Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Royal Stockholm Philharmonic Orchestra – E.S.T. Symphony

CD-RECENSIE

Royal Stockholm  Philharmonic Orchestra – E.S.T. Symphony
bezetting: Hans Ek arrangeur, dirigent; Dan Berglund contrabas;
Iiro Rantala piano; Magnus Öström drums; Verner Pohjola
trompet; Johan Lindström pedal-steelguitar
opgenomen: 10, 11, 12 juni 2016, Konserhuset, Stockholm
uitgebracht: november 2016
label: ACT
aantal stukken: 10
tijdsduur: 77:40  
website: www.est-symphony.com
door: Armand van Wijck


Acht jaar na zijn overlijden speelt het Stockholm Philharmonic Orchestra een gevoelig en prachtig eerbetoon aan de Zweedse pianist Esbjörn Svensson. Met originele arrangementen van Hans Ek die de composities van het Esbjörn Svensson Trio opnieuw doen laten schitteren. Een must-have voor iedere E.S.T.-fan en liefhebbers van sfeervolle, bezinnende jazz- en symfoniemuziek.

Het idee om de muziek van E.S.T. te vertolken met een orkest is niet zomaar aan komen waaien. Svensson liep in 2003 zelf al met de gedachte om van zijn composities arrangementen voor een kamerorkest te schrijven en deze live uit te voeren. Voor het nummer 'Dodge the Dodo' had hij zelfs al een arrangement liggen. 

De oude bandleden bassist Dan Berglund en drummer Magnus Öström lieten Svenssons wens in vervulling gaan in juni 2016, toen ze gedurende drie avonden met het filharmonisch orkest nog één keer de stukken van hun bandleider speelden in het concertgebouw van Stockholm. Dit album bevat een selectie van de beste live-uitvoeringen.

Het is even wennen om een groot orkest de minimalistische muziek van E.S.T. te horen spelen. Maar zodra het besef komt dat dit op zichzelf staande interpretaties zijn van de originele werken, dringt het door dat alles aan dit album klopt en tot in de kleinste details is uitgewerkt.

Ek heeft bijzonder werk afgeleverd met zijn zeer verfijnde arrangementen. De subtiele toevoeging en crescendo's van de strijkers op precies de goede plekken in een stuk als 'From Gagarin's Point of View', een blazerssectie dat heel intens het thema speelt van 'Seven Days of Falling': ze maken de muziek van E.S.T. tot een nieuwe beleving vol met kippenvelmomenten.

De schijnbaar onmogelijke opgave voor het overnemen van de pianopartijen en nog belangrijker het geluid van Svensson is overgelaten aan de Finse pianist Iiro Rantala. Het lukt hem zeer noemenswaardig om met behoud van zijn eigen techniek en interpretatie zich toch te uiten in de sfeer van Svensson.

Daarnaast is er een prachtige solo te horen van saxofonist Marius Neset op 'Seven Days of Falling'. Na het thema valt het orkest stil en blijft hij alleen over met de zachte basloopjes van Berglund. Met een bewust twijfelachtig geluid en zoekende, melodieuze statements blijft hij geheel hangen in de sfeer van het stuk terwijl hij heel langzaam de energie verhoogt. Meer en meer instrumenten voegen zich toe totdat tegen het einde de volledige blazers- en strijkerssecties losgaan en Neset zich met volle overgave stort op het thema. Met een schreeuwende klank brengt hij het geheel tot een climax dat de nekharen overeind doet staan.

Uiteraard schitteren Berglund en Öström op alle stukken. Ze klinken alsof ze nog steeds als in hun oude triobezetting spelen, met dezelfde creativiteit en intensiteit, maar gaan tegelijkertijd naadloos op in het orkest. Door de zorgvuldig uitgedachte arrangementen samen met de inzet van Berglund en Öström is – ondanks de toevoeging van een volledig orkest – zelfs de zo gewaardeerde intimiteit van het triospel van E.S.T. behouden gebleven.


 



Making of E.S.T. Symphony


© Jazzenzo 2010