Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

John Lindberg's Tripolar - [A]live at Roulette, NYC

CD-RECENSIE

John Lindberg's Tripolar - [A]live at Roulette, NYC
bezetting: John Lindberg, contrabas; Kevin Norton, drums, vibrafoon; Don Davis, alt- en sopraansaxofoon, basklarinet
opgenomen: 5 februari 2010
release 2011
label: Jazzwerkstatt / Codaex
tracks: 6
tijd: 50:17
websites: www.johnlindberg.com - www.jazzwerkstatt.eu
myspace: www.myspace.com/johnlindberg
door: Jan Jasper Tamboer


De Amerikaanse bassist John Lindberg is een gesjeesde highschool-student. Hij koos ervoor om zich volledig in de muziek te storten. Op het nieuwe album met zijn band Tripolar, liveregistratie '[A]live at Roulette, NYC', is te horen dat die beslissing een prima keuze is geweest, iets wat hij overigens al veel eerder heeft getoond.

'[A]live at Roulette, NYC' opent opgewekt met een opwaarts thema in majeur door sopraansaxofonist Don Davis. Via complexe motieven en energiek gepluk aan de bas, komt de draad terug bij de blazer, waarbij vibrafonist Kevin Norton zich voegt. Het nummer heeft de belofte van een druipende groove, alsof er een oplossing moet komen voor een muzikaal probleem, en die komt er ook, maar duurt slechts een paar maten.

'One for Ayler' is een eerbetoon aan Albert Ayler, dat weliswaar diens avant-gardistische geest ademt, maar niet diens ongebreidelde energie uitstraalt. Vreemd, want Tripolar levert elders op de cd wel veel vermogen. 'Send off' is een contrabassolo van vijf minuten waarin Lindberg met zijn strijkstok prachtige diepe en zware tonen produceert, die een uitweg naar de oppervlakte zoeken. Vol vibrato en coloratuur komen ze daar aan, om te eindigen in enkele serene noten door saxofonist Davis. De sfeer op 'Area 6' is aanvankelijk donker en traag, waarna het pas echt begint te spoken: tegengestelde bewegingen, een bas die lijkt te haperen, noten die elkaar bestrijden.

Op het onstuitbare 'MC 5' heersen de goden Wodan en Thor. Striemende regenstromen met wilde windvlagen, fel oplichtende blikseminslagen en rollende donderslagen lijken het muzikale landschap te ontwrichten. Het is een onherbergzaam geweld waarvoor je zou willen schuilen in de beschutting van een welluidende melodie. Op 'Ways' word je op je wenken bediend. Het onweer is gaan liggen en heeft plaatsgemaakt voor windstilte en frisse geuren, een nieuw begin. 'Ways' is het toegankelijkste nummer van het album, met zijn tonale structuur, waarin milde, melodieuze patronen zijn verwerkt.

John Lindberg's Tripolar slingert je heen en weer tussen sferen en emoties. Krachtig zijn de composities allemaal, die vooral afkomstig zijn van Lindberg zelf. Norton en Davis leverden ieder een bijdrage. Lindberg drukt als bandleider en componist een sterk stempel op het album, maar zijn collega's glanzen evengoed, en zo hoort het ook.



John Lindberg's TriPolar
New York, 2009


© Jazzenzo 2010