'

09 Feb '09 -Kristina Fuchs – Im Röseligarte