Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Lina Allemano Four - Live at the Tranzac

CD-RECENSIE

Lina Allemano Four - Live at the Tranzac
bezetting: Lina Allemano trompet; Brodie West altsaxofoon; Andrew Downing contrabas; Nick Fraser drums
opgenomen: 13 november 2011, 12 februari & 10 juni 2012
release: 2012
label: Lumo Records
tracks: 7
tijd: 50:25
websites: www.linaallemano.com
door: Jan Jasper Tamboer



In deze grenzeloze tijd, waarin genreaanduidingen er steeds minder toe doen, blijft het zaak om muziek enigszins te plaatsen, dat is handig voor de programmeurs en zeker ook voor het publiek. Het lijkt tegenwoordig haast een vernedering als je als band of artiest een label opgespeld krijgt, zonder dat daarbij direct vermeld wordt dat je je uiteraard niets aantrekt van hokjes. Handvatten blijven echter nodig om duidelijkheid te scheppen.

In het persbericht dat de cd 'Live at the Tranzac' begeleidt, wordt Lina Allemano Four een avant-garde jazzband genoemd. Maar het kan toch niet zo zijn dat muziek waarmee muzikanten vijftig jaar geleden in de voorhoede liepen, anno nu nog steeds vernieuwend kan worden genoemd. Lina Allemano Four speelt in een traditie - die van Ornette Coleman ten tijde van de opkomst van de freejazz - en is daarom per definitie geen avant-garde. Dat neemt niet weg dat de band en met name Allemano zelf wel degelijk inventieve elementen laat horen, maar die toevoeging aan een historische stijl geeft het kwartet eerder de kwalificatie eclectisch dan avant-gardistisch.

De Canadese Allemano voert verschillende klankexperimenten uit met de trompet, waaraan gewaagde technieken ten grondslag liggen. Zij ontlokt daarmee allerlei ongebruikelijke geluiden aan het instrument, uiteenlopend van het fijne stemmetje van een piepkuiken tot het grove geluid van een schuurmachine of gereutel en gerochel. Soms zaaien Allemano en saxofonist Brodie West verwarring door de mogelijke geluiden van elkaars instrumenten te imiteren en is niet duidelijk wie wat bespeelt. Wel wordt helder dat de trompettist het spectrum van haar instrument aardig uitbreidt.

Het samenspel op 'Live at the Tranzac' is van een zeer goed niveau, want deze hoogwaardige wijze van communiceren stuwt de ander op en verloopt zonder enige ruis. De collectiviteit van de vier kent geen enkele rangorde van ritmesectie tegenover solerenden. Bassist Andrew Downing en drummer Nick Fraser veroorloven zich beslist meer vrijheid dan in het verleden gebruikelijk was bij een ritmetandem. De interactie laat de open structuren goed tot hun recht komen, waarbij de abstracte noten aan betekenis winnen. Lina Allemano Four doet de traditie recht en voegt daar nieuwe aspecten aan toe, dat is prima, avant-garde of niet.



Lina Allemano Four - Jack
Live at the Tranzac, Toronto, 13 november 2011


© Jazzenzo 2010