Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Vanbinsbergen Playstation - Live

CD-RECENSIE

Vanbinsbergen Playstation - Live
bezetting: Corrie van Binsbergen gitaar; Mete Erker tenorsax en basklarinet; Miguel Boelens tenor- en altsax; Morris Kliphuis hoorn en kornet; Joost Buis trombone, lapsteel; Albert van Veenendaal piano; Dion Nijland contrabas; Yonga Sun drums
opgenomen: 5 maart 2014 Bimhuis, 22 mei 2015 De Toonzaal
uitgebracht: december 2015
label: Brokkenrecords / Challenge Records
aantal stukken: 11
tijdsduur: 39:23
website: www.corrievanbinsbergen.com
door: Erno Elsinga


Na een reeks van illustere projecten door de jaren heen variërend van opera tot literair, keert Van Binsbergen met Playstation terug naar het traditionele instrumentale bandgeluid. Voorzien van een viermans blazerssectie, levendige arrangementen en zo nu en dan broeierig gitaarspel.

Het album ‘Live’ laat de eerste twee concerten van de band horen, opgenomen in het Bimhuis en het Bossche de Toonzaal. Net ontwaakt uit de contouren van de compositie komt het ensemble in het eerste gedeelte gelijk een sprankelende bigband tot volle glorie. Met bruisende arrangementen, waarin de blazers laag over laag draperen, en wervelende solo’s van onder andere Kliphuis en Buis swingt de band tot een energetisch geheel. 

In het tweede gedeelte bloeit het orkest open tot een vrijplaats van muzikaal avontuur. De solisten infiltreren slinks in de meer gespreide blazerarrangementen wat terstond voor nieuwe spanningsbogen en sferen zorgt. Vooral trombonist Buis, klarinettist Erker en Van Binsbergen laten zich gelden in de meer open stukken, aangejaagd door contrabassist Nijland en slagwerker Sun. 

Het fraai opgebouwde ‘White Lines – Free Way’, waarin Van Binsbergen elektrische gitaarmelodieën laat mengen met scoundscapes die ongemerkt aanschuren tegen Buis’ trombone, staat op zich. Ook ‘Als mijn hart de weg volgt’ is niet te versmaden. De dialoog tussen Van Binsbergens mysterieuze fluittonen en Buis’ gedempte trombone, gevolgd door de sobere, donkere basklarinetklanken van Erker met Van Veenendaals gedempte pianosnaren in de begeleiding is debet aan het sfeerrijke album vol spannende tegenstellingen. Van bigbandtraditie tot experimenteel, Van Binsbergen graaft door genres heen haar eigen weg.


 



1. Goofy
2. On my way to central station
3. BrokkenBal End - Tune (niet op album)


© Jazzenzo 2010