Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Met de boot door een wolk van muziek

CONCERTRECENSIE. Bateau Ivre, Jazz Cruise, Middelburg - Veere, 24 juni 2007
Louis Sclavis Quintet, Tetzepi Bigtet, Nieuw Trombone Collectief, Guus Janssen
beeld: Erno Elsinga
door: Rinus van der Heijden

Terwijl de Lady Madeleine mét het water in de sluis van Veere zakt, klinkt er plotsklaps trombonegeschal. Op zowel de linker- als de rechterwand van de sluis staan vier trombonisten. Koeien kruipen nieuwsgierig, in opperste verbazing tegen elkaar aan. De acht trombonisten staan telkens enkele meters van elkaar af. Zij reageren op elkaar, draaien om hun as, waardoor de bekers van hun instrumenten een wolk van muziek en geluid rondstrooien.


Esmée Olthuis, Hans Leeuw en George Pancraz van Tetzepi bovendeks in overleg. Louis Sclavis Quintet benedendeks in concert en het Nieuw Trombone Collectief vanaf de kade

Een prachtbelevenis! Hij maakte deel uit van het project ‘Bateau Ivre’, een jazzcruise vanuit Middelburg over het Kanaal door Walcheren, het Kanaal naar Veere en het Veerse Meer. Deze ‘Bateau Ivre’ werd op zondag 24 juni voor de tweede keer georganiseerd door Muziekpodium Zeeland. De Lady Madeleine was niet helemaal vol, maar de stemming was er niet minder om.

Pianist/componist Guus Janssen opende dit varende minifestival. Hij deed dat op een clavecimbel en dan mag het een wonder heten dat je zelfs blues over het water hoort klinken. Guus Janssens improvisaties waren zoals gewoonlijk, uiterst gedegen. Bedachtzame passages waren er weinig, deze uitvoerder zoekt het veeleer in gestructureerde, in snelheid gedompelde muzikale gedachten.

Toen Guus Janssen zijn soloconcert beëindigde, sloot het Nieuw Trombone Collectief er naadloos op aan. Alle aanwezigen gingen naar het bovendek, waar ze de acht trombonisten, geheel in het wit gekleed, werk hoorden vertolken van componist R. Murray Schaeffer. Het leek erop dat de bejaarde Canadees speciaal voor deze boottocht plus omgeving had geschreven.

Vertraging
De ultieme techniek die nodig was om de vertraging in tijd tussen de diverse trombonisten op te heffen, was bijna beangstigend: wanneer zal het een keer misgaan? Maar dat deed het niet: het Nieuw Trombone Collectief is een indrukwekkend hofje, dat onder de loodgrijze Zeeuwse luchten en middenin het vlakke, groene land adembenemende muziek voortbracht.

Tetzepi vulde het volgende programma-onderdeel. De groep van altsaxofoniste Esmée Olthuis en trompettist Hans Leeuw kun je moeilijk anders omschrijven dan als een big band, maar verder moet je geen vergelijkingen zoeken.

Dit bigtet is immer op zoek naar nieuwe, ritmisch vaak complexe klanken en klampt daarom het liefst jonge en/of onbekende componisten aan, om werk voor hen te schrijven. Zo kwamen er deze middag composities voorbij van onder andere Steven Kamperman, Oene van Geel en Corrie van Binsbergen. En uiteraard van John Korsrud, ook alweer een Canadees, die Tetzepi al vanaf het begin heeft geïnspireerd.

En toen kwam het slot. Het evenement, waarnaar de meesten uitkeken: een concert van het Louis Sclavis Quintet. De Fransman loste alle verwachtingen in. Furieus op zijn klarinetten, duivels in zijn duels met saxofonist Francesco Bearzatti, maar onmerkbaar overschakelend naar smachtende, door oriëntaalse en Oosteuropese klanken gevoede muziek liet Sclavis horen tot de top van ’s werelds improviserende musici te behoren. Zijn spel op de basklarinet is ongeëvenaard, niet alleen door zijn onbenoembare techniek, maar meer nog door zijn ongebreidelde fantasie. Dat alles maakt het mogelijk, dat Louis Sclavis c.s. zich bij elk concert dat je bijwoont, vernieuwd lijken te hebben. De állesgevende klarinettist doet dat slechts met begeleiding van gitaar, saxofoon, toetsen, elektronica en slagwerk. Even, heel even daalde deze middag de hemel daardoor neer op de Lady Madeleine.

Mopperen
Niet voor alle bezoekers overigens. Er waren er die mopperden dat dit nou niet de jazz was die ze hadden verwacht. De Middelburgse vriendinnen Heleen en Wilma hadden pas ’s morgens besloten in te schepen. Ze hadden liever New Orleansjazz gehoord. Maar met de goudgele rakkers uit de alsmaar stromende bierkraan, sloegen zij zich vrouwmoedig door dit vaar- en muziekavontuur heen.


© Jazzenzo 2010