Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Karl Latham, Ryan Carniaux, Mark Egan - Constellations

CD-RECENSIE

Karl Latham, Ryan Carniaux, Mark Egan - Constellations
bezetting: Karl Latham: drums, Ryan Carniaux: trompet en flugelhorn, Mark Egan: basgitaar, Nick Rolfe: keyboards
opgenomen: April 2013, Barbershop Studios, New Jersey
uitgebracht: 30 January 2015
label: Double Moon Records
aantal stukken: 12
tijdsduur: 72:01
website: www.desiredconstellations.net
door: Armand van Wijck



Met midzomernacht om de hoek is ‘Constellations’ de perfecte plaat voor de lange zomeravonden. Een stukje bezinning in de avondzon te midden van funky beats, zwoele trompettonen en mysterieuze, meeslepende soundscapes.

De Amerikaanse drummer Karl Latham omschrijft de muziek van zijn project zelf misschien nog wel het beste: 'Een buitenechtelijk liefdeskind van Miles Davis en Björk’. Op het album staan  inderdaad naast de zes stukken van Latham ook zes nummers van Björk. De meeste komen van haar album ‘Volta’, waardoor Latham zich liet inspireren. Maar in plaats van zang koos de slagwerker voor trompettist Ryan Carniaux. 

Dat Carniaux zich zowel door Miles Davis als de IJslandse zangeres liet inspireren, wordt duidelijk aan de hand van zijn relaxte spel en frasering. Waarbij de trompettist de ruimte opzoekt en de soul er vanaf spat wanneer hij de hoogte induikt. Met een enorme portie reverb op de trompet krijgen de stukken waarop hij hoorbaar is een erg loungy karakter. Punt van kritiek is dat hij nogal veel in herhaling valt. En de reverbknop had niet op iedere track voluit gedraaid hoeven worden. Dat maakt het trompetgeluid op een gegeven moment wat eentonig.

Desondanks weet Carniaux de sfeer goed vast te houden. En dat is waar het om gaat op dit album: geen virtuoze solo's, maar een sfeer neerzetten om bij weg te dromen. De gangmaker hierin is zonder meer basgitarist Mark Egan, die al met grote jazzhelden als Stan Getz, Bill Evans en Pat Martino samenwerkte. En na een handvol nummers met trompetgeweld wordt het wachten op Egan beloont met een zingende basgitaar die steeds meer op de voorgrond treedt. Na de mysterieuze soundscape ‘Huldu Folk’ (IJslandse elfjes) sluit het album af met ‘Ostara’, waarop Egan het thema pakt en we vanwege de slide op basgitaar een glimp van Jaco Pastorius opvangen.

Een mengeling tussen space music, ambient, jazz en Björk. ‘Constellations’ is een aanrader: achteroverleunen, ogen dicht en wegdromen in de avondzon.



 



Constellation
(nummers lopen door)


 



The Making of Constellations


© Jazzenzo 2010