Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Stefano Battaglia Trio – The River of Anyder

CD-RECENSIE

Stefano Battaglia Trio – The River of Anyder
bezetting: Stefano Battaglia, piano; Salvatore Maiore, contrabas; Roberto Dani, drums
opgenomen: november 2009
release: 2011
label: ECM Records / Challenge
tracks: 10
tijd: 1:19:17
website: www.stefanobattaglia.com
door: Koen Graat



De Italiaanse pianist Stefano Battaglia laat zich graag inspireren door grootse werken uit de literatuur. Zo verwijst de titel van zijn album ‘The River of Anyder’ naar de rivier op het denkbeeldige eiland Utopia van Thomas More. De openingstrack ‘Minas Tirith’ draagt de naam van de stad waar de mensen hun beslissende veldslag leverden tegen alles wat niet wilde deugen in het Midden-Aarde van J.R.R. Tolkien. Het meest aanstekelijke nummer op de cd is ‘Ararat Dance’, waarbij Battaglia wellicht refereert aan de heilige berg Ararat waar de ark van Noach zou zijn gestrand. Maar naast alle grootse mythologische inspiratiebronnen is er nog een veel belangrijkere invloed aanwezig op ‘The River of Anyder’, namelijk Keith Jarrett.

Wat bijvoorbeeld in het opzwepende ‘Ararat Dance’ opvalt, is de rechte timing van Battaglia, waarmee hij zijn solo’s van een klassieke lading voorziet. Daarbij maakt hij veel gebruik van herhalende motieven en vamps waarover hij zijn notenmateriaal uitstrooit. Ook het eerste gedeelte van het vijftien minuten durende Sham-Bha-Lah is zo’n nummer dat langzaam naar een climax toe kruipt door een toenemende intensiteit, waarbij drummer Roberto Dani en bassist Salvatore Maiore het met weinig noten vooral zoeken in de dynamiek. In het daaropvolgende sologedeelte etaleert Battaglia vol overtuiging zijn gevoelige kant. Het kan haast niet anders of de in Milaan geboren pianist heeft Keith Jarrett-platen als ‘Koln Concert’ of ‘Changeless’ grijs gedraaid. De Italiaan laat zich in zijn spel wel meer beïnvloeden door Oosterse klanken, zoals een aantal titels op het album al doet vermoeden.

‘The River of Anyder’ is de vierde plaat die Battaglia uitbrengt op ECM, maar de eerste in deze bezetting. Afgezien van enkele nummers waarin de pianist er zich compositorisch wat gemakkelijk vanaf maakt, zoals in het langgerekte ‘Anagoor’, staan er een aantal geweldige stukken op dit album. De literaire verwijzingen in de titels zijn nogal pretentieus en bombastisch, maar op ‘The River of Anyder’ is vooral een mooi en ‘klein’ pianotrio te horen.


© Jazzenzo 2010