CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



 



Martin Fondse op North Sea Jazz kan nog jaren voort: Hahaha! ( ik reageer niet zo vaak op recensies, dus inhoudelijk is het wellicht wat summier )
Mia kesber op North Sea Jazz volgens Cees Schrama: Diepe buiging voor Cees Schrama
Rob van Bavel op InJazz geeft podium aan jazz van de nabije toekomst…: En er was ook een mooie showcase van diverse masterstudenten van diverse conservatoria !
Henk van Leeuwen op Waarom we een jazzclub als Persepolis nodig hebben: Fantastische documentaire over Persepolis Ook nostalgisch! In 1963/64 op 17de jarige leeftijd Ontdek…
Joe Vanenkhuizen op Noah Preminger - Genuinity: Cyriel slaat de spijker op z'n kop als hij opmerkt: 'het naspelen van Coltrane en Rollins lijkt op de…
vera vingerhoeds op inJazz maakt namen Nederlandse showcases bekend: Beste redactie, Ik heb NIET deelgenomen aan de selektiecommissie voor injazz. Ik weet niet waar julli…
Sabina op Bill Frisell – Music IS: Heel goede recensie van een heel goed album!
Fred op Bart Lust (50) overleden: Naar mijn weten geen 5 CD's, maar 4 (van het Bart Lust Quintet) of heb ik er een gemist?
 

« Improvisatie is een g… | Home | Tom van der Zaal winn… »

Echte jazz, kom daar nog maar eens om


These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Twitter
06 Maart 2016

Voor heel veel New Orleans- en Swingfanaten was de Bebop revolte die door Charlie Parker en Dizzy Gillespie in gang was gezet ook de teloorgang van wat zij als echte Jazz beschouwden. De Mouldy Figs, zo werden ze toch genoemd? Louis Armstrong was een fanatieke woordvoerder van deze kliek. Die vond de ontwikkelingen op 52nd Street ook maar helemaal niks. En nu zijn sommige Bebopmusici zelf verdroogde moraalridders geworden met in Amerika als voornaamste woordvoerder het trieste voorbeeld van het omlaag gevallen talent Wynton Marsalis en hier te lande o.a. dus Rein de Graaff die ook al op de laatste ZomerJazzFietsTour er blijk van gaf niets op te hebben met de klanken die elders op het festival waren te horen. Maar over het hoe en waarom dus geen woord. De “echte” Jazz van Rein de Graaff kon alleen maar ontstaan bij de gratie van het feit dat musici grenzen verlegden en overschreden waarbij elementen uit oudere stijlen of werden aangescherpt of afgeschaft en waar zeker nieuwe elementen aan werden toegevoegd die op dat moment nog niet standaard tot het Jazz vocabulaire behoorden wat voor Armstrong cum suis de reden was zich er faliekant tegen te keren en om die redenen ook vonden dat die muziek de naam Jazz niet meer mocht dragen.

Bert Dobben (E-mail ) - 08-03-’16 15:47

Ja Pol, er zijn een heleboel witte Nederlandse mannen die verstand
hebben van echte jazz, vrouwen ook trouwens en ja, ik geloof dat ik er ook een ben.In Nederland misschien wel meer witte dan zwarte.
Jouw bovenbuurman Bert Dobben is het vast eens met jouw afkeer van
witte jazz, getuige zijn relaas over, de witte, Rein de Graaf.
Pol, ik begrijp best, dat je niet goed weet wat echte Jazz is, maar
om er dan een kleur aan te verbinden, vind ik wat ver gaan.
Trouwens, in Belgie is, volgens zeggen, een groep groene jazzmannen actief en, het moet niet gekker worden, in Beieren is
een geel pianotrio opgericht; och : What's in a Color ! isn't Pol?

Jan Verwey (E-mail ) (URL) - 16-03-’16 13:40

Was mijn relaas tegen Rein de Graaff gebaseerd op zijn huidskleur? Dat Pol het pigmentgehalte er ineens bij haalt is zijn zaak maar ik had het over totaal andere zaken. Volgens mij werd het u tijdens het lezen van mijn stuk even helemaal zwart voor de ogen. Gisteravond in Groningen nog een waanzinnig concert meegemaakt van het voor driekwart uit witte mannen bestaande Mostly other people do the killing.

Bert Dobben - 18-03-’16 13:30






Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen: