Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Een handvol ECM: vijf bijzondere uitgaves

5 CD-RECENSIES
door: Cyriel Pluimakers








Gianluigi Trovesi & Gianni Coscia - La Misteriosa Musica Della Regina Loana.



Van alle jazz labels is het Duitse ECM (Edition of Contemporay Music) momenteel het meest actieve en veelzijdige. Het lijkt erop of directeur Manfred Eicher (1943) tijdens zijn leven nog zoveel mogelijk wil vastleggen van de muziek die hij belangrijk vindt. Eicher denkt niet in grenzen maar in mogelijkheden: veel producties vormen een cross-over met andere genres en volgens sommigen is het gedachtegoed van ECM zelfs een eigen stijl.

Brug
Een fraaie illustratie hiervan vormt de productie ‘La Misteriosa Musica Della Regina Loana’ van klarinettist Gianluigi Trovesi en accordeonist Gianni Coscia. Geïmproviseerde muziek die moeiteloos een brug slaat tussen jazz, folk, klassiek en filmmuziek. Een album dat opgedragen is aan de grote auteur Umberto Eco (1932-2016), een persoonlijke vriend van Coscia. Het resultaat is een avontuurlijk resultaat waarin Louis Armstrong, Glenn Miller en Leos Janácek elkaar een hand geven. Adembenemend goed wordt er gespeeld en de zijden klarinettoon van Trovesi en de pregnante accordeon van Coscia glijden moeiteloos je gehoor binnen.











Ethan Iverson Quartet with Tom Harrell - Common Practice.



Traditie

Van een meer traditionele snit is het kwartet dat pianist Ethan Iverson vormt met trompettist Tom Harrell op ‘Common Practice’: opnames uit januari 2017 in The Village Vanguard in New York, een plek waar heel wat jazzgeschiedenis is geschreven. De inspiratie druipt ervan af en Harrell, die nog wel eens wisselvallig wil zijn, geeft krachtige lezingen van standards als ‘The Man I Love’, ‘Wee’, ‘I Can’t Get Started’, ‘Out Of Nowhere’ en ‘Polka Dots And Moonbeams’. De interpretaties van ‘I’m Getting Sentimental Over You’ en ‘I Remember You’ blijven nog lang nazinderen. Een traditioneel jazzalbum dat dankzij het sprankelende spel van Iverson en de krachtige trompet van Harrell opvallend fris klinkt. Ook het energieke ritmetandem, met contrabassist Ben Street en drummer Eric McPherson, verdient een pluim.











Louis Sclavis - Characters On A Wall.



Vernieuwer

Van een geheel andere orde is de muziek van klarinettist Louis Sclavis, een vaste waarde binnen de ECM-catalogus en een van de grootste vernieuwers van de basklarinet. Samen met pianist Benjamin Moussay, contrabassiste Sarah Murcia en drummer Christophe Lavergne geeft hij in ‘Characters On A Wall’ een drie kwartier durend exposé, dat een illustratie vormt bij de beeldende kunst van Fluxus-aanhanger Ernest Pignon-Ernest. Muziek die beurtelings schetst, tekent en schildert maar nooit opdringerig is. Indringend ook zijn de foto’s in het bijgeleverde boekje: zelden werd het situationisme beter in beeld en geluid neergezet. Bijna moeiteloos bewijst Sclavis wederom dat hij nog steeds de grootste levende basklarinettist is en dat hij als componist een kracht is waar je rekening mee dient te houden.











Maciej Obara Quartet - Three Crowns.



Ontdekking

Een ontdekking vormt de Poolse altsaxofonist Maciej Obara, een musicus die in 2017 het album ‘Unloved’ voor ECM opnam. Het nieuwe ‘Three Crowns’ vormt een fraai vervolg op dit debuut. Zijn meeslepende toon laat een diepgaande indruk achter en emotioneert. De composities zijn grotendeels van hemzelf afkomstig en hebben een spiritueel karakter. ‘Three Pieces In Old Style’ en ‘Little Requiem For A Polish Girl’ zijn geschreven door de bekende klassieke componist Henryk Mikolaj Górecki. In ‘Blue Skies for Andy’ lijkt de altsaxofonist af te willen dalen in de afgrond van de menselijke ziel en in het lossere ‘Smoggy People’ lijkt hij een schets te geven van het leven in de grote stad. ‘Vang Church’ heeft een enigszins hymnisch karakter en begint met een fraaie onbegeleide solo. Het titelnummer ‘Three Crowns’ geeft ruimte aan het avontuurlijke slagwerk van Gard Nilssen, dat Obara inspireert tot een bijna uitzinnige solo.











Keith Jarrett - Munich 2016.



Stempel

Als iemand zijn stempel gedrukt heeft op het succesverhaal van ECM, dan is het wel pianist Keith Jarrett. Zijn uit 1975 daterende ‘Köln Concert’ is met meer dan 3,5 miljoen exemplaren het bestverkochte jazzalbum ooit en gaf het label brede bekendheid. Jarrett zorgde de afgelopen decennia voor een ware stortvloed aan uitgaves, zowel solo als in andere settings. Mede door hem is ECM een klinkende naam geworden die staat voor uitnemende kwaliteit, muzikaal en opname technisch. De laatste jaren laat Jarrett, door toenemende gezondheidsproblemen, echter weinig meer van zich horen. Dat er nu een betrekkelijk recente live-registratie uit juli 2016 het licht ziet, maakt meteen nieuwsgierig. Opgenomen in de Münchener Philharmonie horen we de pianist in grootse vorm. Hij start met een twaalftal miniaturen om daarna nog zijn visie op een drietal standards te laten horen: ‘Answer Me, My Love’, ‘It’s A Lonesome Old Town’ en het bekende ‘Somewhere Over The Rainbow’. Een recital waarin Jarrett zijn absolute meesterschap nogmaals bewijst met indringende improvisaties, waarbij de tijd even stil lijkt te staan.

Kwaliteit
Hoge kwaliteit vormt een constante factor bij het 50-jarige ECM-label. Het is te hopen dat de inmiddels behoorlijk bejaarde Manfred Eicher de tijd gegund wordt om nog veel toonaangevende albums aan zijn bijzondere catalogus toe te voegen.




Gianluigi Trovesi & Gianni Coscia - La Misteriosa Musica Della Regina Loana (inloggen noodzakelijk)




Ethan Iverson Quartet with Tom Harrell - Common Practice




Louis Sclavis - Characters On A Wall




Maciej Obara Quartet - Three Crowns




Keith Jarrett - It's A Lonesome Old Town (YouTube)


© Jazzenzo 2010