Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

John Abercrombie Quartet – 39 Steps

CD-RECENSIE

John Abercrombie Quartet – 39 Steps
bezetting: John Abercrombie elektrische gitaar; Marc Copland piano; Drew Gress contrabas; Joey Baron drums
opgenomen: april 2013
release: 2013
label: ECM Records
tracks: 10
tijd: 61:13
website:  www.johnabercrombie.com - www.ecmrecords.nl
door: David Cohen



Wat ’39 Steps’ vooral bijzonder maakt, is dat het de eerste cd in lange tijd is die gitarist John Abercrombie samen met een pianist heeft opgenomen. Met Marc Copland maakte hij in de jaren zeventig deel uit van de band van de onlangs overleden drummer Chico Hamilton.

Hoewel beide jazzgiganten door de jaren heen zijn blijven samenspelen, heeft een reünie in de studio lang op zich laten wachten. Vaste leden van Abercrombie’s band, contrabassist Drew Gress en drummer Joey Baron, staan voor het ritmisch werk garant en weten met verve het samenspel van Copland en Abercrombie te ondersteunen.

Op het album, dat zes composities van de gitarist zelf, twee van Copland, één standard en één groepsimprovisatie bevat, staat het zoeken naar melodisch avontuur door de twee frontmannen centraal. Marc Copland betoont zich op de toetsen een lyrisch solist en een begeleider die, in de stijl van Bill Evans, de nodige ruimte openlaat. Een prachtige up-temposolo speelt hij op zijn eigen swingende compositie ‘LST’, waarop ook bassist Drew Gress als solist naar voren treedt. En Joey Baron zich een bijzonder vaardig drummer betoont, die met veel energie en virtuoze invullingen duidelijk aanwezig is en de solisten scherp en inspirerend begeleidt.

De harmonieën van gitaar en piano tezamen zorgen overal op de cd voor een erg intrigerende, schilderachtige sfeer. Duidelijk voelbaar is die sfeer vooral in de ballade ‘As It Stands’ en het titelnummer ’39 Steps’. Bassist Gress speelt een meeslepende solo op Marc Coplands mysterieuze compositie ‘Spellbound’.

Bandleider Abercrombie, krachtig ondersteund door Joey Baron, legt zijn uit de jaren zeventig opgepoetste stuk ‘Ralph’s Piano Waltz’ na een dynamische solo in de handen van Copland, die zich bewijst als meester van het hoge register. Een vrije groepsinterpretatie van de standard ‘Melancholy Baby’ sluit de cd af.

Ondanks prachtige momenten is ’39 Steps’ een album dat in zijn geheel niet weet te bevredigen. De op veel nummers opgeroepen sfeer is magisch en weet de aandacht van de luisteraar wel te vangen, maar niet voor lange tijd vast te houden. Niettemin zijn het vooral het bijzonder elegante samenspel tussen de vier bandleden en de harmonie in beide zinnen van het woord tussen Marc Copland en John Abercrombie, die het album de moeite waard maken om naar te luisteren en je er als toehoorder door te laten inspireren.


© Jazzenzo 2010