Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Joshua Redman staat niet stil

CONCERTRECENSIE. Bimhuis Amsterdam, Joshua Redman Trio, 6 november 2007
beeld: Ron Beenen
door: Mischa Andriessen

Toevallig doen zij deze maand beide Amsterdam aan: Joshua Redman en de man die als inspiratiebron diende voor Redmans laatste cd: Sonny Rollins. De zevenenzeventig jarige Rollins heeft als een van de eersten de mogelijkheden van de uitdagende triobezetting diepgaand verkend. Dat de nog niet half zo oude Redman zich nu ook op het trio-format heeft toegelegd, tekent zijn durf.

Joshua Redman Trio in Bimhuis - klik op foto

Het optreden op de jongste editie van North Sea toonde aan dat hij zich in deze moeilijke vorm moeiteloos staande houdt. Een kleine vijf maanden later was Redman weer met een trio in Nederland. Een ander trio. Voor bassist Reuben Rogers kwam Omer Avital en in plaats van Antonio Sanchez drumde Greg Hutchinson. Het siert Redman dat hij niet bij een vaste formule zweert. Zijn populariteit is enorm (het Bimhuis was al ver van te voren compleet uitverkocht), maar hij laat zich die niet aanleunen en blijft met succes proberen om als muzikant te groeien.

Veel jazz heeft live een meerwaarde, maar voor Joshua Redman geldt dat in het bijzonder. De energie en intensiteit waarmee hij speelt, laat zich moeilijk op plaat vastleggen. Zijn bewegelijke manier van spelen en innemend podiumpresentatie zorgen er bovendien voor dat hij het publiek vanaf de eerste seconde aan zich bindt. Dat zijn natuurlijk niet de zaken waar het in de muziek echt om draait, maar in combinatie met zijn fantastische techniek en het vermogen om zelfs in heel lange en supersnel uitgevoerde solo’s toch de melodische lijn en logica vast te houden, verklaren waarom Redman zich in relatief korte tijd naar de absolute top heeft gespeeld.

Net als op North Sea bracht Redman in het Bimhuis hoofdzakelijk werk van zijn laatste cd “Back East”, inclusief de snijdend mooie ode aan zijn moeder “Zarafah”. Nummers van Omer Avital, toch een meer dan verdienstelijk componist, werden niet gespeeld. Wel kreeg de Israëlische bassist alle ruimte voor zijn onorthodoxe en daardoor zeer enerverende solo’s. Avital stelt inventiviteit boven virtuoos spel en wist met zijn frisse benadering zowel Redman als de even speelse drummer Greg Hutchinson op de juiste manier uit te dagen. Dat was het grootste verschil met North Sea. Waar Rogers en Sanchez met al hun kracht en techniek voor een opzwepende, maar ook degelijke begeleiding zorgden, appelleerden Avital en Hutchinson vooral aan Redmans aanstekelijke spelplezier en chronische nieuwsgierigheid. Redmans ontwikkeling staat bepaald niet stil. Zo werd een concert dat op voorhand een geijkte hit was, een heel aangename verrassing.


© Jazzenzo 2010