Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

David Murray Brave New World Trio – Seriana Promethea

CD-RECENSIE

David Murray Brave New World Trio – Seriana Promethea
bezetting: David Murray tenorsaxofoon, basklarinet; Brad Jones bas; Hamid Drake drums
opgenomen: 27 november 2021, Hardstudios, Zwitserland
uitgebracht: 20 mei 2022
label: Intakt
aantal stukken: 8
tijdsduur: 57’41
website: intaktrec.ch
door: Georges Tonla Briquet



Op het recent verschenen trioalbum van gitarist Dave Gisler kwam hij niet echt aan bod, maar in gezelschap van slagwerker Hamid Drake en bassist Brad Jones bewijst de zevenenzestigjarige saxofonist David Murray op zijn nieuwe album ‘Seriana Promethea’ dat hij nog steeds meetelt.

Een mythologisch beladen titel, de veelzeggende groepsnaam Brave New World en een eerste ontmoeting die plaatshad in het jaar dat de wereld even stilstond, als dat maar goed komt denk je dan. Maar het gaat hier om drie protagonisten die al heel wat kilometers op de teller hebben staan en in de meest bizarre situaties terechtkwamen. 

In november 2020 troffen Murray, Jones en Drake elkaar dankzij de lobbying van Murray’s manager. Na de vuurproef van enkele optredens ging het richting Zürich en de studio van het Intakt-label waar ze deze acht Murray-composities inblikten. Dat ze de avond voordien een vurig concert gaven, hielp de sfeer en het samenspel uit te vergroten.

In de openings- en titeltrack ‘Seriana Promethea’ etaleren ze direct hun intenties, gekoppeld aan het nodige gevoel voor relativering en humor. Schoorvoetend aanvankelijk, vervolgens speels inclusief een licht zuiders accent en repetitieve loops (akoestisch wel te verstaan). Om vlak nadien met ‘Necktar’ over te gaan naar het serieuze werk. Een versnelling of twee hoger en meer gedurfde en actievere uithalen stuwen alles naar een ononderbroken dynamiek. Een kruising van drum-’n-bass en Albert Ayler als het ware, inclusief drumsolo.

Dergelijk vuurwerk wordt regelmatig afgestoken. Nu eens met parallellen richting Sonny Rollins, dan weer met accenten van een eigen jungle beat, een rumba accolade of een vurige combinatie van funk, soul en jazz. Er is zelfs een knipoog naar Stevie Wonders ‘If You Want Me To Stay’ terwijl het trio via de donkere ballad ‘Metouka Sheli (Ballad For Adrienne)’ laat horen dat het ook voor een ingetogen moment niet terugschrikt. Een superieure passage hier van Jones met strijkstok. 

De ideale soundtrack voor een Amtrak Superliner treinrit van New Orleans tot Chicago. Bovenal het gedroomde visitekaartje om de heren zo snel mogelijk naar onze contreien te halen.




Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.


© Jazzenzo 2010