Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Lama – Oneiros

CD-RECENSIE 

Lama – Oneiros
bezetting: Susana Santos Silva trompet, bugel, elektronika; Gonçalo Almeida contrabas, effecten, loops; Greg Smith drums
label: Clean Feed
release: 2011
tracks: 8
duur: 48.00
websites: cleanfeed-records.com - myspace.com/lamatrio
door: Mischa Andriessen




Het is zeker niet altijd zo dat je aan de hoes kunt aflezen met wat voor muziek je te maken hebt. Bij ‘Oneiros’, de debuut-cd van het Portugees-Canadese trio Lama geeft de hoestekening echter een goede indicatie. Veel verschillende vormen en kleuren, vlakken die uiteindelijk allemaal met elkaar verbonden zijn, veel leeg gelaten plekken.

Ze zijn tamelijk schaars, trio’s bestaande uit trompet, bas en drums. Door de aard van de trompet is het nagenoeg onmogelijk om onafgebroken te spelen, de ruimte die daardoor ontstaat, wordt door het trio geweldig ingevuld. Hoe? Door vooral niet te veel te doen, de ruimte de ruimte te laten zijn en de indringende weidsheid ervan te benadrukken.

Contrabassist Gonçalo Almeida laat hier net als in zijn eveneens bijzondere trio Atos horen een subtiel musicus te zijn, met een duidelijke muzikale visie. In wezen is de muziek vrij, maar verwacht geen felle schetterende tonen of erupties van woedende energie. Lama laat horen hoe je op avontuur kunt gaan zonder de controle kwijt te raken. Op die manier worden voor de hand liggende paralellen ogenblikkelijk van de hand gewezen.

Gezien de bezetting zou je iemand als Cuong Vo als verwant beschouwen, maar Lama’s  muziek is totaal anders van sfeer. De groep klinkt vooral als zichzelf. Een enkele keer duikt Ralph Alessi op als vergelijkingsmateriaal. Ook dat is een goede indicatie van Lama’s muziek: intelligent en complex, maar allesbehalve droog en cerebraal. De effectapparatuur wordt over het algemeen zorgvuldig en smaakvol gebruikt. Het zou zelfs nog wel wat minder kunnen.

De donkerronde klank van Almeida’s bas, Smith’ fijn gedoseerde slagwerk, de eveneens ronde maar speelse, soms haast wulpse klank van Santos Silva en vooral de stiltes ertussen die een wereld aan mogelijkheden en richtingen opent; dat is ‘Oneiros’.


© Jazzenzo 2010