Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jubileumtour voor 70-jarige Jan Akkerman (interview)

8 dec - Jan Akkerman viert op 24 december zijn zeventigste verjaardag. Reden voor de gitarist om samen met vrienden de Nederlandse podia af te struinen om dit jubileum luister bij te zetten. De aftrap is op 21 december in Eindhoven en eindigt op 15 januari in Middelburg.











Jan Akkerman doet tijdens de jubileumtour vijftien steden aan.
Foto © Liesbeth Keder.


Akkerman wordt tijdens de tournee vergezeld door saxofonist Benjamin Herman, zanger Bert Heerink (Vandenberg) en gitarist Ruben Hoeke. Ook Akkermans dochter Laurie, die zang studeert aan het conservatorium van Londen, is van de partij. Ze spelen nummers uit Akkermans hele muzikale loopbaan: van Brainbox en Focus tot zijn North Sea Jazz Legendary Concerts, aangevuld met nieuw werk. Mogelijk onstaat uit de concertreeks een nieuw album.

Ter gelegenheid van Akkermans zeventigste verjaardag en de daaraan verbonden jubileumtournee, interviewde Harry de Jong Jan Akkerman.

De gitaar blijft de liefde van mijn leven

,,Ik mag dan 70 worden, ik kijk nog altijd vooruit in mijn leven. Een carrière interesseert me niet. Ik leef in het nu, dat is het belangrijkste. Het verleden koester ik, maar ik kijk uit naar de toekomst. En bijna elke dag krijg ik wel inspiratie voor nieuwe dingen op mijn gitaar,’’ lacht de meester-gitarist uit Volendam. 

Akkerman: ,,Als ik ’s morgen wakker word, is muziek het eerste waar ik aan denk. En naarmate ik ouder word, wordt de inspiratie alleen maar groter. De laatste twintig jaar ben ik enorm creatief geweest.  Elke morgen maak ik mijn kop leeg en begin als het ware met een nieuw hoofdstuk in de muziek. Een eenzame en noeste arbeid, maar het heeft wel degelijk resultaat. Muziek maken is mijn leven, maar ik ben ook gek op motorrijden. Mijn vrouw en ik gaan er regelmatig op uit op mijn oude Triumph. Een paar dagen richting zuiden, heerlijk. Onderweg bedenk ik de mooiste stukken voor mijn gitaar.’’    











"Die digitale draaiorgels van tegenwoordig krijgen de gitaar
echt niet weg."



In 1973 kreeg Akkerman van de Engelse vakpers de eretitel ,Beste gitarist van de wereld.’ ,,Dat heeft me nooit iets gezegd,” zegt de man met de rappe vingers achteraf. ,,Ik denk dat het voor mij eerder een belemmering was voor mijn ontwikkeling. Want het gevecht naar de hemel toe is nog altijd interessanter dan de hemel zelf. Die hemel bereik je trouwens toch nooit. Je moet als muzikant nooit te beroerd zijn om altijd weer opnieuw te beginnen. Dat ben ik ook nooit geweest. Omdat ik het simpelweg altijd een voorrecht heb gevonden om voor mensen te mogen spelen. Of het nou tien zijn of tienduizend. En een niet minder belangrijk voorrecht in mijn leven is dat mensen me altijd hebben laten spelen wat ik zelf wil.’’

Afkomst
,,Je afkomst bepaalt alles, zeggen ze wel eens,’’ betoogt Akkerman even later. ,,Welnu, ik ben midden op het Waterlooplein in Amsterdam geboren, aan de voet van de Zuidertoren. Om de hoek was de hoerenbuurt. Daar hoorde je alle soorten muziek: rock and roll, Johnny Jordaan, Tante Leen. Ik nam het allemaal tot me en heb zelfs een paar jaar accordeon gespeeld. Elke morgen om half zeven werden we wakker gebeierd met het liedje Vader Jacob. Ik ben gedoopt op het Oude Kerksplein, midden in de Jodenbuurt. Mijn vader was marktkoopman en speelde ook gitaar, maar daar ben ik pas na zijn dood achtergekomen. Ik ging naar een Christelijk Gereformeerde school, want er was geen andere in de buurt. De meester speelde elke ochtend een paar psalmen op een harmonium en dat vond ik prachtig, daar genoot ik van. Daar liggen mijn roots, daar is het voor mij allemaal begonnen. Anders had ik die gedragen muziek van Focus ook nooit kunnen spelen. Toen ik later een tijdje in Akkrum woonde, heb ik daar ’s nachts wel eens op het kerkorgel zitten spelen. Met toestemming van de koster, uiteraard.’’ 

,,Natuurlijk zijn er momenten geweest dat ik de gitaar in de hoek wilde smijten, maar toch zal dat instrument altijd de liefde van mijn leven blijven,’’ zegt Akkerman met grote stelligheid. ,,De gitaar mag dan geen hoofdrol meer spelen in de top 40, het is nog  altijd het instrument van de eenentwintigste eeuw. Die digitale draaiorgels van tegenwoordig krijgen de gitaar echt niet weg. Want hij is en blijft een culturele stengun.’’ 



Jan Akkerman, Koningsdagconcert 2016


© Jazzenzo 2010