Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

North Sea Jazz Festival schuwt avontuur niet

CONCERTRECENSIE. North Sea Jazz Festival 3/3, Ahoy Rotterdam, 10 t/m 12 juli 2015
beeld: Eddy Westveer, Ron Beenen, Eric van Nieuwland
door: David Cohen

North Sea Jazz 2015 zag grote namen, waaronder vele beroemde vocalisten. Dee Dee Bridgewater bracht het publiek met het New Orleans Jazz Orchestra terug naar de vroege dagen van de jazz in ‘The Big Easy’. Nummers als ‘Big Chief’, Harry Konick Jr.’s ‘What A Fine Man’ en de klassieker ‘Do You Know What It Means To Miss New Orleans’ passeerden de revue. Trompettist en dirigent Irvin Mayfield Jr. viel wat tegen, maar zowel de zangeres als het orkest waren in topvorm.

  
Anouar Brahem, Dee Dee Bridgewater en Kurt Elling op Norh Sea Jazz 2015.

Ook Dianne Reeves en Jamie Cullum waren in de Amazon van de partij, de eerste met een zeer scherp spelend kwartet, de laatste met een spetterende big band.

Verleidelijk
De veertien maal op rij door DownBeat als beste zanger van het jaar bekroonde Kurt Elling nam op zondag dezelfde zaal mee langs liefdesliederen over de hele wereld. In een goed swingend ‘Come Fly With Me’ rekte de strak in het pak gestoken Amerikaan de timing virtuoos op en samen met pianist Gary Versace en gitarist John McLean bouwde hij een verleidelijk ‘I’m Satisfied’. Later nodigde de zanger de accordeonist Richard Galliano op het podium uit, die eerder met zijn kwartet een magnifiek optreden in de Hudson had verzorgd.

  
Festivalkrakers Lady Gaga & Tony Bennett (© Amanda Kuyper), Mary J. Blige en Lionel Richie.

Gaga
Een heel bijzonder concert werd in de Maas gegeven door Lady Gaga en Tony Bennett. Bennetts stem was ietwat breekbaar geworden, maar niettemin bij nummers als ‘In The Wee Small Hours Of The Morning’ en ‘I’ve Got The World On A String’ nog altijd meeslepend en overtuigend. Popdiva Lady Gaga stal niet alleen met gewaagde outfits de show, maar gaf bovendien een uitvoering ten beste van Billy Strayhorns ‘Lush Life’ waar zelfs de meest overtuigde purist voor moest buigen. Extra lof voor de kalmte waarmee de zangeres het nummer na het eerste couplet stillegde en enige jonge fans opriep om hun telefoon weg te leggen. ‘Just listen to the music, you don’t have to watch it.’ 

Jonge, opkomende zangeressen waren de Rotterdamse Ntjam Rosie, die een wat zenuwachtige indruk maakte en met de muziek van haar album ‘The One’ niet wist te overtuigen, en Popprijs-winnares Sarah-Jane, wier nogal monotone, maar erg enthousiast gebrachte liedjes het tegen de geluidstechniek in de Mississippi moesten afleggen.

  
Sarah-Jane. Marcus Miller. Ntjam Rosie.

Ook andere musici kwamen door die geluidstechniek lang niet zo goed tot hun recht als had gekund. Het geluid in de Nile, dat een dieptepunt bereikte bij het als vanouds swingende optreden van Marcus Miller, was consistent loeihard en liet bij D’Angelo van de briljante gelaagdheid van diens muziek weinig over. Gelukkig bleef het afsluitingsconcert van Lionel Richie overeind. De 66-jaar oude zanger liet met hits als ‘Say You, Say Me’ en ‘Lady’ blijken dat hij aan showmanschap nog niet heeft ingeboet.

Tot slot
Avontuur wordt niet geschuwd op North Sea Jazz. Naast al genoemde gevestigde namen kwamen ook opkomende jazzformaties als het Omer Avital Quintet en de band van drummer Snorre Kirk aan bod. Meer en minder experimentele afrobeat (de Kasaï Allstars), Japanse funk (het angstaanjagend strak groovende Osaka Monaurail kostte D’Angelo flink wat bezoekers) en Tunesische jazz (het Anouar Brahem Quartet) passeerden de revue. 

  
Richard Galliano New Musette Quartet. Laura Mvula. Artist in Residence Han Bennink.

Juist de bijzondere combinatie van grote namen uit de wereld van pop, soul en R&B met jonge en oude jazzbands van wereldformaat en kleine, experimentele, opkomende formaties van over de hele planeet is wat North Sea Jazz tot zo’n meeslepend en opwindend muziekfestival maakt. Die reputatie heeft het met het overweldigende aanbod van dit jubileumjaar andermaal overtuigend onderstreept. 

Onverwoestbaar
Maar juist een festival dat de muziek zo hoog in het vaandel heeft staan en door zijn schaalgrootte en reputatie zo’n verantwoordelijkheid op zich neemt, moet de muziek ook dienen en tot bloei laten komen. Daarvoor is goed geluid nodig. De wanstaltigheid waarmee dat geluid dit jaar in de zalen Nile, Maas en Mississippi werd vormgegeven, is beschamend. North Sea moet ervoor zorgen dat de techniek de muziek dient en mag de muziek niet in een ongedifferentieerde orkaan laten verdwijnen. Als dat lukt, is het North Sea Jazz Festival door de enorm ontspannen sfeer, de veelzijdige programmering en bovenal de kwaliteit van de muziek onverwoestbaar.


Eerdere recensies:


© Jazzenzo 2010