CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



Edward de Leau (Borstlap vraagt K…): goed gezien Jan :)
Marcel Roelofs (The Thing in Utre…): THE THING & OTOMO spelen ook in Grand Theatre Groningen. Op zondagmiddag 10 oktober 16.00 uur
Jan Smelik (Borstlap vraagt K…): Op de programmabeschrijving staat zanger Lori Lieberman, maar waarschijnlijk wordt er zangeres bedoel…
Manon (Aangrijpende eenh…): Deze mooie combinatie staat aanstaande zaterdag (za 4 sep)op het podium van de SJU. Voor meer informa…
Hans (Rik Mol – Funk on…): Dag Helmer, gram halen, mijn eigen band? The Mirror Conspiracy? ... sorry maar ik denk dat je mij …
Helmer (Rik Mol – Funk on…): Hans, probeer je hier onder een valse naam je gram te halen? Als je echt bagger wilt horen moet je na…
Hans (Rik Mol – Funk on…): Wat een bagger plaat is dit zeg! ... zelfs voor Nu-Funk/Nu-Soul/Nu-Jazz begrippen weinig origineels..…
Harry Steenvoorde… (Abbey Lincoln ove…): Abbey Lincoln! Ach wat jammer….Een geweldige jazz-zangeres (en –componist trouwens). Met die mooie br…
Paul Pouwer (Willem Breuker ov…): Het veel te vroeg overlijden van een uniek, hard werkende componist / muzikant en orkestleider. Voor …
Ton (Dr Lonnie Smith b…): Persoonlijk dommel ik in als de recensent weer eens over "ontregelen" begint. Over verzadigd raken ge…
Paul van Kemenade… (Willem Breuker ov…): Zeer, zeer spijtig; een open en vrije geest, een begenadigd muzikant, componist , organisator en insp…
bram vera (Regenorchester me…): spannend!
ruud (Jazz als levensel…): Inderdaad SB, staat ook op joeptjoep. en daarnaast ook nog take five (maar zat ie er daar een paar ke…
Paul Karting (70.000 bezoekers …): 165 artiesten ??
Sb (Jazz als levensel…): Speelde Stevie Wonder niet Giant Steps in plaats van Impressions?
Rutger (Christian Scott t…): Vind de kritiek op Ornette Coleman onterecht. Als je naar een energiek, vernieuwend concert wil ben j…
Sybren Renema (Sonny Rollins en …): De toegift van Sonny Rollins was Don't stop the carnival, niet St Thomas. Daarvan speelde hij alleen …
Ger Schäfer (Avant-gardist Ham…): Goede recensie en helemaal met de juiste essentie. Onbegrijpelijk dat er niet meer mensen op de conce…
Rens (Dr Lonnie Smith b…): Het was een enerverende avond volop genoten en totaal niet weggedommeld
gunter hampel (Avant-gardist Ham…): hey, thx for considering.if anyone likes to know more, here is my website www.gunterhampelmusi…
Stephan Ludwig (Gratis jazzfestiv…): Dit jaar voor de 5e maal het Jazz festival van Wijk bij Duurstede bezocht. Ook dit jaar weer een perf…
audio.gio (Programma The Hag…): Als je het vanuit de diepe binnenlanden van de jazzwereld bekijkt is het misschien geen jazz. Maar al…
Ron (Barnicle Bill Tri…): "Maar de invulling is vernieuwend en biedt toch weer een andere kijk op deze soms grijs gespeelde jaz…
Tony (Barnicle Bill Tri…): "Standards kunnen soms vervelen" Met die onzinnige openingsfrase heeft mevrouw Groen zich al Gediskw…
Michel Holla (Simin Tander op n…): www.youtube.com/profile?user=mich.. Als jullie meer willen zien van Simin neem dan eens een k…
koen (Simin Tander op n…): Simin! Wat een mooie recensie, ik ben zo benieuwd naar de CD!
Mike (Radio 6 zendt Ton…): Te gek! Twee jaar geleden Braff/Truffaz gezien in de Ardennen samen met zangeres Sophie Hunger (wat e…
Ton (North Sea Jazz Fe…): Meneer Wonder heeft in elk geval heel veel mooie muziek gemaakt, beinvloed door jazz en op zijn beurt…
Ton (Chris Potter blaa…): De jazzenzo-recensent kan weer eens gedachten lezen. Laat dat giswerk over wat iemand wel of niet beo…
daniel (North Sea Jazz Fe…): Songs in the key of live - bijna jazzplaat
Hilde Slinger (Jazzpianist Hank …): Hank was behalve een briljant pianist een gezellige, warme man! Cees en ik hebben wat met hem afgelac…
angeline (Chris Potter blaa…): Waren jullie bij hetzelfde concert???
martin ulbink (Jazzpianist Hank …): Er blijkt nog veel materiaal van Hank Jones op de plank te liggen. Volgend jaar verschijnt een gloedn…
Rik Struis (Jazzpianist Hank …): Bijzonder spijtig, had Hank Jones graag nog eens aan het werk gezien al heb ik zijn concert met Joe L…
koen (Chris Potter blaa…): Wat was dit een slecht concert inderdaad, het had niks met muziek te maken, elke muzikaliteit werd we…
Joep van Leeuwen (Fysieke makken, a…): Goed verslag van het concert op 21/04....... maar wat bedoel je met "de hoofdmoot is het bluesthema" …
vera vingerhoeds (Nederlandse jazzf…): Van het VPRO Tonejazz Festival zijn alle opnames op Radio 6 terug te horen in de maand juni, en achte…
Danielle (Soms ontroerende …): Als je de URL volgt kun je People, Places & Things als kwartet zien. Ook nog morgen (woensdag 12 mei)…
Tom (Parker/Barrett/Va…): Evan Parker / Barry Guy / Paul Lytton (UK) vanche (B) 15 mei 2010 de Singer, Rijkevorsel
Maarten (Legendarische sla…): Summertime, Crying in The Chapel, Straight No Chaser? Ik weet niet welk concert van Roy Haynes uw rec…
heidi (Nederlandse jazzf…): Is het festival in Breda besmet of niet goed genoeg?
Tom Baeten (Soms ontroerende …): Vrijdag speelt het kwartet in Rijkevorsel. Ik kijk ernaar uit!
Chris Geurink (Michiel Borstlap …): Ik heb Michiel Borstlap met z'n soloprogramma in Apeldoorn gezien en had moeite om niet in slaap te v…
Tony (North Sea Jazz Fe…): Stevie Wonder jazz??? Doe niet zo belachelijk!! Drie maten All Blues maken je nog geen jazzmuzikant. …
vera vingerhoeds (Anton Goudsmit ne…): Van de VPRO/Boy Edgarprijs-uitreiking aan Anton Goudsmit zijn nu 6 video's te zien en zijn alle conce…
ruud de quay (North Sea Jazz Fe…): dank voor deze update. gaan we weer. ornetteket! 1 ding. hou da wel ar nu eindelijk eens mee op! stev…
Berthil Busstra (Ed Verhoeff – Slo…): natuurlijk! Het klopt helemaal! Hans is een enorme houthakker, Ed maakt saaie stukken, Lo kan niet zi…
Maarten Derksen (Pianist John Tayl…): Nog tamelijk recent gaven John Taylor en Kenny Wheeler een prachtig concert in de (Rotterdamse) St La…
Jelle (Ruben Samama wint…): Zijn er geen (video)opnamen van de finale gemaakt? Zou graag wel wat willen terugzien.
Maarten (Willem Breuker wi…): Goed gedaan van Willem. Waar andere kunstenaars nadat ze beroep aantekenden schikten met het NFPK, we…
Sjaak Tilburg (Het ongrijpbare u…): Prachtig die bijbelteksten en muziekale sessies die hier beschreven worden, dankuwel!
mike (Rapper Guru (Jazz…): Diep respect voor the Guru. Werkelijk een van pioniers die hip- hop en jazz samenbracht op een ongelo…
Tielke (Ruben Samama wint…): jazznerd schreef: "In de finale versloeg hij de twee andere finalisten wat heeft dit te betekenen? " …
Loek (Bassist Hein Van …): Een groot verlies voor de Nederlandse én Nederlandse jazzscene. Hopelijk komt hij over een paar jaar …
Kim (Satori Society - …): Ik bedoel natuurlijk dat ( en zeker voor mij)het Zen-Boeddhisme geen Godsdienst is maar een levensove…
Kim (Satori Society - …): Het Boeddhisme is geen religie maar een levensovertuiging.Natuurlijk bedankt voor de recensie. Ik vin…
andre (Programma The Hag…): Ik woon in Den Haag, maar wacht wel tot NSJ. In Rotterdam. Waar overigens ook in Lantaren Venster vaa…
jazznerd (Ruben Samama wint…): "In de finale versloeg hij de twee andere finalisten" hahaha wat heeft dit te betekenen?
Jim (Ruben Samama wint…): Tony, Ruben is Nederlands, fijn dat je andere mensen iets gunt.
Tony (Ruben Samama wint…): Grappig dat de prijs weer "de grens" overgaat. Zegt dat iets over de kwaliteit van nederlandse musici…
10 Sep '08 -Het ongrijpbare universum van Sun Ra

ACHTERGROND
door: Mischa Andriessen








Sun Ra, de in 1993 overleden naamgever van het gelijknamige Arkestra.
Foto © Manfred Rinderspacher

Sun Ra werd op 22 mei 1914 als Herman Poole Blount geboren in Birmingham in de staat Alabama. Het talent van de pianist wordt snel onderkend en al op jonge leeftijd maakt ‘Sonny’ zoals hij wordt genoemd, deel uit van diverse bigbands waaronder die van Fletcher Henderson, een vooraanstaande bandleider.


ZXZW, dat staat voor Zuid tot Zuidwest, wil een staalkaart zijn van independent culture, onafhankelijke cultuur. Daarmee worden kunstvormen aangeduid die niet zijn geboren uit commerciële oogpunten. Belangstellenden kunnen het best door de Tilburgse binnenstad gaan zwerven en zien wat op hun weg komt. Ze hoeven daarvoor alleen maar hun hoofd open te stellen. Het programma vermeldt 250 acts en daarmee is het festival tot aan zijn plafond gekomen. ZXZW duurt een week en wordt op zondag 21 september afgesloten.

Tussen de veelheid aan – veelal onbekende – namen valt die van het Sun Ra Arkestra op. Het orkest van de in 1993 overleden magische leider Sun Ra treedt maar liefst zes keer op. Jazzenzo schetst hieronder een portret van deze unieke figuur in de wereld van jazz- en improvisatiemuziek.



De zeer serieuze Sonny Blount verkiest het bestuderen van bijbelteksten en boeken over het oude Egypte boven het liederlijke artiestenleven. Zijn gewoonte om bandgenoten vermanend toe te spreken over hun losbandige omgang met vrouwen en het onmatig gebruik van drank en dope brengt hem bovendien nog dieper in een isolement. De jonge toetsenist brengt veel tijd in eenzaamheid door. Tijd die hij benut om zich behalve in de geschiedenis van farao’s ook in het occultisme te verdiepen en te experimenteren met muziek die afwijkt van het repertoire dat hij avond aan avond speelt. Hij is een van de eersten die de Hammond Solovox koopt, een heel vroege versie van het inmiddels alom bekende keyboard. Zijn liefde voor elektrische piano’s, orgels, keyboards en synthesizers is een blijvende, maar zijn pionierswerk op dat gebied verdringt de piano niet. Ra blijft beide bespelen, vaak tegelijkertijd.

 
Drie maal Sun Ra, met in het midden 'Space is the Place'

Schaars
De jaren van recessie en de Tweede Wereldoorlog maken een einde aan de ooit zo bloeiende bigbandcultuur en het werk wordt schaars. Als gewetensbezwaarde verdwijnt Sonny Blount een tijdje achter de tralies. Niemand weet zich raad met deze zonderlinge figuur waarin geen greintje kwaad steekt.

Daarna vestigt hij zich teleurgesteld en beschadigd in Chicago en speelt daar, zoals zoveel jazzmusici, een schamele gage bijeen in duistere nachtclubs en bordelen. Zijn naam is op zeker moment veranderd in Le Sun Ra en uiteindelijk kortweg in Sun Ra. In 1957 brengt hij zijn eerste lp uit: ‘Jazz by Sun Ra’ waarop hij zich meteen ook als dichter manifesteert. Een eerder met de fameuze violist Stuff Smith opgenomen single ‘Deep Purple’ verschijnt pas veel later op plaat.

Rond die tijd heeft hij al de basis gelegd voor zijn orkest dat net als Ra zelf in diens lange carrière vele verschillende namen krijgt. De traditionele zwarte smokings maken gaandeweg plaats voor outfits waarin Sun Ra’s grote liefdes; het oude Egypte en ruimtevaart zichtbaar worden. Aanvankelijk worden de kostuums alleen bij optredens gedragen, maar na verloop van tijd gaan leden van het Arkestra in deze kleren ook de straat op.

Geld en werk heeft Ra zijn muzikanten jarenlang niet of nauwelijks te bieden. Desondanks blijft een aantal van hen de eigenzinnige bandleider tot het einde toe trouw. Een van hen is tenorsaxofonist John Gilmore. Een zeer begenadigd musicus die door John Coltrane een van zijn belangrijkste inspiratiebronnen werd genoemd. Gilmore heeft een paar platen met anderen zoals Clifford Jordan, Paul Bley en Andrew Hill opgenomen, maar zich verder volledig ten dienste van Sun Ra opgesteld.

Devotie
Hij was niet de enige. Veel muzikanten oefenden jaren achtereen elke dag op de unieke manier van samenspel die de bandleider voorstond, maar waarover hij weinig losliet. De devotie van deze bandleden is fenomenaal te noemen. In 1996, drie jaar na Sun Ra’s verscheiden, bezocht journalist Rudie Kagie Marshall Allen, die na Sun Ra’s dood het Arkestra leidt en James Jackson die vanuit wat Kagie ‘het sterfhuis van de jazz’ noemde, het Arkestra bijeen probeerden te houden. Allen toont aan de verslaggever een rot gebit vol zwarte stompjes: “Er was geen geld voor een ziektekostenverzekering. En nog steeds kan ik me niet veroorloven om naar de tandarts te gaan. Mijn leven bestond uit toewijding aan de muziek; ik zou me nergens beter hebben kunnen ontwikkelen dan hier.”


Marshall Allen (l) is de huidige leider van Sun Ra Arkestra. Foto rechts: de in 1995 overleden saxofonist John Gilmore

Een van de vele geheimen van Sun Ra’s muziek is dat hij zijn composities en muzikale concepten op maat maakte voor de muzikanten die hij tot zijn beschikking had. Lang niet iedereen in het als een commune levende Arkestra had het talent van Gilmore en Allen en toch klonk de band als een hechte eenheid terwijl de musici voor een belangrijk deel improviseerden. De liefdevolle betrokkenheid en discipline die Sun Ra van zijn discipelen eiste en kreeg, is legendarisch. Over hoe hem dat lukte, bestaan de meest uitzinnige verhalen. Een journalist die de leefgemeenschap eens bezocht, trof daar een van de muzikanten in een kooi aan. Smekend om eten.

Veel componisten hebben een ‘signature disc’, één compositie of plaat waarop precies te horen is wie ze zijn en waar ze voor staan. Niets kenmerkt Sun Ra beter dan dat zo’n plaat níet bestaat. De compilatie ‘The Singles’ bevat bijvoorbeeld negenenveertig nummers die door Sun Ra over een periode van bijna dertig jaar op single werden uitgebracht. Het is een allegaartje van stijlen dat laat horen dat Sun Ra in dezelfde tijd dat hij met vrijere vormen en collectieve improvisatietechnieken experimenteerde, genregetrouwe blues en teenieboppermuziek maakte én uitbracht. Zijn oeuvre is vergeven van opmerkelijke uitstapjes naar andere stijlen en vérstrekkende experimenten.

Ondanks die grote variatie is er wel een aantal basiselementen dat veelvuldig terugkeert. Vooral de live-opnamen laten een zich herhalend patroon zien. Zo beginnen concerten meestal met uitzinnig drum- en percussiewerk. ‘As all marines are Riflemen, all members of the Arkestra are percussionists’ staat op de hoes van de cd ‘Space is the place’ te lezen. Het minutenlang getrommel was een manier om het publiek vast in extase te brengen en om de muzikanten op een golflengte te krijgen voor de improvisaties die zouden volgen.

Space chants
Een onderdeel dat ook zelden ontbreekt, zijn de zogeheten ‘space chants’, medley’s van nummers uit Ra’s repertoire met pakkende teksten die makkelijk door het publiek konden worden meegezongen en daarmee een sfeer van eenstemmigheid creëerden.

Het allerbelangrijkste aan Sun Ra’s muziek is echter haar sound. Ra prefereerde extremen. Veel baritonsaxofoon en trombones voor een flinke dosis laag. De trompetten en altsaxen speelden daarentegen veel en graag in het hoge register. Ergens daar tussenin zat Ra zelf met de hallucinerende klanken die zijn toetsenarsenaal voortbracht. Het is muziek die overrompelt. Sensationeel, in die zin dat de muziek in alle vezels van het lijf te voelen is.

Dit is een verkorte versie van het artikel ‘Verbeelding als vluchtweg’ dat in Rekto Verso verscheen. Zie www.rektoverso.be of www.urbanmag.be

Het Sun Ra Arkestra treedt op 15, 16, 17, 18 en 20 september op in muziekpodium Paradox in Tilburg en op 21 september in de Muzentuin achter Concertzaal Tilburg.

Kaarverkoop ZXZW via Ticket Service bij de grotere postkantoren, de grotere Free Record Shops, VVV's en GWK's, 0900-3001250 (45 ct.p.m), www.ticketservice.nl, AUB Ticketshop en de bekende voorverkoopadressen. Er zijn zowel weektickets, weekendtickets als dagtickets verkrijgbaar.

dank, mooi stuk!

joost () (URL) - 11 September '08 - 13:02

Prachtig die bijbelteksten en muziekale sessies die hier beschreven worden, dankuwel!

Sjaak Tilburg () (URL) - 22 April '10 - 01:52


Om automatische spam te voorkomen:
 


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie: