Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Dominic J Marshall Trio – Spirit Speech

CD-RECENSIE

Dominic J Marshall Trio – Spirit Speech
bezetting: Dominic J Marshall piano; Tobias Nijboer contrabas; Jamie Peet drums
opgenomen: 22 en 23 november 2013 in Fattoria Musica, Osnabrück (D) 
uitgebracht: 2014
label: Origin Records 
aantal stukken: 11
tijdsduur: 66.51
website: www.dominicjmarshall.com 
door: Mathilde Löffler


Als een pianist en componist op 25 jarige leeftijd zijn derde trio-cd uitbrengt, de prijs voor beste solist van de Dutch Jazz Competition ontvangt en door Jamie Cullum op BBC wordt gepresenteerd als iemand die ‘een grote erfenis uit het verleden meebrengt, maar ook iets heel fris en nieuws’, dan wekt dat grote verwachtingen. Na ‘Icaros’, zijn positief ontvangen tweede album brengt de in Schotland geboren en in Amsterdam woonachtige pianist en componist Dominic J Marshall op zijn nieuwe cd ‘Spirit Speech’ elf eigen composities en arrangementen.

Het is eclectische jazz met een modern triogeluid dat nadrukkelijk refereert aan grote voorbeelden uit het verleden. Het Dominic J Marshall Trio werd eerder al vergeleken met de 33-jarige Duitser Michael Wollny, die onlangs de Duitse jazzprijs Jazz Echo won en met het hippe Amerikaanse trio The Bad Plus. 

Dominic J Marshall gaat samen met bassist Tobias Nijboer en drummer Jamie Peet zijn eigen weg zonder een kopie van anderen te zijn. Keith Jarrett, Bill Evans, Brad Mehldau, maar ook de klassieke muziek van Bach, hiphop en latin gaan moeiteloos op in het idioom van een solist die dankzij een volkomen beheersing van zijn instrument en een overlopende fantasie een muzikale wereld schept die blijft boeien en verrassen.

‘Spirit Speech’ is een indrukwekkend virtuoos hoogstandje met muziek die intelligent, romantisch, avontuurlijk en gedreven is. Virtuositeit wordt volop tentoongespreid, maar deze is nooit een doel op zich. Spanning wordt hoog opgevoerd, maar het trio gaat nooit over de top. De luisteraar wordt constant verrukt en verrast met nieuwe ideeën zonder dat het geheel uit elkaar spat.

Het openingsnummer ‘Austin Peralta’ is van een verstilde schoonheid. ´Body of machines´ brengt volop powerplay in de goede zin, met veel ruimte voor de drums. De ballad ´Unflinchingly´ heeft een verfijnd geluid, vol breekbare rust met akkoorden die doen denken aan Bill Evans. ´Srividia´s Cells` is een lichte, open bossa nova met verrukkelijk speelse drums. 

En zo kun je doorgaan, want alle stukken hebben iets aparts en persoonlijks te bieden.Het is muziek die blijft boeien en die ook bij veelvuldig luisteren steeds nieuwe zaken prijsgeeft.
Er gaat uitbundig speelplezier en avontuurlijke verkenningsdrift uit van deze hechte musici die samen de grenzen opzoeken, maar de finesses van het triospel moeiteloos lijken te beheersen. Indrukwekkend is vooral in de rustige passages een rijpheid en bezonkenheid die de jonge leeftijd van Dominic J Marshall verre overstijgen. Het zelfbewustzijn waarmee hij zijn muzikale bedoelingen formuleert lijkt uit een speelpraktijk van vele jaren voort te komen.

Opvallend is zijn variatie in pianotoucher, een individueel warm geluid dat in de uitbundige solopassages vaak doet denken aan Keith Jarrett, inclusief het kreunen tussen de muzikale passages door.

De stukken hebben vaak een polyritmische opbouw waarbij een glansrol voor de drummer is weggelegd. In de pittige groovy passages wordt uitbundig ‘uitgepakt’, waarbij de vonken ervan afspatten.

‘Spirit Speech’ is geen cd voor een luisteraar die naar rust verlangt, maar van jonge gretige musici die zo veel te bieden hebben kan ook niet worden verwacht dat zij zich inhouden. Hun speeldrift en plezier is uitermate aanstekelijk. De cd maakt heel nieuwsgierig naar de toekomstige ontwikkeling van het Dominic J Marshall Trio.


© Jazzenzo 2010