Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Miguel Zenón - Sonero: The Music of Ismael Rivera

CD-RECENSIE

Miguel Zenón - Sonero: The Music of Ismael Rivera
bezetting: Miguel Zenón altsaxofoon, Luis Perdomo piano, Hans Glawischnig bas, Henry Cole drums
opgenomen: 19 & 20 maart 2019, The Power Station, New England-Waterford, CT
uitgebracht: 30 augustus 2019
label: Miel Music
aantal stukken: 11
tijdsduur: 70’04
website: www.miguelzenon.com
door: Georges Tonla Briquet


Altsaxofonist Miguel Zenón gaat helemaal de Puerto Ricaanse toer op met dit eerbetoon aan zijn landgenoot Ismael Rivera.

Voor Miguel Zenón is vocalist Ismael ‘Maelo’ Rivera (1931-1987) een even legendarische figuur als Charlie Parker, Albert Einstein en Mohammad Ali. Samen met Rafael Cortijo introduceerde hij in de jaren vijftig traditionele ritmen uit zijn land zoals de bomba en de plena in andere populaire danspatronen. Rivera was bovenal een groot improvisator die vooruitstrevende fraseringen gebruikte en wiens invloed reikte tot in de latere salsastroming. Bij ons is hij minder bekend maar in de Caraïbische landen heeft hij een iconische status. 

De akoestische gezongen intro met minieme (percussie)begeleiding biedt een wat misleidend beeld van het vervolg. Het is een bewerking van een oude opname die dient om de juiste sfeer te zetten. Met het daaropvolgende ‘Quitate De La Via, Perico’ wordt alles echter meteen op scherp gezet. Hier horen we saxofonist Zenón in een moderne jazzsetting waarin hij de laatste jaren furore maakt - onder meer bij het SFJAZZ Collective. Bruisend en inventief, omringd door zijn vaste begeleidingsgroep van al zowat vijftien jaar. Het viertal schakelt van de ene versnelling naar de andere met telkens even ruimte om elkaars solo naar voor te laten komen. Gelijkaardige hoogtepunten zijn ‘El Negro Bembon’ en ‘La Gata Montesa’.

De Puerto Ricaanse invloeden zitten hoofdzakelijk vervat in het geheel als verborgen verleiders, meer dan als expliciete smaakmakers. ‘Traigo Salsa’ en ‘Las Caras Lindas’ zijn daar uitstekende voorbeelden van. Parallellen met de Cubaanse stijlvormen duiken eveneens op onder deze vorm. Luister maar eens naar ‘Colobo’. 

‘Sonero’ is met zeventig minuten een hele zit, vooral omdat alles heel compact op elkaar geperst wordt en zo de luisteraar niet veel ademruimte biedt. Aan de hand van de uitgebreide info in het bijgevoegde boekje krijg je gelukkig meer inzicht in de virtuoze werkwijze die Zenón aanwendt om zich de wereld van Rivera eigen te maken. Adrenalinevoer voor Zenón-fans (en zeker diegenen die zijn ‘Alma Adentro: The Puerto Rican Songbook’ in huis haalden) alsmede voor saxofoon aficionados in het algemeen. 



Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)




El Negro Bembón


© Jazzenzo 2010