Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Wolfgang Maiwald Trio - The Silent Ones

CD-RECENSIE

Wolfgang Maiwald Trio - The Silent Ones
bezetting: Wolfgang Maiwald piano; Guus Bakker contrabas; Pim Dros drums   
opgenomen: Power Sound Studio, Amsterdam
uitgebracht: 2014
label: MMP records (Maiwald Musicproductions)  
aantal stukken: 12
tijdsduur: 64.40   
website: www.maiwaldmusic.com
door: Mathilde Löffler



Een optreden in het Concertgebouw tijdens de Uitmarkt in Amsterdam, een cd-presentatie in de North Sea Jazz Club, een mooie tournee langs gerespecteerde Nederlandse jazzpodia  – dankzij deze wapenfeiten kan 2014 een bijzonder jaar worden voor pianist en componist Wolfgang Maiwald.

Na zijn cum laude afstuderen aan het Hilversums Conservatorium (nu: Conservatorium van Amsterdam) vestigde de van oorsprong Duitse Wolfgang Maiwald zich in 1996 in Amsterdam. Sindsdien maakt hij in vele uiteenlopende projecten deel uit van de Nederlandse en internationale jazzscene. Door het bereiken van de halve finale van de Dutch Jazz Award 2014 kon een breder publiek kennis met hem maken. In 2010 bracht hij zijn eerste trio-cd 'Two Faces' uit. Samen met Guus Bakker op contrabas en Pim Dros op drums presenteert hij nu met 'The Silent Ones' zijn tweede trio-cd.

Het is een mooi, verfijnd en coherent album geworden dat zich gebalanceerd beweegt in de rustige sferen van ballades en moderne open bossa nova's, aangevuld met enkele meer energieke, soms zelfs licht opzwepende stukken. Twee composities van Wolfgang Maiwald zijn opgedragen aan zijn pianohelden Rob Madna ('Tribute to Rob') en de bekende Engelsman John Taylor (‘Mr. J.T.’). Ook invloeden van Keith Jarrett, Fred Hersch en Herbie Hancock zijn in de sterk op de melodie gerichte speelstijl van het trio te horen

Wolfgang Maiwald presenteert op het album negen eigen composities, bassist Guus Bakker draagt het werk 'Fornette' bij, aangevuld met de jazzstandards 'Lament' van J.J. Johnson en 'Sonrisa' van Herbie Hancock.  

Een modern, open triogeluid dat ademt en waar de musici veel ruimte geven aan elkaar, hecht samenspel, op melodie gebaseerde composities en improvisaties, stijlvolle eigen composities en een uitvoering met veel oog voor detail. Dat zijn de ingrediënten voor een album waar een liefhebber van een meer ingetogen genuanceerde triostijl heel blij van kan worden.

Er worden geen felle toppen of wilde extremen opgezocht, er wordt beheerst, smaakvol en soeverein gemusiceerd en het resultaat klinkt zo ontspannen dat je bijna over het hoofd zou kunnen zien dat hier drie vakmannen op de millimeter spelen.

Liefhebbers van power-playtrio's zoals Avishai Cohen Trio en The Bad Plus of degenen die graag in een achtbaan van grilligere muziek met snelle tempo's, sterke prikkels en constante verrassingen meegeslingerd willen worden zoals bij De Beren Gieren, voelen zich misschien onvoldoende uitgedaagd. Degenen die een modern trio waarderen dat verfijnd vanuit de basis van de meer ingetogen jazztraditie komt, kunnen op deze cd  daarentegen volop aan hun trekken komen.

Met 'The Silent Ones' geeft Wolfgang Maiwald samen met zijn trio nadrukkelijk zijn visitekaartje af in de Nederlandse en internationale muziekscene. Het is te hopen dat hij ook in de toekomst verder gaat op de ingeslagen weg.


© Jazzenzo 2010