Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Erik Friedlander’s Oscalypso - A Tribute to Oscar Pettiford

CD-RECENSIE

Erik Friedlander’s Oscalypso - A Tribute to Oscar Pettiford
bezetting: Erik Friedlander cello, Michael Blake saxofoons, Trevor Dunn contrabas, Michael Sarin drums
opgenomen: East Side Sound Studio
uitgebracht: 2015
label: Skipstone Records
aantal Stukken: 9
tijdsduur:  44:16
website: www.erikfriedlander.com
door: Bartel Debbaut



Erik Friedlander heeft als improviserend cellist weinig referenties binnen de jazz. De Amerikaan, die onder andere in verschillende bezettingen met John Zorn opnam, vond echter een rolmodel in de in 1960 overleden contrabassist en componist Oscar Pettiford, die na een armbreuk een herstemde cello als contrabas begon te bespelen.

Friedlander’s eerbetoon aan Pettiford, een van de voorlopers van de bebop, bevat negen stukken van de Amerikaan. Bekend werk zoals 'Bohemia After Dark' en 'Tricotism', maar ook minder vermaarde stukken als 'Cable Car' en 'Cello Again'.

De muziek op ‘A Tribute to Oscar Pettiford’ is elegant, inzichtelijk gearrangeerd en evenzo gebracht. Soms met wat bittere weemoed, maar over het algemeen pront en lieflijk aandoend. Subtiel samenspel van de tenorsaxofoon met de cello brengt vergulde harmonieën, maar zijn ook vaak onheilspellende voorbodes van complex swingende solo's en pizzicato's. In het slotstuk wordt zelfs een snuifje flamenco met een tangomotief vervlochten. Het getuigt allemaal van de ervaring en de brede kennis van contrabassist Trevor Dunn, saxofonist Michael Blake en slagwerker Michael Sarin waarmee Friedlander zich omringt in dit project. 

Abdul Wadud, de twee jaar geleden overleden Fred Katz en meer hedendaags Ernst Reijseger en Hank Roberts bewezen al dat de cello recht van spreken heeft binnen de jazztraditie. Met het herziene werk van Pettiford onderstreept Friedlander die stelling nog eens dik.



 



Bohemia After Dark



Pendulum at Falcon's Lair


© Jazzenzo 2010