Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Groove Troopers weer terug van weggeweest

CONCERTRECENSIE. Paradox Tilburg, The return of the Groove Troopers, 8 juni 2007
beeld: Stef Mennens
door: Erno Elsinga

Afgelopen vrijdag stonden ze weer op de planken. Met een kwartet invallers van wie de tenorsaxofonisten Tom Beek en Natalio Sued de opvallendsten waren, sloten de Groove Troopers het concertseizoen van Muziekpodium Paradox in Tilburg af. En bliezen zichzelf tegelijkertijd nieuw leven in. Na anderhalf jaar niet spelen bleek het vuur allerminst gedoofd.


Groove Troopers Pascal Haverkate, Martin Fondse en Vera Westera terug op het podium 

Onder leiding van de hyperenthousiaste bandleider, entertainer en stand-up comedian Martin Fondse ontrolde zich een sound die mixte tussen de traditionele bigbandhistorie en de moderne beats en sounds. Vlijmscherpe, geraffineerde up-tempo arrangementen lieten zich afwisselen door melancholische en zwoele zettingen. De dubbele drums in de bezetting bracht extra vaart, waardoor het publiek voortdurend werd meegezogen in de belevingswereld van de veertienkoppige bigband. Dat het nooit ging vervelen kwam door de dynamische balans in repertoire en solo’s. Beek, Sued, Miquel Boelens maar ook de jonge trompettist Pascal Haverkate lieten zich van zijn beste kant horen, de laatste met diepgravend spel. 

De mengeling van jong en ervaren talent, elektronica en bigband valt samen met de fabelachtige stem van Vera Westera. De niet aan een stijl gebonden Westera – balkan, pop en jazz zijn haar niet vreemd - vocaliseert er op los. Als een instrumentalist infiltreert ze in de arrangementen en kleurt ze als een impressionist, moeiteloos en met een loepzuivere stem laverend door de octaven. De meermaals onderscheiden Westera geeft cachet aan de Troopers waardoor de groep kans ziet aan zichzelf te ontstijgen.

Mooi hoogtepunt en demonstratie van veelzijdigheid is het door bandlid Eric van der Westen gecomponeerde ‘Bearing bear and boring boars’. Vanuit een schijnbare chaos worden de blaasarrangementen gestapeld, van een elektronisch jasje voorzien door gitarist Sander Hop met daarin verweven de invloeden van flamenco door het kenmerkende opzwepende handgeklap.

De Groove Troopers afdoen als een ‘goede feestband’ is te weinig eer. Evenmin als hun te noemen ‘de provinciale versie van de New Cool Collective’. Hoe het ook zij, de Groove Troopers hebben Vera Westera. Daardoor houdt elke vergelijking op.


© Jazzenzo 2010