Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jon Gordon – Stranger Than Fiction

CD-RECENSIE 

Jon Gordon – Stranger Than Fiction 
bezetting: Jon Gordon altsaxofoon; Derrick Gardner trompet; Alan Ferber trombone; Reginald Lewis tenorsaxofoon; Tristan Martinuson tenor saxofoon; John Ellis basklarinet; Anna Blackmore basklarinet; Jocelyn Gould gitaar, vocals; Larry Roy gitaar; Will Bonness piano; Orrin Evans piano; Julian Bradford bas; Fabio Ragnelli drums
opgenomen: oktober 2020, Stereobus Recording, Winnipeg, CA
uitgebracht: 17 september 2021
label: ArtistShare
aantal stukken: 10
tijdsduur: 54’16
website: jongordonmusic.com - artistshare.com 
door: Georges Tonla Briquet


Nieuw werk van altsaxofonist Jon Gordon die in 1996 nog bekroond werd met de Thelonious Monk Award en ondertussen ook al drie boeken uitbracht over sociaal-politieke onderwerpen.

Dat Jon Gordon New York als uitvalsbasis heeft, komt duidelijk tot uiting op ‘Stranger Than Fiction’. De grootstedelijke drukte en aanverwante urgentie overheersen. De experimentele spielereien uit de openingstrack met de gepaste titel ‘Pointillism’ en het daaropvolgende ‘Havens’ getuigen van inzet, durf en diversiteit. Baanbrekende elementen en bopidiomen zijn gekoppeld aan doorgedreven improvisaties. 

Enkele keren wordt het tempo even vertraagd maar abstracte ideeën en componenten halen al snel de bovenhand. De wisselende samenstelling van het nonet garandeert blijvende afwisseling. Onder andere de combinatie van altsaxofoon, trompet, trombone, tenorsaxofoon en basklarinet leidt tot een aantal aanstekelijke hoogtepunten in heuse bigband-traditie. In ‘Counterpoint’ lijkt het dan weer of er twijfels ontstaan om te kiezen tussen swing en meer gelaagde contouren. In het ballad-achtige ‘Bella’ zitten eveneens enkele onverwachte wendingen terwijl ‘Modality’ klinkt als de soundtrack van een politiefeuilleton van decennia geleden. Ook de ballad ‘Walking Dream’ heeft dat vintage patina.

Modern en hedendaags met kien uitgewerkte orkestraties en veerkrachtige arrangementen zonder een waas van opgesmukte hype of gekunsteld patina. Dat de hoes enkele details fout of niet vermeld (de gitarist van de solo in de titeltrack blijft onbekend) doet gelukkig verder geen afbreuk aan de kwaliteit van deze cd.



Promo


© Jazzenzo 2010