Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Chick Corea – Solo Piano

CD-RECENSIE

Chick Corea – Solo Piano
bezetting: Chick Corea piano
opgenomen: 1971, 1983
release: 2010
label: ECM / Challenge
tracks: 34
tijd: 120.45
website: www.chickcorea.com - www.ecmrecords.nl
door: Mischa Beckers




ECM heeft drie solo-albums van pianist Chick Corea in een 3-cd-set opnieuw uitgebracht:  ‘Piano improvisations Volume 1 en 2’, beide uit 1971 en ‘Children’s songs’, dat in 1983 verscheen. De hoogtijdagen van de jazzrock kwamen er begin jaren zeventig aan. Sterker nog, Corea had er bij Miles Davis een aanzet toe gegeven op ‘In a silent way’ en later ‘Bitches brew’. Zelf was hij op dat moment actief met het avantgardegezelschap Circle. De impact was dus groot toen de pianist met de twee albums uit kwam waarop hij solo, achter de piano, improviseerde, met voornamelijk eigen materiaal.

ECM’s Manfred Eicher stelde het format van solopiano eind 1970 aan Corea en college-pianisten Keith Jarrett en Paul Bley, voor. Qua tourschema’s schikte het op dat moment alleen Corea.

Corea maakte deel uit van de groep waarmee Miles Davis in 1970 het legendarische concert gaf op het Isle of Wight. Over dat korte concert, dat zevenendertig minuten duurde, zei Keith Jarrett in de documentaire ‘Miles Electric’: “It’s a micro history lesson of jazz and it’s coming out of Miles’ horn. People are hearing where all the stuff is actually coming from”. In veel opzichten geldt dat ook voor de drie solo-albums van Corea, hele delen uit de muziekgeschiedenis komen voorbij, niet alleen uit de jazztraditie.

Hoe lyrisch de openingsstukken van Volume 1 ook zijn, Corea versiert ze speels en vanzelfsprekend met allerlei korte wendingen en invallen om zijn verhalen te vertellen. Monk en Shorter zijn direct vertegenwoordigd met respectievelijk ‘Trinkle tinkle’ en ‘Masqualeo’ en invloeden van Chopin, Ravel en Debussy klinken door naast elementen uit Braziliaanse genres. De albums zijn een soort verkenningen van muziekvormen en invullingen die hij in latere werken verder zou uitbouwen, onder meer met Return To Forever.

Corea’s spel is sprankelend en komt erg goed tot zijn recht door de opnamekwaliteit van de cd’s. ‘Children’s songs’ sluit prima aan bij de eerdere twee albums. De albumtitel is enigszins misleidend. De twintig stukken, zonder titel, maar eenvoudigweg genummerd, zijn wat strakker gestructureerd dan Volume 1 en 2 maar kennen zeker zo veel diepgang. Het aan Manfred Eicher opgedragen ‘Addendum’, waarop Ida Kavafian viool speelt en Fred Sherry cello, is de afsluiter van dit album.


© Jazzenzo 2010