Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Celano/Baggiani Group – Nothing Changes

CD-RECENSIE

Celano/Baggiani Group – Nothing Changes
bezetting: Michael Moore altsax en klarinet; Gorka Benitez tenorsax en fluit; Guillermo Celano gitaar; Sven Schuster contrabas; Marcos Baggiani slagwerk en percussie
opgenomen: januari 2008 Leroy Studio’s Amsterdam
release: 2008
label: TryTone
tracks: 11
tijd: 65.19
website: www.celanobaggianigroup.com - www.trytone.org
door: Rinus van der Heijden

De Argentijnen Guillermo Celano en Marcos Baggiani moesten in 2001 helemaal naar Amsterdam komen om elkaar daar te ontmoeten. Zij besloten een duo te vormen, dat gecomponeerde muzikale ideeën en geïmproviseerde structuren wilde ineen schuiven om daarin allerlei muzikale culturen en invloeden toe te laten. Het behoeft geen betoog dat als je zo’n muzikale visie hebt, Amsterdam de plek is waar je moet zijn.

In deze muziekavontuurlijke metropool experimenteren al tientallen jaren nationale en internationale musici op de wijze zoals Celano en Baggiani het voor ogen stond. Een van hen is Michael Moore, die eigenlijk op dezelfde wijze als voornoemd tweetal ooit vanuit de Verenigde Staten in Amsterdam neerstreek. Het is dan ook niet helemaal toeval, dat hij de twee Argentijnen ging begeleiden, samen met contrabassist Sven Schuster. Hoe dat klinkt laat deze cd horen.

De titel is zoals tegenwoordig wel vaker, prachtig gekozen. ‘Nothing Changes’, niets verandert. Binnen de vrije vormen die de vijf musici op dit album nastreven, is ieder van hen ervan overtuigd dat alles al ooit is gedaan. Niets verandert, dat stellen ze voorop. Maar dat wil niet zeggen dat individuele beleving en durf ontbreken. Integendeel, juist door deze twee elementen wordt de muziek alle kanten in gestuurd. Passages met lyrisch-melodische inhoud worden gekoppeld aan voorzichtig tasten naar experiment; harmonische vondsten worden neergelegd door de twee saxofonisten en de gitarist, waarop contrabas en slagwerk dan weer anticiperen en nieuwe richtingen aanwijzen.

Hiermee is ‘Nothing Changes’ toch een avontuur geworden. In die zin dat het uitvoerende kwintet de poorten opent naar mooie, toegankelijke muziek. Daarbij het lef toont niet gebukt te gaan onder het nog altijd heersende juk van moeten: moeten experimenteren met vrije improvisaties om tenminste voor vol te worden aangezien. Nergens voor nodig, dat bewijst ‘Nothing Changes’.


© Jazzenzo 2010