CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



 
» Motives Festival 2007 biedt internationaal forum voor kwalitatieve jazz

NIEUWS
door: Erno Elsinga

Op een steenworp afstand van Maastricht vindt in het Belgische Genk van donderdag 14 tot en met zondag 17 november de vierde editie plaats van het Motives Festival. In Casino Modern toont het festival actuele en nieuwe jazz in diverse vormen, geeft recente ontwikkelingen een kans en confronteert genres en artistieke inzichten. Met onder meer The Bad Plus, Chris Potter, Tord Gustavsen Trio, plus een keur aan Belgisch talent en internationale (visuele) kunstenaars is Motives het proefstadium voorbij en uitgegroeid tot een fris en modern festival.



 

Sonny Rollins is er nog, is er zeer zeker nog

CONCERTRECENSIE. Concertgebouw Amsterdam, Sonny Rollins Sextet, 26 november 2007
beeld: Hans Reitzema
door: Mischa Andriessen

Je weet wat je wilt zien, niet wat je moet verwachten. Bij concerten van legenden hebben de thuisblijvers vaak gelijk. Het hoogtepunt is geweest, maar het aura reist nog jaren mee. Een concert van Sonny Rollins of iemand van gelijke standing is een belevenis, alleen al om wie het is.


Jeroen de Valk veegt de stront van standbeeld Chet Baker

BOEKBESPREKING
door: Mischa Andriessen







Jeroen de Valk – Chet Baker, herinneringen aan een lyrisch trompettist

Uitgeverij van Gennep
312 pagina’s, prijs: 19.90 euro, isbn 9789055158782

“Herinneringen aan een lyrisch trompettist”. In de ondertitel van Jeroen de Valks herschreven Chet Baker biografie klinkt al heel veel door van wat de auteur met zijn boek beoogt. In de eerste plaats gaat het De Valk om de muzikant en niet de junk. Om de jazz en niet om de schandalen. De toevoeging ‘lyrisch’ geeft bovendien aan dat De Valk gecharmeerd is van een bepaald type jazz; Baker is de anti-macho, wars van effectbejag en spierballenvirtuositeit. Tenslotte maakt dat woord ‘herinneringen’ duidelijk dat De Valk Baker lang heeft gevolgd, dat hij hem van dichtbij heeft meegemaakt en zich bijzonder heeft ingespannen om zoveel mogelijk oog-en oorgetuigen te horen en hun ervaringen in zijn boek te verwerken.


Lustrum Jiddiesj Festival verdient beter feestje

CONCERTRECENSIE. Jiddiesj Festival, Paradox Tilburg, openingsavond, 23 november 2007
beeld: Marcel Mutsaers
door: Erno Elsinga

‘Pure oplichterij’, noemde een bezoeker het concert van Burton Greene's Klez Edge Quintet, het openingsoptreden van de vijfde editie van het driedaagse Jiddiesj Festival in Tilburg. Met Joodse traditie en de daaraan verbonden klezmermuziek, had het concert van de voormalige freejazz muzikant dan ook weinig van doen. Ook het concert van de groots aangekondigde Cracow Klezmer Band leek zijn invloeden eerder uit de Argentijnse tango te halen dan uit de Oost-Europese Joodse volkscultuur.


Rik Mol: “Ik doe waar ik zin in heb en dat zo goed mogelijk”

INTERVIEW
door: Nicolle Leenhouwers









Trompettist Rik Mol in het Haagse café Pavlov uitgebreid in gesprek met Nicolle Leenhouwers. Foto © Geneviève Ruocco


Bebop, funk, hiphop, soul… voor Rik Mol is muziek ‘oorsprong’ én experiment. Met zijn inventieve spel heeft hij al heel wat prijzen in de wacht gesleept, waaronder de Yamaha Trumpet Jazz Award. Voor zijn eerste cd ‘What’s On Tonight’, uitgebracht door Challenge Records, ontving hij vele lovende kritieken en onder zijn leermeesters schaart zich niemand minder dan Wynton Marsalis. Een indrukwekkende cv. En dat terwijl hij pas tweeëntwintig lentes telt.


Wikipedia en Startpagina: Ordnung muss sein

COLUMN
door: Rinus van der Heijden

NRC Handelsblad had een week geleden een interessant artikeltje met als kop ‘Ambtelijke grappen en grollen in Wikipedia ’. Ambtenaren van Justitie, van wie bekend is dat zij nog harder werken dan een door zijn rug gegane plantsoenarbeider die door de keuringsarts verplicht wordt toch weer op zijn schoffel te gaan hangen, menen dat zij wat keren per dag recht hebben op enige ontspanning. En dus wenden zij zich tot Wikipedia. Zij zijn ambtenaren toch, gewend en gerechtigd de geschiedenis naar hun hand te zetten.


Jarrett/Peacock/DeJohnette - My Foolish Heart

CD-RECENSIE

Jarrett/Peacock/DeJohnette -  My Foolish Heart

bezetting: Keith Jarrett, piano; Gary Peacock, contrabass; Jack DeJohnette, slagwerk
opgenomen: 22 juli 2001 Montreux Jazz Festival
release: 2007
label: ECM
tracks: 13 (2-cd)
tijd: 1.48,49
website: www.ecmrecords.com
door: Rinus van der Heijden

Het was snikheet, die dag in juli 2001 in Zwitserland. Slechte omstandigheden om topmuziek te maken. Toch lukte het dit all-startrio en nog wel met dertien jazzklassiekers. Nou ja, op een na, hoewel ´Only The Lonely` in hun handen regelrecht toegevoegd mag worden aan de wereld van de standards.


Bij Carla Kihlstedt ligt de emotie aan de oppervlakte

CONCERTRECENSIE. Bimhuis Amsterdam, Carla Kihlstedt ‘2 foot yard’, 14 november 2007
beeld: Thomas Huisman
door: Mischa Andriessen

De een klein en kwetsbaar. Zo tenger dat je je handen mag dichtknijpen dat alle deuren in het Bimhuis gesloten waren. Het waaide amechtig buiten. De ander stevig en robuust. Niet makkelijk van haar stuk te brengen. De twee vrouwen in Carla Kihlstedts trio ‘2 foot yard’ weerspiegelen de uitersten van haar muziek. Ze zijn als hun instrumenten. Carla Kihlstedt speelt viool, Marika Hughes cello.


Florian Ross - Eight Ball & White Horse

 CD-RECENSIE

Florian Ross - Eight Ball & White Horse
bezetting: Florian Ross; piano, Rhodes, Dietmar Fuhr; bas; Jonas Burgwinkel; drums; Frank Vaganée; alt-, sporaansax, altfluit, Felix Wahnschaffe; alt-, sopraansax, Jasper Blom; tenorsax, klarinet, Wolfgang Fuhr, tenorsax, klarinet, Niels Klein; baritonsax, basklarinet.
opgenomen: 6-8 november 2006
release: 2007
label: Intuition
tracks: 11
tijd: 65.31
websites: www.florianross.de - www.intuition-music.com
door: Mischa Andriessen

Florian Ross is een van de wonderkinderen van de Duitse jazz. Op jonge leeftijd schreef hij al orkestwerken en hoewel hij pas vijfendertig is, mag hij inmiddels wel als een gevestigde naam beschouwd worden. Ross’ grote kracht als toetsenist, maar vooral ook als componist is zijn oor voor melodie. Hij heeft het vermogen om het maximale uit klankkleur en harmonie te halen en toch heel toegankelijke muziek te maken. “Eight Ball & White Horse” is daar een treffend voorbeeld van.


Chuck Berry kan het nog een hele tijd volhouden

CONCERTRECENSIE. 013 Tilburg, concert Chuck Berry, 18 november 2007
beeld: Christiaan Westgeest
door: Rinus van der Heijden

De grote vraag voor aanvang van het concert van Chuck Berry in poppodium 013 in Tilburg was: redt-ie het of redt-ie het niet. Het antwoord is even tweeledig als de vraag: ja en nee. De Methusalem van de rock&roll ontpopte zich pas in de laatste twee nummers van het concert als de zinsbegoochelende muzikant die hij al meer dan een halve eeuw is. Bij ‘Johnny B. Goode’ en ‘Maybellene’ vond Chuck Berry de juiste timing en slagkracht op zijn gitaar, waarmee hij een uitverkocht 013 stapelgek maakte.


Duoconcert geeft Strings Get Wings grote meerwaarde

CONCERTRECENSIE. Paradox Tilburg, Strings Get Wings, 16 november 2007
beeld: Stef Mennens
door: Rinus van der Heijden

Paul van Kemenade trekt momenteel door het land met een project dat Strings Get Wings is genoemd. De altsaxofonist heeft in bezetting een klassiek strijkkwartet (twee violen, altviool en cello) rond zich geformeerd en dat aangevuld met contrabas, cajon en zijn eigen altsaxofoon. Het concert dat hij ermee in muziekpodium Paradox in Tilburg gaf, was er een van de allerbeste soort.


Naar Texel, een uitgesteld in memoriam

COLUMN
door: Jan Bol

Nogal wat schrijvers hebben wat met jazz. Nogal wat Nederlandse schrijvers hebben wat met jazz. Denk aan Remco Campert, Bernlef en Jan Wolkers. De laatstgenoemde was ooit begin jaren ’90 zomergast in het gelijknamige tv-programma. Zo intens als hij kon genieten, genoot hij ook van een heel bekend fragment van Billie Holiday. Ze trad in haar nadagen op in een uitzending van NBC, een Amerikaanse zender die heel wat aan muziek deed.


Mona Lisa Overdrive – Picknick at Bikini

CD-RECENSIE

Mona Lisa Overdrive – Picknick at Bikini
bezetting: Stefan Lievestro, contrabas; Jesse van Ruller, gitaar; Arno Krijger, hammond b3; Hans van Oosterhout, drums
opgenomen: juli 2007, Mainland Studio, Rotterdam
release: 2007
label: Mainland Records
tracks: 8
tijd: 59.10
website: www.myspace.com/monalisaoverdrive1 - www.stefanlievestro.com
door: Erno Elsinga

Stefan Lievestro heeft patent op het schrijven van levendige, frisse songs. Dat bewees hij vorig jaar op zijn met Sextet opgenomen debuutalbum Breakfast in Walhalla. Op Picknick at Bikini, nu met zijn nieuwe kwartet Mona Lisa Overdrive, zet hij die beloftevolle lijn door.


Ravi Coltrane behoeft zijn achternaam niet om indruk te maken

CONCERTRECENSIE. Bimhuis Amsterdam, Ravi Coltrane Quartet, 11 november 2007
beeld: Jojanneke Claessen
door: Tim Sprangers

Het is frustrerend. Met zo’n beroemde vader, wiens invloed nooit zal worden overtroffen, is het moeilijk een eigen identiteit te vormen. In elk gesprek, elke recensie en in elke biografie over Ravi Coltrane zal er gerefereerd worden aan zijn oudeheer. En dat terwijl de twee elkaar nooit goed hebben gekend; John stierf toen Ravi slechts twee jaar oud was. Inmiddels begint de 42-jarige zoon, door zijn gewaagde en explorerende houding, op eigen kracht respect te verdienen.


Joshua Redman staat niet stil

CONCERTRECENSIE. Bimhuis Amsterdam, Joshua Redman Trio, 6 november 2007
beeld: Ron Beenen
door: Mischa Andriessen

Toevallig doen zij deze maand beide Amsterdam aan: Joshua Redman en de man die als inspiratiebron diende voor Redmans laatste cd: Sonny Rollins. De zevenenzeventig jarige Rollins heeft als een van de eersten de mogelijkheden van de uitdagende triobezetting diepgaand verkend. Dat de nog niet half zo oude Redman zich nu ook op het trio-format heeft toegelegd, tekent zijn durf.

Joshua Redman Trio in Bimhuis - klik op foto

Het optreden op de jongste editie van North Sea toonde aan dat hij zich in deze moeilijke vorm moeiteloos staande houdt. Een kleine vijf maanden later was Redman weer met een trio in Nederland. Een ander trio. Voor bassist Reuben Rogers kwam Omer Avital en in plaats van Antonio Sanchez drumde Greg Hutchinson. Het siert Redman dat hij niet bij een vaste formule zweert. Zijn populariteit is enorm (het Bimhuis was al ver van te voren compleet uitverkocht), maar hij laat zich die niet aanleunen en blijft met succes proberen om als muzikant te groeien.

Veel jazz heeft live een meerwaarde, maar voor Joshua Redman geldt dat in het bijzonder. De energie en intensiteit waarmee hij speelt, laat zich moeilijk op plaat vastleggen. Zijn bewegelijke manier van spelen en innemend podiumpresentatie zorgen er bovendien voor dat hij het publiek vanaf de eerste seconde aan zich bindt. Dat zijn natuurlijk niet de zaken waar het in de muziek echt om draait, maar in combinatie met zijn fantastische techniek en het vermogen om zelfs in heel lange en supersnel uitgevoerde solo’s toch de melodische lijn en logica vast te houden, verklaren waarom Redman zich in relatief korte tijd naar de absolute top heeft gespeeld.

Net als op North Sea bracht Redman in het Bimhuis hoofdzakelijk werk van zijn laatste cd “Back East”, inclusief de snijdend mooie ode aan zijn moeder “Zarafah”. Nummers van Omer Avital, toch een meer dan verdienstelijk componist, werden niet gespeeld. Wel kreeg de Israëlische bassist alle ruimte voor zijn onorthodoxe en daardoor zeer enerverende solo’s. Avital stelt inventiviteit boven virtuoos spel en wist met zijn frisse benadering zowel Redman als de even speelse drummer Greg Hutchinson op de juiste manier uit te dagen. Dat was het grootste verschil met North Sea. Waar Rogers en Sanchez met al hun kracht en techniek voor een opzwepende, maar ook degelijke begeleiding zorgden, appelleerden Avital en Hutchinson vooral aan Redmans aanstekelijke spelplezier en chronische nieuwsgierigheid. Redmans ontwikkeling staat bepaald niet stil. Zo werd een concert dat op voorhand een geijkte hit was, een heel aangename verrassing.


Motives Festival 2007 biedt internationaal forum voor kwalitatieve jazz

NIEUWS
door: Erno Elsinga

Op een steenworp afstand van Maastricht vindt in het Belgische Genk van donderdag 14 tot en met zondag 17 november de vierde editie plaats van het Motives Festival. In Casino Modern toont het festival actuele en nieuwe jazz in diverse vormen, geeft recente ontwikkelingen een kans en confronteert genres en artistieke inzichten. Met onder meer The Bad Plus, Chris Potter, Tord Gustavsen Trio, plus een keur aan Belgisch talent en internationale (visuele) kunstenaars is Motives het proefstadium voorbij en uitgegroeid tot een fris en modern festival.


Vaders en zonen

COLUMN
door: Mischa Andriessen

Jazz lijdt aan het Peter Pancomplex: zij wil altijd jong blijven. Zowel vertolkers als luisteraars zoeken keer op keer naar iets dat verrassend, iets dat vernieuwend is. Jezelf herhalen, staat gelijk aan stil staan. Stil staan lijkt wel heel erg op de dood en wie jong van geest is, denkt die nog een loer te kunnen draaien. Eeuwig jong willen zijn, is vragen om problemen natuurlijk, maar het is belangrijk om te blijven proberen. Vanwege dat stil staan, inderdaad.


Kim Hoorweg - weinig sterallures en veel muzikaal lef

CONCERTRECENSIES. De Spiegeltent Gouda, Kim Hoorweg,  4 november 2007
beeld: Hermen Buurman
door: Jan Horstink

Is dit nou nog jazz? Die vraag wordt nogal eens gesteld. Echte puristen gaan bijvoorbeeld allang niet meer naar North Sea Jazz, dat volgens velen van hen beter kan worden omgedoopt in North Sea Music Festival. Omnivoren betogen juist het tegendeel: hoeveel stijlen en richtingen kent de jazz immers al niet? Daar kunnen er nog wel een paar bij, menen ze. Dus waar doen die orthodoxen nou zo moeilijk over? Is dit jazz? Precies die vraag kwam op tijdens een optreden van Nederlands jongste jazz-zangeres Kim Hoorweg.


Tyft - Meg nem sa

CD-RECENSIE

Tyft - Meg nem sa

bezetting: Hilmar Jensson; gitaar, Andrew D’Angelo; altsax, basklarinet, elektronica, Jim Black; drums, elektronica
opgenomen: 23-25 juni 2005
release:2006
label: Skirl Records
tracks: 13
tijd: 44.16
website: www.hilmarjensson.com - www.jimblack.com - www.skirlrecords.com
myspace: Jim Black - Hilmar Jensson - Andrew D'Angelo
door: Mischa Andriessen

Skirl Records is een nieuw Amerikaans muzikantenlabel dat in korte tijd de aandacht op zich heeft weten te vestigen met een aantal opmerkelijke uitgaven. Tyft is de groep van de IJslandse gitarist Hilmar Jensson, bekend uit Jim Blacks Alasnoaxis. Black is ook hier van de partij samen met saxofonist Andrew D’Angelo, die met Black in Human Feel speelt en ook deel uitmaakt van Matt Wilsons kwartet.


Lonnie Smith speelt twee uur te lang

CONCERTRECENSIES. Bimhuis Amsterdam, Lonnie Smith, 2 november 2007
beeld: Thomas Huisman
door: Tim Sprangers

Hij behoort tot de laatste Hammond B3-iconen. Lonnie Smith speelde in de jaren zestig en zeventig met grote jazz- en funkhelden als George Benson. Achter zijn naam staat zonder uitzondering de naam van zijn instrument. Gitarist Martien Oster beschouwt Smith als een groot inspirator en contacteerde hem zodoende enkele jaren geleden. Een succesvolle eerste tour in 2001, heeft zijn gevolg gekregen zes jaar later. Samen met saxofonist Miguel Martinez en drummer Gijs Dijkhuizen bezocht de formatie onder andere het Bimhuis in Amsterdam.


Jazz op Myspace #3

EEN VERKENNINGSTOCHT IN VIJF KORTE CD-RECENSIES (deel 3)
door: Mischa Andriessen


Vanwege het grote aanbod van interessante muziek op Myspace belicht Jazzenzo met enige regelmaat nieuwe releases van op Myspace vertegenwoordigde artiesten. Dit keer aandacht voor cd’s van Jakob Bro, Dan Loomis, Håkon Kornstad, Ethan Winogrand en Satoko Fujii.


Zehetmair Quartet - Béla Bartók strijkkwartet nr 5 / Paul Hindemith strijkkwartet nr 4

CD-RECENSIE

Zehetmair Quartet - Béla Bartók strijkkwartet nr 5 / Paul Hindemith strijkkwartet nr 4

Bezetting: Thomas Zehetmair; viool, Kuba Jakowicz; viool, Ruth Killius; altviool, Ursula Smith; cello
Opgenomen: juni 2006
Release: 2007
Label: ECM
Tracks: 10 (twee strijkkwartetten in vijf delen)
Tijd: 50.47
Website: www.ecmrecords.com
door: Mischa Andriessen

Van alle twintigste-eeuwse klassieke componisten heeft Béla Bartók waarschijnlijk de meeste invloed op de jazz gehad. Zijn focus op volksmuziek, ritmische complexiteit en levendigheid én zijn fascinatie voor de schoonheid van ‘lelijk’ gespeelde tonen, maken hem nog altijd een onuitputtelijke inspiratiebron voor veel jazzmusici.


Jazz Impuls blijft theaters en schouwburgen bestoken

ACHTERGROND
door: Rinus van der Heijden




Stichting Jazz Impuls presenteerde afgelopen maandag in de Philharmonie in Haarlem zijn programma voor het seizoen 2008 - 2009. Rinus van der Heijden nam polshoogte.

Er duiken de laatste tijd nogal eens discussies op over de evolutie van live-jazz. Voorstanders van pure jazzvormen zien maar één podium als de juiste speelplek, dat van jazzclubs. Anderen vinden dat jazz best gebracht kan worden in theaters en/of schouwburgen. De eerste groep zegt dat jazz in het pluche van concertzalen niet kan gedijen, de tweede groep heeft als verweer dat er nauwelijks nog clubs zijn en dat het maar eens gedaan moet zijn met het smoezelige en rokerige karakter van jazz.