Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jan van Duikeren’s JVD4 – Dear John

CD-RECENSIE

Jan van Duikeren’s JVD4 – Dear John
bezetting: Jan van Duikeren trompet en bugel, John Engels drums, Karel Boehlee piano, Aram Kersbergen contrabas, Benjamin Herman altsaxofoon
opgenomen: 22, 23 juni 2015, De Roode Bioscoop, Amsterdam
uitgebracht: april 2016
label: Challenge Records
aantal stukken: 10
tijdsduur: 56’10
website: www.challengerecords.com
door: Cyriel Pluimakers


De Rotterdamse trompettist Jan van Duikeren (1975) is een veelgevraagd solist en de lijst van musici en bands waarmee hij gespeeld heeft, is te lang om op te noemen. Je kunt hem aantreffen in de band van Candy Dulfer, maar ook in Bløf, Gare du Nord, de New Cool Collective of het Metropole Orkest. Van Duikeren is een echte vakman, geen vernieuwer. Sporadisch maakt hij een album onder eigen naam.

Zijn nieuwste plaat is het resultaat van zijn samenwerking met de 80-jarige drummer John Engels, een van de beste slagwerkers die ons land rijk is. Verder bestaat het kwartet uit pianist Karel Boehlee en contrabassist Aram Kersbergen. Altsaxofonist Benjamin Herman speelt als gast mee op het nummer ‘Candy’.  De meeste stukken op de cd zijn afkomstig van de leider zelf. Het karakter van de productie is dat van een jamsessie in een gezellige club, in dit geval De Roode Bioscoop. 

Het spel van de trompettist doet denken aan dat van de grote boppers van weleer, met verwijzingen naar grootheden als Donald Byrd en Kenny Dorham. Ook de titels van de composities refereren aan klassieke stukken van eertijds, zoals ‘Cat Walk’ en ‘Tokyo Blues’. Het opvallendste is het fabelachtige spel van drummer John Engels. Voortdurend wakkert hij het vuurtje aan met subtiele tikken, roffels en ritsels. Engels is voortdurend aanwezig, zonder ook maar een moment te overheersen.

Dat Van Duikeren ook prachtig gedempt kan spelen, bewijst hij in ‘Tokyo Blues’ en met name in zijn interpretatie van ‘Erbarme Dich, Mein Gott’, misschien wel de mooiste aria uit JS Bach’s ‘Mattheus Passion’. De gedragen en diep ontroerende melodie wordt met overtuiging en zonder sentimentaliteit gespeeld. Van Duikeren zijn solo ademt klasse en getuigt van een groot gevoel voor nuance. Altsaxofonist Benjamin Herman doet als gast mee op ‘Candy’, overduidelijk opgedragen aan de beroemde dochter van Hans Dulfer. Herman soleert met verve en je zou wensen dat hij in een aantal andere nummers ook een bijdrage gekregen had. 

Want eigenlijk is de koek na de gloedvolle interpretatie van ‘Erbarme Dich’, het zevende nummer, een beetje op. De drie laatste nummers lijken meer een soort toegift, met ‘La chanson des vieux amants’ van Jacques Brel als uitsmijter. De spanningsboog wordt beslist niet vastgehouden tot het einde van het album en vertoont een duidelijke dip. Een meer overdachte volgorde van de stukken was wenselijk geweest.

Toch is de cd ‘Dear John’ beslist de moeite waard, al was het maar vanwege het meer dan fantastische spel van John Engels, de verborgen leider achter dit ensemble.



Jan van Duikeren's JVD4 - Candy



Jan van Duikeren's JVD4 - Chinook
Jazzpodium DJS Dordrecht, 16 april 2016


© Jazzenzo 2010