Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Avishai Cohen & Yonathan Avishai – Playing The Room

CD-RECENSIE 

Avishai Cohen & Yonathan Avishai – Playing The Room
bezetting: Avishai Cohen trompet; Yonathan Avishai piano
opgenomen: september 2018
uitgebracht: 6 september 2019
label: ECM Records / Challenge Records
aantal stukken: 9
tijdsduur: 45’46
website: avishaicohenmusic.com - yonathan-avishai.com 
door: Mathijs van den Berg




Trompettist Avishai Cohen en pianist Yonathan Avishai spelen hun hele leven al samen. De laatste maakt ook deel uit van Cohen’s quartet. Dat ze elkaar hierdoor haarfijn aanvoelen valt op een geweldige manier te horen op de duo-plaat die nu bij ECM uitkomt. De titel ‘Playing The Room’ verwijst naar de Auditorio Stelio Molo RSI in Lugano waar de opnamen precies een jaar geleden zijn gemaakt en die ze de intimiteit van kamermuziek gaf.

Naast twee eigen composities, van ieder een, bevat de plaat covers van een aantal jazzklassiekers, ‘Sir Duke’ van Stevie Wonder en een Israëlisch wiegeliedje. Op een uitzondering na (‘Azalea’ van Duke Ellington) speelt de trompet in het origineel geen rol, waardoor Cohen alle vrijheid heeft. Het zijn hoe dan ook interpretaties die barsten van de creativiteit. Overbekende thema’s, bijvoorbeeld van John Coltrane’s ‘Crescent’ of ‘Dee Dee’ van Ornette Coleman, krijgen frisse, speelse uitvoeringen. Al luisterend vergeet je al snel de originelen. Ook dat je maar twee instrumenten hoort.

Avishai Cohen laat verschillende kanten van zijn trompetspel horen. In zijn compositie ‘The Opening’ klinkt hij zwoel en soulful. Op andere momenten, zoals in Yonathan Avishai’s ‘Two Lines’, haalt hij uit met schelle dissonanten. Op ‘Azalea’ doet hij aan Louis Armstrong denken met gedempte trompet. Yonathan Avishai heeft een licht toucher en een romantisch geluid vol versieringen. Hun samenspel is sfeervol en onverminderd spannend. 

Het funky popnummer ‘Sir Duke’ wordt onder de handen van Yonathan Avishai een bijna klassiek stuk, waarop Cohen halverwege met omfloerste trompet invalt. Het album sluit af met een onwerkelijk mooie versie van ‘Shir Eres’, een wiegeliedje van Sasha Argov uit 1966 en laat je ademloos achter.




Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)






Teaser


© Jazzenzo 2010