Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jamie Saft, Steve Swallow & Bobby Previte with Iggy Pop – Loneliness Road

CD-RECENSIE

Jamie Saft, Steve Swallow & Bobby Previte with Iggy Pop – Loneliness Road
bezetting: Iggy Pop zang, Jamie Saft piano en orgel, Steve Swallow bas en Bobby Previte drums
opgenomen: juni 2016 en januari 2017, Potterville International Studios, NY and Elite Music Studios, Miami, FL
uitgebracht: juni 2017
label: RareNoise
aantal stukken: 12
tijdsduur: 61’33
website: www.rarenoiserecords.com
door: Cyriel Pluimakers

Van alle toetsenisten van dit moment is Jamie Saft een van de meest avontuurlijke. Bekend geworden in de omgeving van John Zorn, maakt hij steeds meer furore als een toegankelijke avant-garde musicus, die zijn spel vaak doorspekt met in het gehoor liggende melodieën. Op zijn meeste recente productie ‘Loneliness Road’ heeft hij ook een muzikale verrassing in petto: een drietal stukken vormen een feature voor de stem van Iggy Pop, de punkheld van weleer.

Het album wordt net zoals zijn vorige productie ‘The New Standard’ uit 2014 uitgegeven door het audiofiele Rarenoise Records. Een label dat garant staat voor een opnamekwaliteit van hoog niveau. ‘Loneliness Road’ is dan ook te verkrijgen in meerdere formats: op vinyl of cd en als download in lage of hoge resolutie. De composities refereren aan de rijke Amerikaanse song traditie en sluiten aan op het idioom van klassieke componisten als Stephen Foster, Charles Ives en Aaron Copland. Het zonnige ‘Ten Nights’ vormt het welluidende openingsnummer van de productie, gevolgd door het poëtische ‘Little Harbor’ en het dramatische ‘Bookmaking 2496’. 

Iggy Pop komt voor het voetlicht in ‘Don’t Lose Yourself’: met zijn bijzondere dictie weet hij een geheel eigen karakter te geven aan het nummer. Hij klinkt als een soort reïncarnatie van Leonard Cohen. Pop heeft zelf alle teksten op de set á l’improviste bedacht. Van Morrison komt om de hoek kijken bij ‘Loneliness Road’ en ‘Everyday’ heeft het karakter van een onvervalste love song, waarin verdriet en emotionele vertwijfeling voortdurend voelbaar zijn. Een soort hommage aan de grote Tom Waits. De zang van de voormalige punker Pop is van hoog niveau en blijft echt in het gehoor hangen. Nooit gedacht dat de leider van The Stooges een nieuwe carrière zou kunnen beginnen als onvervalste jazz crooner

In het ritmische ‘Heribane 2496’ en het zangerige ‘Pinkus 2496’ krijgen, naast het smaakvolle spel van Saft, de virtuoze bas van Swallow en de inventieve drums van Previte volop de ruimte. De bassist ontlokt fraaie melodieën aan zijn snaren en de pianist beantwoordt ze met bluesy improvisaties. Het zangerige en soms dromerige karakter vinden we ook terug in de overige composities van dit album. Liedjes die je mee kunt fluiten, maar net niet té voorspelbaar zijn. Bij elkaar vormen ze een boeiend muzikaal verhaal. 

Het trio van Saft, Swallow en Previte zorgt zonder meer voor een van de mooiste producties van 2017. Bovendien maken de vocale bijdragen van Iggy Pop deze uitgave echt uniek. Een album zo sterk, dat het om herhaaldelijke beluistering vraagt.



Beluister volledig album.



'Don’t Lose Yourself' met Iggy Pop.


© Jazzenzo 2010