Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Wouter Wierda - Neobash!

CD-RECENSIE

Wouter Wierda - Neobash!
bezetting: Wouter Wierda sopraan- en tenorsaxofoon, elektronica; Jan van Wieringen programmering; Danny Weijermans trompet, sound- design, en anderen
opgenomen: diverse locaties
release: 2012
label: Coast to Coast
tracks: 11
tijd: 49:27
websites: wouterwierda.nl - neobash.nl - coasttocoast.nl
door: Jan Jasper Tamboer


Saxofonist Wouter Wierda breekt op het album 'Neobash!' niet radicaal met de jazztraditie die hij van zijn docenten Piet Noordijk en Toon Roos meegekregen zal hebben. Hij verloochent die niet, maar gebruikt hen als vertrekpunt voor zijn klankexperimenten. Waarbij zijn saxofoon als typisch jazzinstrument centraal staat, maar wel volledig geïntegreerd is met elektronica. Zo ontwikkelde hij een systeem waarbij de saxofoon gitaareffecten en synthesizers aanstuurt.

Elektronica, sound-design en beatsprogrammering zijn op 'Neobash!' volledig verweven met traditioneel bespeelde instrumenten en dat maakt dit album zo sterk. Onderwerp van dit alles zijn jazz, hiphop en funk. De songs hebben een hoog dansbaar karakter met aanstekelijke blazerspartijen, maar worden hier en daar onderbroken door een ballad. Ook dat doet denken aan jazz. Vooral de funky ritmes zijn onweerstaanbaar en appelleren aan een verhoogde staat van bewegingsdrang.

Mede verantwoordelijk voor de architectuur van 'Neobash!' zijn programmeur Jan van Wieringen en sounddesigner en trompettist Danny Weijermans. Met Wierda construeerden zij het skelet van een bouwwerk, waarbij de detaillering deels door henzelf en deels door andere muzikanten werd ingevuld. Het persbericht vermeldt dat de drie het uiterste van elkaar gevergd hebben, onder het motto 'laten we onze verschillen omhelzen'.

Wierda betreedt met zijn project 'Neobash!' ook de podia in binnen- en buitenland. Hij moet het daarbij doen zonder zijn collega's Van Wieringen en Weijermans, maar wordt bijgestaan door een complete instrumentale liveband, aangevuld met twee rappers. Het lijkt sterk dat zij op het podium ook zo strak kunnen klinken als op de plaat, maar dat zij de boel op zijn kop kunnen zetten, is aannemelijk.


© Jazzenzo 2010